Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2012

Δῶρα Θεού - Ἡ ζωή μας


Ν περνς τ ζωή σου δ τσι, στε κάθε στιγμ ν εσαι τοιμος ν τν φήσεις. Ποτέ σου ν μν πιτρέψεις ο πολαύσεις ν σ κάνουν ν ξεχάσεις τν αυτό σου κα τ Θεό. Ν θυμσαι πάντα τι ζωή σου κα ετυχία εναι δρα το Θεο, δρα πο δέ σο ξίζουν. μαρτία εναι ταν δν πολαμβάνουμε σωστ ατ τ δρα, πως κα ταν ξεχνμε τι λα σα χουμε στ ζωή μας εναι δρα το Θεο.Πάτερ πουράνιε! ς μν ξεχνάω ποτ τι λα ατ πο χω εναι δικά Σου. Κα ατ τ δρα πο συνεχς μο χαρίζεις, ς μ κάνουν ν Σ γαπήσω περισσότερο κα χι ν πομακρυνθ π Σένα. ν κάποτε θ μ πισκεφθε δυστυχία δσε μου ν στραφ πάλι σ Σένα μ μετάνοια κα γάπη.
 Ο νθρωποι κάνουν λάθος ταν νομίζουν τι ζω πο χουν νήκει σ’ ατος κα τι μπορον ν κάνουν μ’ ατ ,τι θέλουν. ζω εναι δρο το Θεο. Κύριος τν παίρνει ταν κενος θέλει. Κα ατ τ βλέπουμε σχεδν σ κάθε βμα.
 Εναι θαμα τι εμαι ατς πο εμαι σήμερα! παππος μου ταν γράμματος, τ διο κα πατέρας μου. ν γ λαβα πλούσια τ φς τς γνώσεως. Πς γινα ατ πο δν ταν ο γονες κα παππος μου; Δν μποροσαν ατο ν μο δώσουν κάτι πο δν εχαν ο διοι. Εεργέτη μου, Κύριε ησο Χριστέ! Σ γνωρίζω. Δν κρύβω τς εεργεσίες Σου. δική Σου χάρη μ κανε ν εμαι ατς πο εμαι. « θησαυρς τν γαθν! Βασιλε Οράνιε, Παράκλητε, τ Πνεμα τς ληθείας!», μ δέος σπάζομαι τ δεξιά Σου, πο μ εεργετε συνεχς.
 «Πνο δ τίνος στν ξελθοσα κ σο;» (ώβ 26, 4). λον σ τυλίγει τ λεος το Θεο. Κα τμόσφαιρα γύρω σου, έρας τν ποο ναπνέεις, κόμη κα δια κανότητα ν ναπνέεις, εναι δρα το Θεο. Κάθε στιγμ χρησιμοποιες ατ τ δρα. Δν χεις τίποτε δικό σου. Κα ν θυμσαι: που εναι τ λεος το Θεο, κε εναι κα διος Θεός· γιατί που εναι εεργεσία, κε κα Εεργέτης, δηλαδ που εναι δημιουργία, κε κα Δημιουργός.
 ξιοποίηση τν δώρων το Θεο

πως νας νθρωπος, ποος προικίστηκε π τ Θε μ πολλ χαρίσματα, διατρέχει τν κίνδυνο –ξαιτίας τς δυναμίας κα τς ναισθησίας του –ν κορεσθε, κα στ συνέχεια ν θεωρε ατ τ χαρίσματα σήμαντα κα ν ξεχάσει τν πραγματικ τους ξία, τσι μπορε ν συμβε κα μ ναν νθρωπο μορφωμένο, πο διαβάζει πολ κα χει κα ατς πολλ δρα π τ Θεό, τ βιβλία. Γι’ατν πίσης πάρχει κίνδυνος ν τ χορτάσει τόσο, στε κα τ καλύτερα βιβλία ν τ θεωρε σήμαντα, ν διαφορε γι’ατ ν τ διαβάζει βιαστικ κα χωρς προσοχή. Νά μς φυλάξει Θες π τέτοιο κορεσμό. πάρχουν νθρωποι πο περιφρονον τ χαρίσματα το Θεο, δν γνωρίζουν τν πραγματικ τους ξία κα δν παράγουν τος καρπος τς ρετς· μως γι’ αυτό κριβς δίνει Θεός τά χαρίσματά Του στν νθρωπο, γιά νά παράγει τούς καρπούς τς ρετς. Πάνω σ’ατος τος νθρώπους θ πέσει κατάρα το Θεο, πως στν χρηστη γ «τν πιοσαν τν π’ατς πολλάκις ρχόμενον ετόν… κφέρουσαν δ κάνθας κα τριβόλους» (βρ. 6, 7-8).
 Εγνωμοσύνη γι τ δρα το Θεο
Κάποτε σουν σήμαντος, δν εχες τίποτε κα δ γνώριζες τίποτε. Μετ γινες γνωστός, μορφωμένος κα πέκτησες κάποια περιουσία. Δοξάζεις κα εχαριστες τ Θεό, ποος σο δωσε λα ατά, μόνο γι ν δείξει πάνω σου τ δύναμη κα τ λεός Του; Μόνο μ τος δικούς σου κόπους δ θ μποροσες ν προχωρήσεις, λλ θ μενες κε που σουν. Μπορε ν κατέβαινες κα πι χαμηλά.
 Θυμήσου πς βαθμηδν ποκτοσες τν κανότητα ν σκέφτεσαι κα ν μιλς. Σκέψου πς χαιρόνταν ο γονες σου, ταν ρχισες ν προφέρεις τς πρτες σου λέξεις κα πόσο ετυχισμένοι ταν! Τώρα μως τ χεις ξεχάσει κα θεωρες δεδομένη τν κανότητά σου ν σκέφτεσαι κα ν μιλς, γιατί Κύριος σ προίκισε μ ξ νο καί σο δωσε τ χάρισμα το λόγου. Γι’ ατ τ λόγο σ τιμωρε, γι ν σ διορθώσει. Ν εσαι εγνώμων πρς τ Θε γι τς εεργεσίες Του.

π τ βιβλίο :γίου ωάννου τς Κρονστάνδης«ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου