Σάββατο, 3 Μαρτίου 2012

Κυριακή της Ορθοδοξίας



Η Κυριακή της Ορθοδοξίας επιτάσσει την νίκη.


Αὔτη  πίστις τῶνἈποστόλων,
Αὔτη  πίστις τῶν Πατέρων,
Αὔτη  πίστις τῶνὈρθοδόξων,
Αὔτη  πίστις τὴν Οἰκουμένην ἐστήριξε.

 Κυριακή της Ὀρθοδοξίας εἶναι  ἑορτὴ τῶν νικῶν τῆςὈρθοδόξου Ἐκκλησίας στὸπαρελθόν. Αὐτὲς οἱ νίκες τοῦ παρελθόντος εἶναι τὸ ἠθικὸκεφάλαιο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας,  Σταυρός της καὶ  τροφή της. Αὐτὸ εἶναι σπουδαῖο καὶ σημαντικότατο. Ὅμως, οἱ νίκες αὐτὲς ἀπὸ τὸ παρελθὸν τῆς Ἐκκλησίας εἶναι  ἔμπνευση καὶ τὸ κίνητρο γιὰ τς νίκες της στὸ παρὸν καὶ στὸ μέλλον, καὶ ατὸ εἶναι τὸ πιὸ σημαντικό.
Εἶναι τ σημαντικότερο ἐπειδὴ τὸ στεφάνι τῆς δόξης εἶναι ὑπεσχημένο στοὺς νικητς καὶ ὄχι στοὺς ἑορτάζοντες τὶς νίκες τν ἄλλων. Γιατί εἶναι γραμμένο στὸ βιβλίο τῆς ἀληθείαςὅποιος νικήσει θὰ κερδίσει τὰ πάντα καὶ θὰ τοῦ γίνω Θεὸς καὶ αὐτὸς θὰ μοῦ γίνει υἱός. Ἡ ἀμοιβὴ τοῦ Θεοῦ λοιπόν, δίδεται στοὺς νικητὲς καὶ ὄχι σὲ ὅσους ἑορτάζουν μονάχα τὶς νίκες τν πατέρων τους.
Αὐτ δὲ σημαίνει πὼς εἶναι ἀσήμαντο τὸ νὰ ἑορτάζουμε τὶς νίκες τῶν πατέρων. Ἀντιθέτως,  ἑορτασμὸς τῶν προτέρων νικῶν εναι ἀποφασιστικῆς σημασίας γιὰ τὴνἐξασφάλιση καὶ νέας νίκης ἐπειδὴ οἱ νίκες τοῦ πατέρα ὑποκινοῦν σὲ νίκες καὶ τοὺς υἱούς.
Ἂς πάρουμε πρῶτα τους νικητὲς το κόσμου τούτου καὶ τὶς νίκες τους. Ὁ χιλλέας ἐνθουσίαζε ἐπὶ αἰῶνες τοὺς νέους τῶν Ἑλλήνων πρὸς τὴ νίκη. Στέλνοντας τοὺς υἱούς τους στὸ πόλεμο, οἱ Ἑλληνίδες μητέρες τοὺς ἔλεγαν:  νεκρὸς  νικητής.
 Κράλιεβιτς Μάρκο πέτυχε ὅσο ζοῦσε ἑκατὸ νίκες. Μέχρι τώρα ὅμως ἔχει ὁδηγήσει σὲ νίκη χιλιάδες αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐνθουσιάστηκαν ἀπ ἐκεῖνον. Τὸ ἴδιο καὶ  Μίλος Ὄμπιλιτς καὶ  Βάνος Στράχινιτς, ἄλλοι ὀρθόδοξοι ἥρωες τῶν Σέρβων μὰ καὶ τῶν ἄλλων λαῶν.
Δὲν εναι μονάχα  δειλία μεταδοτικὴ μὰ εἶναι καὶ  ἡρωισμός.  δειλὸς ποὺ φωνάζει:...
φεύγουμε, χανόμαστε, μεταδίδει στὸ στράτευμα τὸ φόβο. Τὸ ἴδιο ὅμως, μεταδίδει τὸν ἡρωισμὸ ἐκεῖνος ποὺ φωνάζει: ἐμπρός,  ἐχθρὸς νικήθηκε!
Ὅποιος δοξάζει τοὺς ἥρωες, "μολύνεται" ἀπ τὴν νόσο τοῦ ἡρωισμοῦ. Ὅποιος δοξάζει τοὺς νικητές, ἐνθουσιάζεται ἀπ τὴν ἐπιθυμία νὰ γίνει καὶ  ἴδιος νικητής. Γι’ αὐτό, ἡ Ὀρθοδοξία τοῦ νικητο καὶ τῆς νίκης τοῦ ἔχει εράστια ἐπιρροὴ στοὺς ἀνθρώπους, στὴν γωγὴ καὶ στὸ χαρακτήρα.
Ἔτσι γίνεται στοὺς κοσμικοὺς πολέμους, ἔτσι καὶ ἀκόμα περισσότερο στὸ πνευματικὸπόλεμο. Μὴ φοβῆσθε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον, εἶπε  Σωτήρας στοὺς μαθητές Του. Καὶ ὄχι μόνο τὸ εἶπε μὰ καὶ τὸ ἔπραξε στ’ ἀλήθεια. Νίκησε τὸν ρχοντα τοῦ κόσμου τούτου, νίκησε τὴν ἁμαρτία, νίκησε καὶ τὸ θάνατο.
Βλέποντας οἱ Ἀπόστολοι τὶς νίκες Του καὶ μεθυσμένοι ἀπὸ αὐτές, ἔγιναν καὶ οἱ ἴδιοι νικητές. Τοὺς Ἀποστόλους μιμήθηκαν οἱ διάδοχοί τους καὶ αὐτοὺς οἱ δικοί τους διάδοχοι. Ἡ μία χριστιανικὴ γενεὰ μετὰ τὴν ἄλλη, μεγαλουργοῦσε μὲ τὴ νικηφόρο δόξα της, ἐνθουσιασμένη ἀπὸ τὶς νίκες καὶ τοὺς νικητὲς τοῦ παρελθόντος. Καθὼς τὸ ἕνα κύμα παράγει δεύτερο, ἔτσι τὸ ἕνα νικηφόρο στράτευμα το Χριστοῦ γεννοῦσε καὶ ὑποκινοῦσε τὸ ἑπόμενο νικηφόρο Του στράτευμα. τσι, τὸ ἀστείρευτο καὶ ζωνταν ποτάμι τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεο διὰ τῆς ἱστορίας τῶν εἴκοσι αἰώνων, γινόταν ὅλο κα πλατύτερο, βαθύτερο καὶ πιὸ ὁρμητικό, ἀρδεύοντας μὲ ζωὴ καὶ δόξα τὶς τέσσερις πλευρὲς τοκόσμου. Ἡ μόνη πηγὴ αὐτοῦ του ποταμοῦ εναι ὁ Χριστὸς καὶ ὅλο τὸ ζῶν ὕδωρ εἶναι δικό Του. Δικά του καὶ ὅλα τὰ ὁρμητικὰ κύματα ἀπὸ αἰώνα σὲ αἰώνα καὶ ἀπὸ γενεὰ σὲ γενεά.
Ο νέες νίκες ὡς καθῆκον καὶ χαρά.
Εἶπε κάποιος ὅτι  χριστιανισμὸς δὲν εἶναι θρησκεία. Τοῦτος  λόγος δικαιολογεῖται ἂν ἡ ἐπανάσταση ἐκληφθεῖ ὑπὸ πνευματικὴ καὶ ἠθικὴ ἔννοια ὡς ἀνατροπὴ τῆς ἀναλήθειας, τῆς δικίας καὶ τῆς ἀσπλαχνίας ἐντός του ἑαυτοῦ μᾶς πρῶτα καὶ κατόπιν στὸν περίγυρό μας.  Ὅπου ἀνατροπὴ ἐκεῖ καὶ μάχη, ὅπου μάχη ἐκεῖ καὶ νίκη. Ὁ χριστιανισμὸς εἶναι ἀγώνας ἀπὸ τὴ πρώτη μέρα τῆς στορίας του -ἀπὸ τὴν ἀναζήτηση καὶ μ εὕρεση καταλύματος γιὰ τὸ θεῖο Βρέφος στὰ πανδοχεα τῆς Βηθλεὲμ- μέχρι σήμερα καὶ ἀπὸτώρα μέχρι τὴν σχάτη μέρα. Ταυτόχρονα, ὁ χριστιανισμὸς εἶναι μία ἁλυσίδα ἀπὸ νίκες,ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὡς τὸ τέρμα. Νικοῦσε κα ὅταν ἀκόμα ἔδειχνε νικημένος. Τὶς χαμένες μάχες τὶς προσμετροῦσε ὡς νίκες. Τοὺς σκοτωμένους μαχητὲς γιὰ τὸν τίμιο σταυρό, τοὺς σημείωνε στὸν κατάλογο τῶν νικητν. Τὰ χαμένα βασίλεια τοῦ κόσμου ἀντάλλασσε μὲβασίλειο ἀκριβότερο, ἐκενο τοῦ οὐρανοῦ.
Ἂν  Ἐκκλησία ὡς σύνολο δὲν σταματᾶ τὴν ἀνατροπή, δὲ σταματᾶ τὸν ἀγώνα καὶ τὴν κατάκτηση νικῶν, εἶναι δυνατὸν ὅμως, τὰ μεμονωμένα μέλη της ν ἐγκαταλείψουν τὴ μάχη κα νὰ χάσουν τὴ νίκη. Ἐκεῖ εἶναι ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ ὀδυρμὸς καὶ ὁ ραχήλειος θρῆνος τς Ἐκκλησίας γιὰ τ τέκνα της.
Ἀπ αὐτὸ πηγάζει καὶ τ ὀρθὸ δίδαγμα τῆς Κυριακῆς της Ὀρθοδοξίας, ἡ ντολὴ νὰ καταβάλει ὁ κάθε ρθόδοξος χριστιανὸς τὸ προσωπικό του μόχθο γιὰ τὴν κατάκτηση νέας νίκης. Οἱ παλαιὲς νίκες, μᾶς βοηθοῦν ἀλλὰ δὲν μᾶς σώζουν. Οἱ νίκες τῶν πατέρων μᾶς εἶναι ἡ κληρονομία μας τὴν ὁποία ἔχουμε χρέος νὰ διαφυλάξουμε καὶ νὰ αὐξήσουμε μὲ τὶς δικές μας νίκες.
«Σ’ αὐτν ποὺ θὰ νικήσει θὰ δώσω νὰ γευτεῖ ἀπὸ τὸ δέντρο τῆς ζωῆς ποὺ βρίσκεται στὸ μέσον του Παραδείσου τοῦ Θεοῦ.
Αὐτς ποὺ θὰ νικήσει δὲ θὰ νοιώσει θάνατο ἄλλο.
Σ’ αὐτν ποὺ θὰ νικήσει θὰ δώσω νὰ φάγει ἀπὸ τὸ μάννα τὸ κεκρυμμένο καὶ λίθο λευκὸ καὶ ἐπάνω στὸ λίθο ὄνομα καινὸ γραμμένο τὸ ὁποῖο κανένας δὲν γνωρίζει ἐκτς ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ κατέχει τὸ λίθο.
Σ’ αὐτν ποὺ θὰ νικήσει καὶ θ τηρήσει τὰ ἔργα μου μέχρι τέλους, θὰ δώσω ἐξουσία κατὰτῶν εἰδώλων.
Σ’ αὐτν ποὺ θὰ νικήσει, θὰ ἐνδυθεῖ χιτώνα λευκὸ κα δὲν θὰ ἐξαλείψω τὸ ὄνομά του ἀπὸ τὴ βίβλο τῶν ζώντων καὶ θ ἀναγνωρίσω τὸ ὄνομά του ἐνώπιόν του Πατρός μου καὶ τῶνἀγγέλων Αὐτοῦ.
Αὐτν ποὺ θὰ νικήσει θὰ καταστήσω στύλο τῆς κκλησίας τοῦ Θεοῦ... καὶ θὰ χαράξω ἐπάνω του τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ του.
Σ’ αὐτν ποὺ θὰ νικήσει θὰ δώσω νὰ καθήσει μαζί μου στὸ θρόνο μου.
Αὐτς ποὺ θὰ νικήσει θὰ λάβει τὰ πάντα, θὰ τοῦ γίνω Θεὸς καὶ θὰ γίνει υἱός μου».
Αὐτ εἶναι γραμμένα στὸ μυστικὸ βιβλίο τῶν Ἀποκαλύψεων τοῦ Θεο. Αὐτὰ λέγει ὁ μέγας Νικητής, διὰ τοῦ ὁποίου μποροῦσε λοι μας νὰ γίνουμε νικητές.
Αὐτὰ λέγει  μόνος Ἀναμάρτητος καὶ νυποχώρητος, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα εἶναι Ἄλφα καὶ Ὠμέγα καὶ πάλι ἄλλο ὄνομα Ἀμήν.

* πόσπασμα ἀπὸ  Ἐγκύκλιο ἐπιστολὴ τοῦ Σεβασμιωτάτου ἐπισκόπου Ζίτσης Νικολάου, ἐπὶ τὴ Κυριακή της Ὀρθοδοξίας τοῦ ἔτους 1938.

«Εμπνευσμένες ομιλίες για να γνωρίσουμε το μεγαλείο της Κυριακής της Ορθοδοξίας » Αγίου Νικολάου Αχρίδος 
Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου