Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2020

Στην κηδεία της Παναγίας παραβρέθηκαν, πέραν των Αποστόλων και 3 Έλληνες.!!

Ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, ο Άγιος Τίτος και ο Άγιος Ιερόθεος. Κανένα άλλο έθνος πέρα του Ελληνικού, δεν αντιπροσωπεύτηκε στην κηδεία της Παναγίας, τιμής ένεκεν του ρόλου που θα παίξει το έθνος μας, μετά τον μεγάλο γενικό πόλεμο...
Δημήτριος Παναγόπουλος

Δευτέρα, 10 Αυγούστου 2020

Κάποιος Χριστιανός βρέθηκε κάποτε σε ένα κύκλο προτεσταντών, οι οποίοι κατηγορούσαν την Παναγία και έλεγαν, ότι δεν είναι Αγία.


Κάποιος Χριστιανός βρέθηκε κάποτε σε ένα κύκλο προτεσταντών, οι οποίοι κατηγορούσαν την Παναγία και έλεγαν, ότι δεν είναι Αγία.
Ο Ορθόδοξος αισθάνθηκε πολύ άσχημα, αλλά δεν ήταν τόσο πνευματικά καταρτισμένος, ώστε να τους απαντήσει καταλλήλως. Προσευχήθηκε λοιπόν στο Θεό να τον βοηθήσει, έστω κάτι να πει, γιατί ο ίδιος δεν ήξερε τι έπρεπε να κάνει.
Τότε, σαν να άρχισε κάποιος να του μιλάει από μέσα του και ρώτησε τους προτεστάντες:
- Σε ποιό Όρος έγινε η μεταμόρφωση του Χριστού;
- Στο Όρος Θαβώρ απάντησαν εκείνοι.
- Και γιατί ονομάστηκε Άγιο, το Όρος αυτό, ξαναρώτησε ο Ορθόδοξος.
- Γιατί πάτησε εκεί ο Χριστός, απάντησαν εκείνοι.
- Και δεν είναι Αγία η Παναγία, που είχε 9 μήνες τον Χριστό στην κοιλιά της;
Κόκκαλο οι προτεστάντες!
Αυτό είναι! Όταν δεν γνωρίζουμε τι πρέπει να πούμε σε μια περίσταση, προσευχόμενοι στο Θεό με πίστη και ταπείνωση (κάνοντας μια μικρή προσευχή μέσα μας), ο Θεός θα σε βάλει λόγια στο στόμα σου και θα μιλήσεις καταλλήλως, ακόμα και για πράγματα που δεν γνωρίζεις!
Δημήτριος Παναγόπουλος

Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2020

Μεγάλη ευλογία είναι όσες φτιάχνουν πρόσφορα για την Εκκλησία!

Το πρόσφορο της Θείας Λειτουργίας, από το οποίο θα βγει ο Χριστός και θα γίνει το Σώμα του Χριστού, για τη Θεία Κοινωνία, πρέπει να γίνεται στο σπίτι από κάποια νοικοκυρά και να είναι σιταρένιο.

Τολμώ να πώ, ότι ποτέ να μην πάτε να πάρετε προσφορά από το φούρνο. Ένα πράγμα απεριποίητο, μια φούσκα, με μια τυπική σφραγίδα. Μπορεί να γίνει αυτό το Σώμα του Χριστού; Είναι ασέβεια!

Σε μια Θεία Λειτουργία χρειάζονται τουλάχιστον 2 πρόσφορα. Όταν φτιάχνεις πρόσφορο, φτιάχνεις την Παναγία, που θα γεννήσει το Χριστό. Η γυναίκα που ζυμώνει το πρόσφορο, υπέχει θέση της Αγίας Άννας, γιατί πηγαίνοντας το πρόσφορο στην Εκκλησία, είναι σαν να πηγαίνεις την Παναγία στην Εκκλησία, για να γεννήσει το Χριστό. Είναι πολύ μεγάλη τιμή λοιπόν, η νοικοκυρά να ζυμώνει και να φτιάχνει πρόσφορο.

Το πρόσφορο να το πηγαίνετε από την προηγούμενη μέρα στην Εκκλησία, για να φυλαχτεί στα Άγια των Αγίων.

Δυστυχώς οι σημερινές γυναίκες, αντί να καταδεχτούν, να ζυμώσουν και να πάνε ένα πρόσφορο στην Εκκλησία, βάφουν τα νύχια τους. Κολακεύονται σήμερα οι νοικοκυρές, ότι είναι χρυσοχέρες, αφού φτιάχνουν παντός τύπου φαγητού, φτιάχνουν γλυκά, φτιάχνουν παγωτά, φτιάχνουν όλες τις ''διαβολιές της κοιλιάς. Όμως δεν μπορούν και δεν ξέρουν να φτιάξουν ένα πρόσφορο. Τους απαγορεύει ο διάβολος να το φτιάξουν..

                   °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

Έξω από ένα χωριό των Τρικάλων, ζούσε μια χήρα γυναίκα, που γνώριζε, ότι καμμία από τις γυναίκες των γύρω χωριών, δεν καταδέχονταν να φτιάχνει πρόσφορα για την Εκκλησία.

Εκείνη όμως, παρά την φτώχεια της, έφτιαχνε 10-12 πρόσφορα κάθε Κυριακή και τα μοίραζε στους ναούς της περιοχής!

Μια μέρα, της εμφανίζεται η Παναγία στον ύπνο της και της βάζει ένα χρυσό δαχτυλίδι στο χέρι της και της λέει:

- Αυτό το χέρι, που κάνει αυτή τη δουλειά, αξίζει αυτό το βραβείο!

Η χήρα όταν ξύπνησε, είδε στο χέρι της, το χρυσό δαχτυλίδι! Συγκινημένη και συγκλονισμένη, ευχαριστούσε την Παναγία μας.

Μεγάλη ευλογία είναι όσες φτιάχνουν πρόσφορα για την Εκκλησία!

Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυξ

Καλημέρα κόσμε!...

"Για να μην πεθάνω να μην ζήσω;"

Το να ζω για να μην κολλήσω τον ιό δεν μπορεί να είναι λόγος ύπαρξης.

Η επιστήμη μας βοηθάει αλλά δεν μπορεί να μας κάνει ευτυχισμένους.

Μπορεί να μου δώσει την υγεία αλλά όχι την χαρά.

Να αυξήσει το όριο της ζωής αλλά όχι να νικήσει τον θάνατο.

Μπορεί να με κάνει υγιή άλλα όχι άνθρωπο.

Δεν μπορεί η ιατρική να μας λύσει όλα τα προβλήματα ούτε να θέσει νέες αξίες ζωής. Δεν μπορεί η επιστήμη να γίνει η νέα θρησκεία του κόσμου που τυφλά και άκριτα θα υπακούμε.

Βεβαίως έπρεπε και πρέπει να κάνουμε ότι χρειάζεται ώστε αυτή η πανδημία να μην σκοτώσει εάν γίνεται κανέναν άνθρωπο. Όμως ας μην ξεχνάμε ότι είμαστε θνητοί. Και δεν πεθαίνουμε επειδή αρρωσταίνουμε αλλά επειδή ζούμε.

Σαφέστατα και πρέπει να προστατέψουμε την ζωή και τον συνάνθρωπο μας, αλλά δεν μπορεί να αλλάξει η ουσία της ζωής και του ανθρώπου για να μην αρρωστήσουμε.

Δεν θα πάψουμε να ζούμε επειδή υπάρχουν αρρώστιες. Δεν μπορεί η υγεία να γίνει το ύψιστο κριτήριο ζωής. Υπάρχουν άλλα πιο σημαντικά όπως είναι η αγάπη, η ελευθερία, η δικαιοσύνη, ο έρωτας, ο Θεός.

Παλεύουμε, χαιρόμαστε, απελπιζόμαστε, πέφτουμε και σηκωνόμαστε, έχουμε ευλογίες και δοκιμασίες, σχετιζόμαστε και συνδεόμαστε, ερωτευόμαστε, ελπίζουμε και πιστεύουμε. Δεν μπορούμε να υποκύψουμε στο θάνατο. Δηλαδή να μην ζήσουμε για να μην πεθάνουμε.

Δίχως το φιλί και την αγκαλιά του παιδιού μου, της μάνας και του πατέρα μου, του συντρόφου μου πεθαίνω.

Δεν μπορώ να μην αγγίζω, να μην αγκαλιάζω και να φιλώ τον άλλον. Δίχως το κορμί και το άγγιγμα του άλλου δεν είμαι άνθρωπος αλλά φάντασμα. Αλλά και δίχως ψυχή και Θεό είμαι ένα πτώμα.

Είμαι αιώνιος, ο Χριστός αναστήθηκε και πλέον δε ζω για τον θάνατο. Δεν συμβιβάζομαι στα όρια του, πιστεύω στο δώρο της ζωής που δεν γνωρίζει τέλος.

Δε μπορώ να μην προασπίζομαι αξίες και ιδανικά, να λέω την αλήθεια, να παλεύω για το δίκιο του αδύναμου και ελάχιστου, να μην υψώνω την γροθιά στο μίσος, την απανθρωπιά και εκμετάλλευση, τον ολοκληρωτισμό και φασισμό επειδή μπορεί να με σκοτώσουν.

Δεν μπορώ να μην κοινωνώ στο σώμα και το αίμα του Χριστού επειδή ίσως κάτι «κολλήσω». Ο Χριστός είναι ζωή που γνωρίζεται μέσα από το άθλημα της πίστης. Η πίστη στον Χριστό είναι ένας άλλος τρόπος να γνωρίζω την ζωή και να νικάω τον θάνατο. Η πίστη μου ανοίγει έναν άλλον κόσμο το ίδιο πραγματικό ίσως και περισσότερο από αυτό που υπάρχω και ζω.

Το να μην πεθάνω κι απλά να επιβιώσω δεν σημαίνει ότι είμαι και ζωντανός. Και στην κόλαση οι άνθρωποι θα ζουν αιώνια αλλά μόνοι. Αυτό είναι κόλαση, η αιώνια απουσία του Θεού, του άλλου, της χαράς, μόνος με την αώνια μοναξιά.

Δεν μπορεί να καταστεί ως νόημα ζωή μας, η φράση «ζω για να μην κολλήσω κορωνοικό». Όχι. Ζω για να αγαπώ, να ερωτεύομαι, να γελώ, να παίζω, να ελπίζω, να εκφράζομαι, να δημιουργώ, να πιστεύω, να πεθαίνω και πάλι να ζω. Δεν μπορώ για να μην πεθάνω να ξεχάσω τι σημαίνει να ζω….

Υ.Γ Το κείμενο δεν έχει σκοπό να αμφισβητήσει τα απαραίτητα μέτρα που πάρθηκαν ή θα παρθούν για την προστασία των πολιτών από την πανδημία. Απλά καταθέτει μερικούς προβληματισμούς γύρω από το θέμα τι σημαίνει τελικά να ζω χωρίς τον άλλον; Έχει σημασία να ζω εάν δεν είμαι άνθρωπος; Και τι συνιστά τελικά την αξία του ανθρώπου και της ζωής; Είναι η υγεία το μόνο ύψιστο αγαθό; Μπορεί απλά να μου δώσει νόημα η επιβίωση;

Π. Ευάγγελος Παπανικολάου

Ιερεύς-ιατρός-ιεραπόστολος