Tuesday, July 5, 2022

Μια αλλιώτικη πεθερά...

 


Όλη νύχτα η Νίκη η νεαρή μάνα με τα δύο μικρά παιδιά γύριζε στο στρώμα της. 

Πώς θα το κρατούσε μυστικό το ότι μεγάλωνε μέσα της ένα νέο παιδί που δεν ήταν του άνδρα της ο οποίος έλειπε στην ξενιτιά; 

 Είχε σχεδόν αποφασίσει να πάει και να τελειώσει τη ζωή της πέφτοντας στο ποτάμι παρακάτω από το χωριό με τη μεγάλη ρουφήχτρα. 

 Τα παιδιά θα τα άφηνε στην πεθερά της που έμενε μαζί τους και ήταν χρυσός άνθρωπος.

 Το πρωί αποφάσισε να της πει την τρομερή της απόφαση. 

Το κακό δεν θεραπεύεται με κακό αλλά μόνο με καλό, θα το λύσουμε το θέμα. 

 Η Αρετή, η εφευρετική πεθερά είχε ένα αγροτόσπιτο στην άκρη του χωριού και μέσα σε 20 μέρες αφού το άσπρισε και ετοίμασε μετακόμισαν εκεί μάνα, δύο παιδιά και η πεθερά. Στο χωριό είπαν ότι πήγαν νωρίτερα για να είναι έτοιμοι και θα παρακολουθούν το σιτάρι για τη συγκομιδή. 

 Πέρασαν 5 μήνες.

Η Νίκη γέννησε και η πεθερά σαν μαμή την ξεγέννησε και άρχισε να περιποιείται το νεογέννητο. 

 Μετά από 25 μέρες η πεθερά έβαλε σε ένα καλαθάκι το μωρό και πήγε στο έμπα του χωριού και το άφησε στην άκρη του δρόμου κρυμμένη κοντά για να δει τι θα γίνει. 

Το μωρό ξύπνησε άρχισε να κλαίει και δύο περαστικοί άκουσαν το κλάμα του και έκπληκτοι πλησίασαν το καλάθι. 

 Η Αρετή που παραφύλαγε προσευχόμενη πετάχτηκε πάνω , άρπαξε το μωρό και άρχισε να το χορεύει λέγοντας:

"Το είχα τάμα να μεγαλώσω ένα ορφανό και να που μου το έστειλε ο Θεός. 

Ας έρθουν να το αναζητήσουν οι δικοί του". 

Και απομακρύνθηκε με το μωράκι στην αγκαλιά. 

 Το χωριό έμαθε ότι η καλόψυχη Αρετή μάζεψε ένα ορφανό και έτσι μεγάλωνε μαζί με τα άλλα ώσπου ήρθε ο πατέρας.’’ 

 Τίνος είναι το παιδί μάνα; ρώτησε. 

- Είναι δικό μου και θα το μεγαλώσω απάντησε η Αρετή, γιατί το βρήκα πεντάρφανο στο δρόμο. 

 Η Νίκη πρόλαβε και σκούπισε δύο δάκρυα, πριν τη δει ο άνδρας της ο οποίος δέχθηκε την ευεργεσία της μάνας του. 

 Ο άνδρας δεν έφυγε πια για την ξενιτιά και η οικογένεια απέκτησε άλλα δύο παιδιά και μεγάλωναν όλα μαζί.

 Μετά από 12 χρόνια πέθανε η Αρετή και όταν την έθαψαν ήταν ζεστή και σε 40 μέρες φύτρωσε στον τάφο της ένας βασιλικός, που στο χρόνο είχε γίνει θάμνος που κατασκήνωναν τα πουλιά. 

 Η Νίκη που ήξερε τι μεγάλο καλό είχε κάνει η πεθερά της για χρόνια σιωπούσε, μα κάποτε αποκάλυψε το μυστικό στο σύζυγό της. 

 - Αφού η μάνα μου δεν σε κατέκρινε, ούτε και εγώ απάντησε ο άνδρας της, σε συγχωρώ. 

Ήταν ο ‘’γιος’’ της μάνας του! Καλός σαν εκείνη...

 

Αυτοί είναι οι πραγματικοί Χριστιανοί...έχουν στην καρδιά τους μόνο αγάπη και συγχώρεση...!

Monday, July 4, 2022

KYPIAKH Γ΄ MATΘAIOY

 

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

(Ματθαίου κεφ. στ´, στίχ. 22-33)

 Εἶπεν ὁ Κύριος· ῾Ο λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός· ἐὰν οὖν ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινὸν ἔσται· ἐὰν δὲ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρὸς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου σκοτεινὸν ἔσται. εἰ οὖν τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος ἐστί, τὸ σκότος πόσον; Οὐδείς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν· ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει, ἢ ἑνὸς ἀνθέξεται καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει, οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ. Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν τί φάγητε καὶ τί πίητε, μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε· οὐχὶ ἡ ψυχὴ πλεῖόν ἐστι τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος; Ἐμβλέψατε εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι οὐ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν οὐδὲ συνάγουσιν εἰς ἀποθήκας, καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά· οὐχ ὑμεῖς μᾶλλον διαφέρετε αὐτῶν; Τίς δὲ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι ἐπὶ τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν ἕνα; Καὶ περὶ ἐνδύματος, τί μεριμνᾶτε; καταμάθετε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ πῶς αὐξάνει· οὐ κοπιᾷ οὐδὲ νήθει. Λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ὡς ἓν τούτων. Εἰ δὲ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ, σήμερον ὄντα καὶ αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον, ὁ Θεὸς οὕτως ἀμφιέννυσιν, οὐ πολλῷ μᾶλλον ὑμᾶς, ὀλιγόπιστοι; Μὴ οὖν μεριμνήσητε λέγοντες, τί φάγωμεν ἢ τί πίωμεν ἢ τί περιβαλώμεθα; πάντα γὰρ ταῦτα τὰ ἔθνη ἐπιζητεῖ· οἶδε γὰρ ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος ὅτι χρῄζετε τούτων ἁπάντων. Ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν.

 

Ἡ ἐμπιστοσύνη στή Θεία Πρόνοια

μᾶς ἐλευθερώνει ἀπ’ ὅλα τά βάσανα

 

Tρίτη Kυριακή τοῦ Mατθαίου σήμερα, ἀγαπητοί, καί τό Eὐαγγέλιο εἶναι ἕνα μέρος ἀπό τήν Ὁμιλία τοῦ Xριστοῦ ἐπάνω στό Ὄρος. Καί προσπαθεῖ ὁ φιλάνθρωπος καί πάνσοφος Ἰησοῦς νά μᾶς ἀπαλλάξει ἀπό τήν ἀγωνία, τή μέριμνα καί τήν ἀνασφάλεια.

 Xάνοντας ὁ ἄνθρωπος τό Θεό του, τά ἔχασε ὅλα, καί ἔγινε μιά πληγή, καί ἐγέμισε ἄγχος καί ἀνασφάλεια καί στενοχώρια. Ἔχει ἀνασφάλεια γιά τή ζωή του καί τό μέλλον του. Kαί ὁ Kύριος προσπαθεῖ νά μᾶς πείσει ὅτι ἡ δική Tου Πρόνοια καί ἀγάπη εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία μᾶς φροντίζει μέχρι λεπτομερείας. Kαί φέρνει παραδείγματα καί ἀπ’ τή ζωή, καί ἀπό τή φύση, καί ἀπό τόν ἴδιο τόν ἑαυτό μας θέλοντας νά μᾶς πεῖ πώς ὁ νοῦς καί ἡ καρδιά τοῦ ἀνθρώπου εἶναι φῶς. Φῶς πού φωτίζει καί πού ὁδηγεῖ τόν ἄνθρωπο κοντά στό Θεό καί μέσα στόν Παράδεισο.

 Mᾶς φέρνει παράδειγμα τό μάτι τό ἀνθρώπινο, πού ὅταν εἶναι ὑγιές, λάμπει ὅλο τό σῶμα. Kι ὅταν χαλάσει τό μάτι, τότε ὅλο τό σῶμα βυθίζεται στό σκοτάδι. Ἔτσι καί ἡ ψυχή καί ἡ συνείδηση καί ὁ νοῦς, ἄν σκοτισθοῦν, τότε ὁ ἄνθρωπος βρίσκεται σέ μεγάλο ἠθικό καί πνευματικό σκοτάδι, μέσα στήν ἴδια τήν κόλαση. Kι ἄν μερικοί φαντάζονται, πώς μποροῦν νά ὑπηρετοῦν καί τόν πλοῦτο καί τό Θεό, ὁ Xριστός λέει πώς κάνουνε λάθος. Ἡ καρδιά τοῦ ἀνθρώπου εἶναι φτιαγμένη νά ἀγαπᾶ τό Θεό καί νά ζητᾶ τόν Παράδεισο. Ὅλα τά ἄλλα εἶναι μέσα.

 Kαί στή συνέχεια ὁ Kύριος μᾶς φέρνει στή φύση καί μᾶς λέει νά κοιτάξομε τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ, τά θεοπούλια, πού οὔτε κοπιάζουν οὔτε συγκεντρώνουν στίς ἀποθῆκες, κι ὅμως ὁ Πατέρας ὁ οὐράνιος τά τρέφει. Δέν τούς τό βάνει στό στόμα, ἀλλά ὑπάρχει τροφή, κι ἐκεῖνα τρέχουν καί τή βρίσκουν καί τή λαμβάνουν. Kαί λέει ἀκόμη ὁ Xριστός: «Kι ἄν μεριμνήσετε πολύ, δέν πρόκειται τίποτα νά κερδίσετε· οὔτε ἕναν πῆχυ, οὔτε ἕναν πόντο στό μπόϊ σας νά προσθέσετε». Kαί ἀκόμη «…ἡ ψυχή εἶναι ἀνώτερη ἀπ’ τήν τροφή, καί τό σῶμα εἶναι ἀνώτερο ἀπό τό ἔνδυμα». Φέρνει ὡραῖα παραδείγματα, πειστικά, ὁ Xριστός.

 Kαί στή συνέχεια μᾶς πηγαίνει στά κρίνα τοῦ ἀγροῦ, στά ἀγριολούλουδα, τά ὁποῖα ὁ Kύριος τόσο πολύ φροντίζει, πού ξεπερνοῦν στήν ὀμορφιά καί τόν ἔνδοξο Σολομῶντα, ὅταν φοροῦσε τήν καλύτερη στολή του καί ἔλαμπε.

 Στίς ἡμέρες μας οἱ ἄνθρωποι, οἱ περισσότεροι, ξεφύγαμε ἀπό τήν ἀγάπη καί τόν πλοῦτο τοῦ Θεοῦ, ἀπό τήν καλοσύνη, τήν ἠρεμία καί τόν πνευματικό βίο, καί μπήκαμε στόν τροπικό τοῦ σκοταδιοῦ, τοῦ πλούτου, τῆς ἀπάτης καί τῆς φθορᾶς. Kαί τά ἀποτελέσματα τά βλέπομε κάθε στιγμή, καί μέσα μας καί γύρω μας. Kαί μᾶς λέει ὁ Xριστός ὅτι: «μέριμνα ἔχουν οἱ ἐθνικοί, οἱ μή ἔχοντες Θεόν. Ἐσεῖς ἔχετε Θεό πατέρα, στοργικό, καί ξέρει καί τί θέλετε καί τί χρειάζεστε». Mᾶς συμφέρει νά ἀφηνόμαστε στή Xάρη Tου. Δέν λέει «μή ἐργάζεστε», λέει «μή μεριμνᾶτε», γιατί ἡ μέριμνα εἶναι μεγάλο ἀγκάθι.

Tό ἄγχος δημιουργεῖ τόσα κακά. Kι ὁ Xριστός μας θέλει νά μᾶς ἀπαλλάξει. Γι’ αὐτό μᾶς εἶπε τόσα παραδείγματα καί μᾶς προέτρεψε μέ τόσο ὑπέροχα λόγια νά ἀφηνόμαστε στήν Πρόνοια, στήν ἀγάπη καί στή στοργή Tου, καί νά ’χουμε μία προτεραιότητα. Αὐτήν μέ τήν ὁποίαν κλείνει τό σημερινό κομμάτι τοῦ Eὐαγγελίου: «Nά ζητᾶμε πρῶτα τή βασιλεία τοῦ Θεοῦ…» —γι’ αὐτήν εἴμαστε φτειαγμένοι— «…καί τήν δικαιοσύνην αὐτοῦ καί τήν ἁγιότητα».

Aὐτός εἶναι ὁ σκοπός μας· νά γεμίσομε μέ τή Θεία Xάρη, νά θεωθοῦμε, νά ἁγιάσωμε, νά γίνουμε «τέκνα φωτόμορφα τῆς Ἐκκλησίας» καί «τοῦ Παραδείσου οἰκήτορες». Aὐτό μᾶς χρειάζεται, αὐτό μᾶς συμφέρει κι αὐτό μέ τή Xάρη τοῦ Xριστοῦ μας, ἄς προσπαθοῦμε νά κάνουμε.

 

Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης,

Τὸ Κήρυγμα τῆς Κυριακῆς, Τόμος Β´.

 

Wednesday, June 22, 2022

Να έχετε το Ψαλτήριο σαν ένα ηδύτατο γλυκό.

 


Ο Μέγας Βασίλειος λέει, ότι είναι καλύτερο να σταματήσει ο ήλιος την τροχιά του, παρά να παραμένει το Ψαλτήριο αδιάβαστο στα σπίτια των Χριστιανών.

Και, όπως ο ήλιος είναι ο μεγαλύτερος πλανήτης ανάμεσα στους άλλους, έτσι και το Ψαλτήριο είναι ανάμεσα στα άλλα θεόπνευστα βιβλία.

Να έχετε το Ψαλτήριο σαν ένα ηδύτατο γλυκό.

Όταν πεινάτε, κόβετε μία φέτα και τρώτε λίγο.

Κάνετε τις δουλειές σας.

Μετά διαβάζετε πάλι ένα Κάθισμα, δύο, τρία, όσα μπορείτε."

Monday, June 20, 2022

Ο Κύριος παίρνει την αγάπη μας και τη μεταβάλλει σε Θείο Έρωτα.

 


«Ο Κύριος παίρνει την αγάπη μας και τη μεταβάλλει σε Θείο Έρωτα. Ο διάβολος παίρνει την αγάπη μας και την μεταβάλλει σε σαρκικό έρωτα. Θέλει πολύ προσοχή, για να μην παγιδευτείτε από τον πονηρό. Προσέχετε το αίσθημα της αγάπης, γιατί όταν η καρδιά δεν θερμαίνεται από καθαρή προσευχή, η αγάπη κινδυνεύει να γίνει σαρκική και αφύσικη και να ''σκοτώσει'' το νου».

Άγιος Νεκτάριος

Sunday, June 19, 2022

Τις μέρες που έρχονται, δεν θα θυμηθούμε απλώς, αλλά θα παρασταθούμε στο Πάθος του Χριστού.

 


Τις μέρες που έρχονται, δεν θα θυμηθούμε απλώς, αλλά θα παρασταθούμε στο Πάθος του Χριστού. 

Θα είμαστε μέρος του πλήθους που θα περικυκλώσει τον Χριστό, τους Μαθητές και τη Θεοτόκο.

Καθώς θα ακούμε τα αναγνώσματα, καθώς θα παρακολουθούμε τις Ευχές της Εκκλησίας, καθώς οι εικόνες του Πάθους θα διαδέχονται η μία την άλλη μπροστά στα μάτια μας, ας θέσουμε στον εαυτό μας το ερώτημα:

« Μέσα σ’ αυτό το πλήθος, πού βρίσκομαι εγώ, ποιός είμαι; Ένας Φαρισαίος; Ένας Γραμματέας; Ένας προδότης; Ένας δειλός; Ποιός; Ή μήπως στέκομαι ανάμεσα στους Αποστόλους;»

*†Antony Bloom

Μητροπολίτης Σουρόζ (1914 - 2003)*

Saturday, June 18, 2022

Σὲ τρεῖς περιπτώσεις οἱ ἄγγελοι θυμιάζουν καὶ μυρώνουν τοὺς ἐκλεκτούς του Θεοῦ:

 


Πρῶτον, ὅταν διαβάζουν τὰ ἱερὰ βιβλία, ὅποτε τοὺς κυκλώνουν γιὰ ν’ ἀκούσουν κι αὐτοί.

Δεύτερον, ὅταν προσεύχονται καὶ συνομιλοῦν μὲ τὸ Θεό, ὅποτε συμπροσεύχονται κι ἐκεῖνοι μὲ πόθο.

Τρίτον, ὅταν ὑπομένουν γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ κόπο, πόνο καὶ τιμωρίες, ὅποτε ἔχουν οἱ Ἄγγελοι τὴν ἄδεια νὰ τοὺς μυρώνουν νὰ τοὺς προετοιμάζουν καὶ νὰ τοὺς παρακινοῦν στὸν ἀγώνα τῆς εὐσέβειας.

Ἅγιος Ἀντρέας διὰ Χριστὸν Σάλος

Friday, June 17, 2022

Όταν οι άλλοι θα σε χειροκροτούν, εσύ θα βάλεις το κεφάλι κάτω και θα πεις: «Θεέ μου, σκέπασέ με αυτήν την ώρα...».

 


Όταν οι άλλοι θα σε χειροκροτούν, εσύ θα βάλεις το κεφάλι κάτω και θα πεις: «Θεέ μου, σκέπασέ με αυτήν την ώρα...».

Και όταν οι άλλοι θα σου λένε «Μπράβο!», εσύ να νοιώθεις ότι κλέβεις τον Θεό, διότι ο Θεός είναι Εκείνος που σου έδωσε ό,τι σου έδωσε, ώστε να σε χειροκροτούν και να σου λένε οι άλλοι «Μπράβο!».

Μην αφήσεις τον νου σου ποτέ και πεις, ότι είσαι άξιος για κάτι. Πάντα να νιώθεις ότι είσαι ανάξιος. Έστω κι αν είσαι άξιος. Διότι κι αν είσαι άξιος, δεν είσαι άξιος από δικά σου φόντα. Είσαι άξιος με δανεικά.

Είναι τα χαρίσματα που σου έδωσε ο Θεός. Κατά συνέπεια, πρέπει να ταπεινοφρονείς.

Γι' αυτό ο άνθρωπος πάντα πρέπει να είναι δακρυσμένος, δοξολογώντας τον Θεό για όσα του έχει δώσει.

Αλίμονο στον άνθρωπο, που δεν υπολογίζει τον Θεό, νομίζοντας ότι, ό,τι έχει είναι δικά του και ότι τα απέκτησε με δικές του δυνάμεις. Γιατί τότε θα έρθει μια μέρα, που θα εξευτελιστεί.

Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας