Ἔχυσα πολλά δάκρυα μέ τή σκέψη ὅτι, ἄν ἐμεῖς οἱ μοναχοί πού ἀπαρνηθήκαμε τόν κόσμο δέν σωζόμαστε

 Ἔχυσα πολλά δάκρυα μέ τή σκέψη ὅτι, ἄν ἐμεῖς οἱ μοναχοί πού ἀπαρνηθήκαμε τόν κόσμο δέν σωζόμαστε, τότε τί γίνεται γενικότερα στόν κόσμο;

     Ἔτσι βαθμηδόν μεγάλωνε ἡ θλίψη μου καί ἄρχισα νά χύνω δάκρυα ἀπογνώσεως.

     Καί νά, πέρυσι ἐνῶ βρισκόμουν στήν ἀπελπισία αὐτή, ἐξαντλημένος ἀπό τό κλάμα, ξαπλωμένος καταγῆς, ἐμφανίσθηκε ὁ Κύριος καί μέ ρώτησε:

“Γιατί θρηνεῖς ἔτσι…” ;

     Ἐγώ σιώπησα μήν μπορώντας νά ἀτενίσω Τόν ἐμφανισθέντα…

“Δέν γνωρίζεις ὅτι Ἐγώ θά κρίνω τόν κόσμο” ;…

    Ἐγώ πάλι σιώπησα παραμένοντας πρηνής…

 Ὁ Κύριος μοῦ λέει:

    "ΘΑ ΕΛΕΗΣΩ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΕΠΙΚΑΛΕΣΘΗΚΕ ΤΟΝ ΘΕΟ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ".

         Μοῦ ἦρθε τότε ἡ σκέψη:

      “Τότε, γιατί ἐμεῖς πάσχουμε ἔτσι καθημερινά”;

     Ὁ Κύριος στήν κίνηση αὐτή τῆς σκέψεώς μου ἀπήντησε:

    “Ἐκεῖνοι πού πάσχουν γιά τήν ἐντολή Μου, στή Βασιλεία τῶν Οὐρανων θά εἶναι ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ, ἐνῶ τούς ἄλλους μόνο θά τούς ἐλεήσω”.

      Καί ὁ Κύριος ἔφυγε.

Όσιος Σιλουανός ο Αθωνίτης