Δευτέρα, 14 Μαΐου 2012

Oμιλία για τη μέρα της γυναίκας 2011


Κυρίες και κύριοι Με την ευκαιρία του εορτασμού της ημέρας της γυναίκας κλήθηκα να πω δυο λόγια από την εμπειρία μου .Eίμαι μάνα 5 παιδιών,2 αγοριών και 3 κοριτσιών από 3 έως 15 ετών. Συχνά με ρωτούν πως τα καταφέρνω.Mε τη βοήθεια του Θεού με τη χαρά, την ικανοποίηση, την πληρότητα που αντλώ ζώντας το μεγάλωμα των παιδιών μου, την καθημερινή εξέλιξή τους, την εξέλιξη του λόγου, της γνώσης ,των δεξιοτήτων, της κοινωνικότητάς τους. Τα παιδιά είναι χαρά, ευλογία, ευτυχία θέλουν αγώνα για να μεγαλώσουν είναι όμως ένας αγώνας που αξίζει τον κόπο. ΤΟ 1998 γνώρισα μία υπερπολύτεκνη μάνα 9 παιδιών και στην ερώτησή μου πως τα καταφέρνει μου απάντησε πως ούτε οι σπουδές ,ούτε η καριέρα, ούτε η διαμονή της στο εξωτερικό την γέμισαν όσο τη γέμισαν τα παιδιά της. Τίποτε δεν αξίζει όσο τα παιδιά της. ΄Ακουσα και για μια πολύτεκνη μάνα 4 παιδιών που εργαζόταν ως πρόεδρος-διευθύνων σύμβουλος σε μεγάλη πολυεθνική εταιρία στην Αγγλία. Σε δεδομένη στιγμή άφησε την καριέρα της για να δώσει προτεραιότητα και να χαρεί το μεγάλωμα των 4 μικρών παιδιών της.
Είναι πλέον κοινωνική επιταγή η μόρφωση ,η ευμάρεια η επαγγελματική επιτυχία και πολλές φορές χρειάζεται για να τ΄ αποκτήσουμε ν΄ απαρνηθούμε ή να αναβάλουμε τη δημιουργία οικογένειας. Μέσα όμως σ΄ αυτό το κύτταρο της κοινωνίας κρύβονται οι πανανθρώπινες αξίες. Η κοινωνία μας πάσχει γιατί δε λειτουργεί σωστά η οικογένεια. Φτιάχνοντας υγιή κύτταρα θα έχουμε ένα υγιές σώμα. Πρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας στο σπίτι και στην οικογένεια να γίνει επίκεντρο ο άνθρωπος. Εγώ δεν εργάζομαι έξω από το σπίτι ως συνειδητή επιλογή προτιμώντας να θέσω το δυναμικό μου στην υπηρεσία της οικογενείας μου, να συμβάλλω σε μια καλύτερη ποιότητα ζωής μέσα από την οικογενειακή μου εστία.Bέβαια αυτό έχει και τα προβλήματά του στην εποχή μας που είναι περίοδος οικονομικής κρίσης. Ο ένας μεσαίος μισθός του συζύγου που μας συντηρεί εκτός από τις περικοπές που υφίσταται όλο και μεγαλύτερο μέρος του δαπανάται σε λογαριασμούς κάλυψης βασικών μας αναγκών, λογαριασμούς Δ.Ε.Η., έξοδα μετακίνησης, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη τώρα που το σύστημα υγείας έχει καταρρεύσει. Αυτό που με θλίβει όμως περισσότερο απ΄ όλα είναι η κατάντια της παιδείας μας. Από το 2005 που άλλαξαν τα σχολικά βιβλία σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης η παρεχόμενη παιδεία έχει γίνει ρηχή και άχρηστη. Τα παιδιά σπαταλούν χρόνο τους για ν΄ αποκτήσουν άχρηστες γνώσεις που γρήγορα περνούν στη λήθη. Ο Χριστός και η Ελλάδα έχουν εξοβελιστεί από τα σχολικά βιβλία και τη σχολική ζωή. Αισθάνομαι να έχει πέσει όλο το βάρος της διαμόρφωσης ηθικού χαρακτήρα και εθνικής συνείδησης στις πλάτες μου. Είναι βαρύ το φορτίο και δυσβάτακτο για ένα πρόσωπο. Μια ελπίδα αχνοέλαμψε όταν με το νόμο του διορισμού των πολυτέκνων μπήκαν να διδάξουν στα σχολεία πρόσωπα που εκτός από τα πτυχία της παιδαγωγικής ακαδημίας και των επιστημών τους έχουν και γίνει πρακτικοί παιδαγωγοί μεγαλώνοντας 4,7 ή και περισσότερα δικά τους παιδιά. Οι περισσότεροι αν και είχαν δικαίωμα απ΄ το νόμο ν΄ απαλλάσσονται από πρόσθετα καθήκοντα όπως διοργάνωση σχολικών εορτών δόθηκαν ολόψυχα στους μαθητές τους ,σήκωσαν το βάρος της λειτουργίας των σχολείων τους κόντρα σε υπηρεσιακούς ,αδιάφορους συναδέλφους, δούλεψαν σκληρά σηκώνοντας τα προβλήματα όχι μόνον των κατά σάρκα παιδιών τους αλλά και των μαθητών τους. Φευ, παρά την υπόσχεση της νυν υπουργού Παιδείας (που ΔΕΝ χαρακτηρίζεται πια Εθνική)ο ευεργετικός νόμος για τις προσλήψεις των πολυτέκνων εκπαιδευτικών καταργήθηκε και η τελευταία μας ελπίδα έσβησε. ΄Οχι εγώ πολλά επίσημα χείλη μαρτυρούν πως το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδας είναι το δημογραφικό. Εμάς τους πολύτεκνους που προσφέρουμε παιδιά στην πατρίδα η μητριά πολιτεία μας κυνηγάει να μας τιμωρήσει. Τώρα μας κόβουν και το πενιχρό για τα ευρωπαϊκά δεδομένα πολυτεκνικό επίδομα. Το Συμβούλιο Επικρατείας μας δικαιώνει, κρίνει αντισυνταγματική τη διάκριση μεταξύ πολυτέκνων με εισοδηματικά κριτήρια ωστόσο το ανάλγητο κράτος προχωρά και μας στερεί όχι μόνο το πενιχρό επίδομα αλλά κυρίως τη μοριοδότηση για να βρουν εργασία τα παιδιά μας. Αν το πολυτεκνικό επίδομα ήταν ικανό να σώσει την πατρίδα μας οι πολύτεκνοι θα το δίναμε γιατί είμαστε πατριώτες αλλά θεωρούμε μία άσκοπη θυσία αφού οι σπατάλες των κατεχόντων την εξουσία συνεχίζονται αλόγιστα. Κλείνοντας να πω ότι οι πολύτεκνοι θα συνεχίσουμε να κάνουμε το καθήκον μας απέναντι στο Θεό και στην Πατρίδα γιατί όπως είπε και ο μεγάλος παιδαγωγός Μίλτος Κουντουράς: ΄Οποιος δουλεύει για το παιδί δουλεύει για την ανθρωπότητα".

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου