Σάββατο, 16 Ιουλίου 2011

Αποχαιρετιστήριος επιστολή του π. Ευέλθωντος Χαραλάμπους (+27.6.2011)

πειδή εναι δηλος καί γνωστος το καθενός ρα το θανάτου, σημειώνω δ λίγα λόγια, σάν διαθήκη, καί σα εναι δυνατόν, παρακαλ τά παιδιά μου νά τά φαρμόσουν.

Τά χρόνια πού πέτρεψε Θεός νά ζήσω στή γ ταν ρκετά, στε νά πέσω σέ πολλά μαρτήματα. σα θυμόμουνα καί σα μπόρεσα τά χω ξομολογηθε σέ πνευματικούς Πατέρες. Γιά σα λησμόνησα δέ μπόρεσα νά ξομολογηθ, παρακαλ τό Θεό νά γίνει λεως καί γιά μένα καί νά δείξει τό λεός του σέ μένα τόν μαρτωλό.

ξιώθηκα, χωρίς νά τό ξίζω, νά εσέλθω στίς τάξεις το Κλήρου. Τό τιμητικό ατό γιά μένα γεγονός θά γίνει ατία γιά πιό αστηρή κρίση κ μέρους το Θεο. Γιατί τό ξέρω, δέν μουνα σάν κληρικός ατός πού πρεπε νά μουν. Λυπομαι καί ζητ συγγνώμη πό σους σκανδάλισα πίκρανα πλήγωσα τούς φέρθηκα μέ τρόπο πού δέν πρεπε. Ζητ πό λους συγγνώμη. Ταυτόχρονα χω συχη τή συνείδηση τι κανένα δέν βλαψα νσυνείδητα. Λάθη διέπραξα. Σέ μαρτίες πέπεσα. σκεμμένα, μως, δέν δίκησα καί δέν βλαψα.

κείνους πού περισσότερο στενοχώρησα πίκρανα μέ τή συμπεριφορά μου, εναι σύζυγος καί τά παιδιά μου, τά πρόσωπα πού γάπησα περισσότερο σ' ατό τόν κόσμο. Παρακαλ νά μήν μο κρατον κακία καί νά προσεύχονται γιά τή ψυχή μου.

κενο πού ντονα θέλω εναι νά χουν πάντα γάπη μεταξύ τους. Γιργος μέ τή Μαρία καί τά παιδιά τους. Δημήτρης καί Χρύσω καί τά παιδιά τους. νδρούλα μέ τά παιδιά μας.

Στό σημεο ατό θέλω νά εχαριστήσω πό τά βάθη τς ψυχς μου τό Θεό γιά τή γυναίκα πού μο χάρισε. ν σάν κληρικός, σάν πατέρας, σάν νθρωπος μπόρεσα νά κάμω κάτι στή ζωή, ατό φείλεται στήν νδρούλα. Στάθηκε δίπλα μου σάν πιό ξια σύζυγος, μητέρα καί κατ' ξοχήν πρεσβυτέρα. γυναικεία διαίσθηση, ξυδέρκεια καί αστηρή κριτική της μέ προστάτευσαν σέ κρίσιμες ρες. φοσίωση καί συμπαράστασή της ταν διαρκής, στω κι ν γώ πολλές φορές τήν πλήγωσα μέ τόν γωισμό καί τήν παράδεκτη συμπεριφορά μου. Τήν παρακαλ νά μέ συγχωρέσει γιά λα.

Πέρα πό τά κατά σάρκα παιδιά μου, τό Χριστόφορο, τή Μαρία, τό Γιργο, τή Χρύσω καί τό Δημήτρη, ξ σου γάπησα καί τά λλα μου παιδιά, τόν κόσμο το Παραλιμνιο. καμα γι' ατούς ,τι καλύτερο μπόρεσα. κλαψα στόν πόνο τους καί χάρηκα στίς χαρές τους. Βέβαια καμα καί πολλά λάθη στή μακροχρόνια διακονία μου, φο πέτρεψε Θεός νά κρατήσω πολλές φορές σημαντικά πόστα καί καίριες θέσεις, τόσο σάν κληρικός, σο καί σάν κπαιδευτικός.

Παρηγοριέμαι μέ τή σκέψη τι μόνο κενοι πού δέν κάνουν τίποτε δέν διατρέχουν τόν κίνδυνο νά ποπέσουν σέ λάθη. ν, σοι ργάζονται, σίγουρα στήν πορεία τους θά διαπράξουν πολλά.

Τό πρτο πού θά θελα νά π εναι τι καμμιά περιουσία λική ποιο δήποτε λλο περιουσιακό στοιχεο δέν χω καί δέν φήνω. άν ερεθον στό νομά μου κάποιες καταθέσεις ποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεα, ατά δέν νήκουν σέ μένα. Πρόκειται γιά χρήματα πού κατά καιρούς μο δόθηκαν γιά πτωχούς καί δέν πρόλαβα νά τά δώσω. Νά διατεθον σέ φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Τό μόνο πού φήνω στά παιδιά μου εναι εχή καί γάπη μου. άν μέ λεήσει Θεός, ο προσευχές μου θά εναι μαζί τους καί στήν μετά τόν θάνατο ζωή. Δικό τους εναι καί ,τι λλο βρίσκεται στό σπίτι μας.

ταν θά μέ τοιμάζουν γιά τόν τάφο δέν θέλω νά μέ ντύσουν μέ πλήρη ερατική στολή. Τά ράσα μου κι να πιτραχήλιο μο φτάνουν.

κολουθία στήν κκλησία το γίου Δημητρίου σο πιό πλά καί λιτά. Δέν χρειάζονται πικήδειοι. Οτε πολλοί παπάδες. Θά θελα, μως, νά ερίσκονται παρόντες σοι μέ γάπησαν.Θέλω τήν προσευχή τους, νά λεήσει καλός Θεός τήν ψυχή μου.

Γιά τάφο θά θελα κενο τό χρο πού ερίσκεται δεξιά το τάφου το Χριστόφορου (χι πρός τόν διάδρομο). Πάνω στόν τάφο, στό πίπεδο το δάφους, σέ μιά λευκή πλάκα νά χαρακτον τά ρχικά μου, μερομηνία θανάτου μου καί τό πιό κάτω Κάθισμα πό τήν κολουθία το ρθρου τς Κυριακς το σώτου:

π. Ε. Χαραλ. .. /.. /20 ..

γκάλας πατρικάς, διανοξαι μοι σπεσον·

σώτως τόν μόν, κατηνάλωσα βίον·

ες πλοτον δαπάνητον, φορν το λέους Σου.

Νν πτωχεύουσαν, μή περίδς καρδίαν·

σοί γάρ, Κύριε, ν κατανύξει κραυγάζω·

μαρτον· σσον με.

http://synodoiporia.blogspot.com/2011/06/2762011_30.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου