Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

— Πατέρα… μπορώ να μιλήσω;

— Σε περίμενα πριν μιλήσεις.

— Γιατί με άφησες να φύγω;

— Γιατί δεν ήθελα δούλο κοντά Μου, αλλά παιδί ελεύθερο.

— Ήξερες ότι θα χαθώ;

— Ήξερα ότι θα πονέσεις. Και πόνεσα μαζί σου.

— Γιατί δεν με σταμάτησες;

— Γιατί η αγάπη που σταματά γίνεται φυλακή.

— Στη μακρινή χώρα δεν υπήρχε κανείς. Πού ήσουν;

— Στον δρόμο της επιστροφής, πριν ακόμη τον πάρεις.

— Γιατί πείνασα τόσο;

— Γιατί η ψυχή δεν τρέφεται μακριά από το σπίτι.

— Έφτασα να ζηλεύω τους χοίρους. Με είδες έτσι;

— Σε είδα. Και δεν αποστράφηκα.

— Όταν είπα να γυρίσω, φοβόμουν.

— Το ήξερα. Γι’ αυτό έτρεξα.

— Γιατί έτρεξες;

— Για να μη νομίσεις ότι πρέπει να διανύσεις όλη την απόσταση μόνος.

— Δεν περίμενες εξήγηση;

— Την ήξερα ήδη.

— Δεν ήθελες μετάνοια;

— Την είδα στα βήματά σου, όχι στα λόγια σου.

— Πατέρα, δεν είμαι άξιος.

— Δεν γύρισες ως άξιος. Γύρισες ως παιδί.

— Γιατί μου φόρεσες τη στολή πριν τελειώσω να μιλάω;

— Γιατί η ταυτότητα προηγείται της διόρθωσης.

— Και το δαχτυλίδι;

— Για να θυμάσαι ότι ανήκεις, όχι ότι χρωστάς.

 

— Και τα υποδήματα;

— Για να περπατήσεις ξανά ως υιός, όχι ως δούλος.

— Γιατί τόση χαρά για μένα;

— Γιατί ήσουν νεκρός και έζησες. Δεν μετριέται αυτό.

— Πατέρα… άκουσα τον θυμό του αδελφού μου.

— Τον ξέρω. Πονά κι εκείνος.

— Γιατί δεν του είπες να μπει;

— Δεν σπρώχνω κανέναν στη χαρά. Την προτείνω.

— Εκείνος έμεινε κοντά σου. Γιατί είναι έξω;

— Γιατί έμαθε να με υπηρετεί, αλλά ξέχασε να με εμπιστεύεται.

— Είναι κι αυτός χαμένος;

— Όποιος δεν χαίρεται με την επιστροφή του αδελφού του, είναι μόνος.

— Πατέρα, πονάει που δεν με χαίρεται.

— Γι’ αυτό βγήκα και προς εκείνον. Για να μη χαθεί ούτε η δικαιοσύνη ούτε το έλεος.

— Και εγώ; Τι ζητάς από μένα τώρα;

— Να μείνεις.

— Να μείνω πώς;

— Όχι με φόβο μην ξαναφύγεις. Με χαρά ότι γύρισες.

— Κι αν ξαναπέσω;

— Θα ξανασηκωθείς. Το σπίτι δεν αλλάζει θέση.

— Κι αν ξεχάσω;

— Θα σε περιμένω στον ίδιο δρόμο.

— Πατέρα… με αγαπάς όπως είμαι ή όπως θα γίνω;

— Σε αγαπώ ως παιδί. Και ό,τι θα γίνεις, θα γεννηθεί μέσα από αυτή την αγάπη.

— Μπορώ να μπω στη χαρά;

— Η χαρά άρχισε όταν μπήκες στην αγκαλιά.

Και σωπαίνω.

 

Όχι γιατί τελείωσαν οι ερωτήσεις, αλλά γιατί η καρδιά βρήκε απάντηση εκεί όπου δεν υπήρχαν όροι.

Στην Αγάπη. Ο Θεός αγάπη εστι.

Αγάπη μεταξύ των συζύγων είναι ότι καλύτερο

1. Σε σας απευθύνομαι τώρα, ω ανδρόγυνα, και σάς εύχομαι να είστε ευτυχισμένα. Και την ευτυχία στο ανδρόγυνο δεν την δίνουν ούτε τα έπιπλα πολυτελείας ούτε τα πλούσια φαγητά, αλλά η αγάπη των συζύγων μεταξύ τους. Και πρέπει βέβαια το ανδρόγυνο να συνδέεται με την αγάπη, γιατί το έχουν υποσχεθεί και το έχουν ορκιστεί οι σύζυγοι αυτό. Όταν στεφανώθηκαν από τον ιερέα και έγινε το ιερό Μυστήριο του γάμους τους, τότε πού ήταν πιασμένοι χέρι-χέρι, τότε έγινε ένα ιερό συμβόλαιο μεταξύ τους ότι θα είναι αγαπημένοι και ενωμένοι και δεν θα επιτρέπουν τίποτε να τούς χωρίσει. Τίποτε! Όπως έλεγαν οι παλαιοί, «ούτε το φτυάρι του νεκροθάφτη, δεν χωρίζει το ανδρόγυνο»!

2. Να αποφεύγετε, ω ανδρόγυνα, τις μεταξύ σας συγκρούσεις. Όταν καταλαβαίνετε ότι κάποιος λόγος ή ένα θέμα, θα ενοχλήσει και θα πειράξει το ταίρι σας, μη τον πείτε αυτόν τον λόγο και μη θίγετε αυτό το θέμα. Αλλά και όταν χρειάζεται να πείτε κάτι, στο οποίο οι δυο σας έχετε αντίθετη γνώμη, να τα λέτε με καλό τρόπο και με ήσυχη κουβέντα. Όχι με φωνές και μαλώματα και όχι με πικρές και προσβλητικές κουβέντες.

Μερικά ανδρόγυνα έχουν ξεχάσει να μιλάνε γλυκά μεταξύ τους. Και ενώ με άλλους, με ανθρώπους έξω από το σπίτι, μιλάνε με γλυκές εκφράσεις, όμως μεταξύ τους μερικά ανδρόγυνα μιλάνε λες και είναι εχθροί. Άκουσα με τα αυτιά μου «καυγά» ανδρογύνου περπατώντας σε δρόμο και πικράθηκα πολύ. Πικράθηκα μ

'Ωσηέ, ο Προφήτης της Αγάπης

Ο προφήτης Ωσηέ ερωτεύτηκε πολύ τη

γυναίκα του.

Μοίχεψε αυτή.

Έτρεχε με άλλους.

Τον άφησε με τα παιδιά τους.

Εκείνος της εξασφάλιζε κρυφά όλα τα απαραίτητα να ζήσει,

κι εκείνη νόμιζε ότι της τα έδιναν οι εραστές της...

Ώσπου την παράτησαν σύξυλη τη Γομέρ.

Την αιχμαλώτισαν.

Ο Θεός του είπε να τη συγχωρήσει και να πάει να τη βρει.

Έδωσε λεφτά και την πήρε πίσω.

Έκαναν συμφωνία πίστης και έσμιξαν ξανά.

Όλη αυτή η ιστορία δείχνει τη σχέση μας με το Θεό.

Bασικές διδασκαλίες του βιβλίου του Ωσηέ .

Ο έρωτας κι ο γάμος

αποτελεί κι αυτό μεγάλο μυστήριο,

γιατί είναι αντανάκλαση

της σχέσης του Θεού με τον άνθρωπο.

''Ωσηέ, ο Προφήτης της Αγάπης''

________________________________________

''Ο Θεοφύλακτος Βουλγαρίας αναφέρει πως η υπόδειξη του Θεού προς τον Ωσηέ να λάβει ως σύζυγο μια πόρνη, αποτελεί σημείο που αποδεικνύει την εκπόρνευση του Ισραήλ προς Αυτόν, και ότι ο Θεός ανέχεται προσωρινά την πορνεία του λαού, μέχρι ο λαός να μετανοήσει και να επιστρέψει ξανά στη λατρεία του μόνου αληθινού Θεού...'' (P.G. 126,577). από τον ήλιο

Ολοσχερώς εξοφλημένο με ένα ποτήρι γάλα

Μία μέρα ένα πολύ φτωχό αγόρι πού πουλούσε μικροπράγματα από πόρτα σε πόρτα για να πληρώνει τα εισιτήριά του για το σχολείο ένοιωσε πολύ πεινασμένο και στην τσέπη του δεν είχε παρά μόνο μερικές δεκάρες .

Έτσι αποφάσισε ό, τι στο επόμενο σπίτι θα ζητούσε λίγο φαγητό. Ωστόσο έχασε το θάρρος του όταν μία όμορφη νεαρή γυναίκα άνοιξε την πόρτα .

Αντί για φαγητό από ντροπή ζήτησε ένα ποτήρι νερό .

Η γυναίκα κοίταξε το αγόρι κατάλαβε ό, τι ήταν ταλαιπωρημένο και πεινασμένο και αντί για νερό του έδωσε ένα ποτήρι γάλα .

Το ήπιε μονορούφι και στη συνέχεια ρώτησε τη γυναίκα ..." πόσα σας χρωστάω "... ;

Δεν μου χρωστάς τίποτα απάντησε εκείνη .

Η μητέρα μου με έχει διδάξει να μην αποδεχόμαστε ποτέ χρήματα για την καλοσύνη που προσφέρουμε .

Το αγόρι ευχαρίστησε θερμά τη γυναίκα και συνέχισε την πορεία του. 

 Ένοιωσε δυνατότερος όχι μόνο σωματικά αλλά και ψυχικά αφού η πίστη του στους ανθρώπους και στο Θεό είχε γίνει ισχυρότερη με το περιστατικό αυτό .

Χρόνια αργότερα η υγεία της γυναίκας κλονίστηκε και η ζωή της έφθασε σε κρίσιμη κατάσταση .

Μία συγκινητική διδακτική ιστορία

"Ένα κρουαζιερόπλοιο άρχισε να βουλιάζει στη θάλασσα και έπρεπε άμεσα να εκκενωθεί από τους επιβάτες. Ένα ζευγάρι έτρεξε γρήγορα προς τις σωσίβιες λέμβους. Όταν έφτασαν όμως, είδαν έντρομοι ότι υπήρχε χώρος για να σωθεί μόνο ένα άτομο. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή ο άντρας έσπρωξε τη σύζυγό του και πριν προλάβει εκείνη να αντιδράσει, πήδηξε αυτός μέσα στη βάρκα.

Τότε η γυναίκα του, η οποία στέκονταν στο πλοίο που βυθίζονταν, φώναξε στον σύζυγό της μια φράση».

Η δασκάλα σταμάτησε την αφήγηση της, γύρισε προς τη τάξη και ρώτησε τα παιδιά:

«Τι νομίζετε ότι του φώναξε;»

Οι περισσότεροι από τους μαθητές με ενθουσιασμό απάντησαν ότι η σύζυγος φώναξε: «Σε μισώ!», «Δεν το περίμενα ποτέ αυτό από εσένα» και «Νόμιζα ότι με αγαπούσες».

Η δασκάλα παρατήρησε ένα αγόρι που ήταν συνέχεια σιωπηλό. Τον ρώτησε τι πίστευε ότι φώναξε η σύζυγος και αυτός της απάντησε:

«Κυρία, νομίζω ότι του φώναξε: «Να προσέχεις το παιδί μας»».

Έκπληκτη η δασκάλα τον ρώτησε: «Έχεις ακούσει ξανά αυτή την ιστορία;»

Το αγόρι κούνησε το κεφάλι του αρνητικά: «Όχι, αλλά αυτό ήταν που είπε και η δική μου μαμά στον μπαμπά μου, λίγο πριν πεθάνει από την αρρώστια της».

Η δασκάλα γύρισε προς τα παιδιά και τους είπε με χαμηλή φωνή:

«Η απάντηση είναι σωστή».

Μην προσκολλάστε και μην εξαρτάστε απο την αγάπη των ανθρώπων.

Μην προσκολλάστε και μην εξαρτάστε από την αγάπη των ανθρώπων. Είναι ατελής, λίγη, αδύναμη, ευκαιριακή, ιδιοτελής, πολλές φορές κατευθυνόμενη από πάθη και αδυναμίες.

Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν τον ακριβή ορισμό της και νομίζουν πως αγαπούν και οι υπόλοιποι υποφέρουν άδικα, όταν νομίζουν πως την στερούνται η πως την έχασαν...

Αμέτρητα σ αγαπώ άλλαξαν άρδην, ξεχάστηκαν, έγιναν φύλλα στον άνεμο, διαψεύστηκαν, εκφυλίστηκαν, παραμορφώθηκαν και έγιναν όλα τα άλλα εκτός από την αγάπη...

Η αγάπη των ανθρώπων θέλει επιφύλαξη και κυρίως όχι εξάρτηση. Είναι καθ όλα αναξιόπιστη.

Η αγάπη Του Χριστού είναι πέρα από τα ανθρώπινα μέτρα, αποδεδειγμένα αληθινή και αξιόπιστη, ποτέ δεν χάνεται, ποτέ δε μειώνεται, δεν εκπίπτει, δεν αλλοιώνεται. Είναι η αγάπη που κρατά το Σύμπαν σε τάξη.

Είναι μια αγάπη που άνθρωπος ποτέ δεν θα μπορέσει να νοιώσει και να εκφράσει......

Εὐλόγησε τοὺς ἐχθρούς μου, ὦ Κύριε!

Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Ἐπισκόπου Ἀχρίδος 

Εὐλόγησε τοὺς ἐχθρούς μου, ὦ Κύριε!

Εὐλόγησε τοὺς ἐχθρούς μου, ὦ Κύριε! Ἀκόμη κι ἐγὼ τοὺς εὐλογῶ καὶ δὲν τοὺς καταριέμαι. Οἱ ἐχθροὶ μὲ ἔχουν ὁδηγήσει μέσα στὴν ἀγκάλη Σου περισσότερο ἀπὸ ὅτι οἱ φίλοι μου. Οἱ φίλοι μὲ ἔχουν προσδέσει στὴν γῆ, ἐνῷ οἱ ἐχθροὶ μὲ ἔχουν λύσει ἀπὸ τὴν γῆ καὶ ἔχουν συντρίψει ὅλες τὶς φιλοδοξίες μου στὸν κόσμο. Οἱ ἐχθροὶ μὲ ἀποξένωσαν ἀπὸ τὶς ἐγκόσμιες πραγματικότητες καὶ μὲ ἔκαναν ἕναν ξένο καὶ ἄσχετο κάτοικο τοῦ κόσμου. Ὅπως ἀκριβῶς ἕνα κυνηγημένο ζῷο βρίσκει ἀσφαλέστερο καταφύγιο ἀπὸ ἕνα μὴ κυνηγημένο, ἔτσι καὶ ἐγὼ καταδιωγμένος ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς, ἔχω εὔρει τὸ ἀσφαλέστερο καταφύγιο προφυλασσόμενος ὑπὸ τὸ σκήνωμά Σου, ὁποῦ οὔτε φίλοι, οὔτε ἐχθροὶ μποροῦν ν᾿ ἀπωλέσουν τὴν ψυχή μου.

Εὐλόγησε τοὺς ἐχθρούς μου, ὦ Κύριε! Ἀκόμη κι ἐγὼ τοὺς εὐλογῶ καὶ δὲν τοὺς καταριέμαι. Λυτοὶ μᾶλλον παρὰ ἐγώ, ἔχουν ὁμολογήσει τὶς ἁμαρτίες μου ἐνώπιον τοῦ κόσμου. Αὐτοὶ μὲ ἔχουν μαστιγώσει κάθε φορὰ ποὺ ἐγὼ εἶχα διστάσει νὰ μαστιγωθῶ. Μὲ ἔχουν βασανίσει κάθε φορὰ ποὺ ἐγὼ εἶχα προσπαθήσει ν᾿ ἀποφύγω τὰ βάσανα. Αὐτοὶ μὲ ἔχουν ἐπιπλήξει κάθε φορὰ ποὺ ἐγὼ εἶχα κολακεύσει τὸν ἑαυτό μου. Αὐτοὶ μὲ ἔχουν κτυπήσει κάθε φορὰ ποὺ ἐγὼ εἶχα παραφουσκώσει μὲ ἀλαζονεία.

Για να ερωτευτείς (μέρος Α')

Όταν νέα παιδιά, λυπημένα και τρομαγμένα από την ερημιά της ίδιας τους της νιότης, παραπονιούνται και ρωτούν τι να κάνουν για να βρουν τη δυσεύρετη αγάπη, το μόνο που έχω να τους πω είναι να ομορφύνουν πλουτίζοντας τον εαυτό τους. Να δουλέψουν την προσωπικότητά τους. Να γίνουν μαγνήτες ενδιαφέροντος επειδή θα είναι οι ίδιοι ενδιαφέροντες. Η μεγαλύτερη κυρία της μόδας, η Κοκό Σανέλ, για να δώσει έμφαση στο ακαταμάχητο στιλ που μόνο ο ενδιαφέρων χαρακτήρας κερδίζει και εκπέμπει, συμβούλευε: "Για να είστε αληθινά κομψοί πρέπει να είστε ντεμοντέ". Γνώριζε καλά πως μόδα είναι η στολή της αγέλης.

απόσπασμα απ'το βιβλίο της Μάρως Βαμβουνάκη "Ο παλιάτσος και η άνιμα", εκδ. Ψυχογιός

aorati gonia 

Περί αγάπης

Ρίξτε το παλιό κατάστιχο μέσα στη φωτιά της αγάπης
— Γέροντα, δεν μπορώ να συγχωρήσω εύκολα τους άλλους.
— Εσύ δε θέλεις να σε συγχωρεί ο Χριστός;
— Πώς δε θέλω, Γέροντα;
— Τότε, γιατί κι εσύ δε συγχωρείς τους άλλους; Αυτό πρόσεξέ το πολύ, γιατί στενοχωρεί το Χριστό. Είναι σαν να σου χάρισε δέκα χιλιάδες τάλαντα κι εσύ να μη θέλεις να χαρίσεις στον άλλο εκατό δηνάρια. Να λες με το λογισμό σου: «Πώς ο Χριστός που είναι αναμάρτητος με ανέχεται συνέχεια, και ανέχεται και συγχωρεί δισεκατομμύρια ανθρώπους, κι εγώ δε συγχωρώ μια αδελφή;».
Μια μέρα ήρθε στο Καλύβι ένα παιδί που ήξερα ότι είχε παρεξηγηθεί με κάποιον και, ενώ εκείνος τού ζητούσε να τον συγχωρέσει, αυτό δεν τον συγχωρούσε. Κάποια στιγμή μού λέει: «Κάνε προσευχή, Γέροντα, να με συγχωρέσει ο Θεός». «Θα κάνω προσευχή, του λέω, να μη σε συγχωρέσει ο Θεός». Αλλά εκείνο πάλι μου είπε: «Θέλω, Γέροντα, να με συγχωρέσει ο Θεός». «Αν δε συγχωρέσεις, ευλογημένε, εσύ τους άλλους, τού είπα, τότε, πώς θα σε συγχωρέσει εσένα ο Θεός;».
Η δικαιοσύνη του Θεού είναι η αγάπη, η μακροθυμία· δεν έχει καμιά σχέση με την ανθρώπινη δικαιοσύνη. Αυτή τη δικαιοσύνη του Θεού πρέπει να αποκτήσουμε. Μια νύχτα πήγε στο Κελί του Παπα-Τύχωνα ένας κοσμικός να τον ληστέψει. Αφού βασάνισε αρκετά τον Γέροντα –του έσφιγγε τον λαιμό με ένα σχοινί-, είδε ότι δεν έχει χρήματα και ξεκίνησε να φύγει. Την ώρα που έφευγε, ο Παπα-Τύχων του είπε: «Θεός συγχωρέσοι, παιδί μου», Ο κακοποιός αυτός πήγε να ληστέψει και άλλον Γέροντα, αλλά εκεί τον έπιασε η αστυνομία και ομολόγησε μόνος του ότι είχε πάει και στον Παπα-Τύχωνα. Ο αστυνόμος έστειλε χωροφύλακα να πάρει τον Παπα-Τύχωνα για ανάκριση, αλλά ο Γέροντας δεν ήθελε να πάει. «Εγώ, παιδί μου, έλεγε, συγχώρεσα τον κλέφτη με όλη την καρδιά μου». Ο χωροφύλακας όμως δεν έδινε καθόλου σημασία στα λόγια του. «Άντε, γρήγορα, Γέροντα, του έλεγε! Εδώ δεν έχει «συγχώρησον» και «ευλόγησον». Τελικά, επειδή ο Γέροντας έκλαιγε σαν μωρό παιδί, τον λυπήθηκε ο διοικητής και τον άφησε να γυρίσει στο Κελί του. Όταν μετά θυμόταν ο Γέροντας αυτό το περιστατικό, δεν μπορούσε να το χωρέσει στο μυαλό του: «Πα-πα-πα, παιδί μου, έλεγε, αυτοί οι κοσμικοί άλλο τυπικό έχουν· δεν έχουν το «ευλόγησον» και το «Θεός συγχωρέσοι»»!

— Γέροντα, τι είναι η μνησικακία; Να θυμάσαι το κακό που σου έκαναν ή να αισθάνεσαι κακία για εκείνον που σου το έκανε;
— Αν θυμάσαι το κακό και λυπάσαι, όταν αυτός που σου το έκανε πάει καλά, ή χαίρεσαι, όταν δεν πάει καλά, αυτό είναι μνησικακία. Αν όμως, παρά το κακό που σου έκανε ο άλλος, χαίρεσαι με την προκοπή του, αυτό δεν είναι μνησικακία. Αυτό είναι τα κριτήρια, για να ελέγξεις τον εαυτό σου σ’ αυτό το θέμα.
Εγώ πάντως, ό,τι κακό κι αν μου κάνει ο άλλος, το ξεχνώ· ρίχνω το παλιό κατάστιχο μέσα στη φωτιά της αγάπης και καίγεται. Τότε με τον ανταρτοπόλεμο, το 1944, μια μέρα είχαν έρθει στο χωριό μας αντάρτες. Έκανε πολύ κρύο. Είπα: «Τι θα έχουν να φάνε; Θα ‘ναι νηστικοί. Ας τους πάω λίγο ψωμί». Όταν τους το πήγα, με πέρασαν για ύποπτο. Ούτε καν σκέφτηκα ότι στα βουνά κυνηγούσαν τα αδέλφια μου. Τι είπε ο Χριστός; «Ν’ αγαπάτε τους εχθρούς σας και να κάνετε καλό σ’ αυτούς που σας μισούν».

Γέροντας Παΐσιος