Sunday, August 30, 2020

Νὰ μένεις μακριὰ ἀπὸ τὰ έθνικὰ βιβλία.


 ''Νὰ μένεις μακριὰ ἀπὸ τὰ έθνικὰ βιβλία. Τί σοῦ χρειάζονται ἄλλωστε τὰ ξένα λόγια ἢ οἱ νόμοι ἢ οἱ ψευδοπροφῆτες, τὰ ὁποῖα μάλιστα καὶ ἁπομακρύνουν ἀπὸ τὴν πίστη τοὺς έλαφρόμυαλους;  Τί δηλαδὴ σοῦ λείπει στὸ νόμο τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ στραφεῖς πρὸς ἐκεῖνα τὰ είδωλολατρικὰ παραμύθια;  Γιατὶ εἴτε ἱστορικὰ γεγονότα θέλεις νὰ διαβάσεις, ἔχεις τὰ βιβλία τῶν Βασιλειῶν· εἴτε φιλοσοφικὰ καὶ ποιητικά, ἔχεις τοὺς Προφῆτες, τὸν Ἰὼβ καὶ τὸν συγγραφέα τῶν Παροιμιῶν, στοὺς ὁποίους βρίσκεις περίσσεια σκέψη ποιήσεως καὶ σοφίας, γιατὶ εἶναι λόγια τοῦ μόνου σοφοῦ Κυρίου. Ἐὰν πάλι ἔχεις ὅρεξη γιὰ ὰσματικὰ κείμενα, ἔχεις τοὺς Ψαλμούς· ἐὰν θέλεις νὰ μάθεις γιὰ τὴ δημιουργία τῶν ἀρχαίων, ἔχεις τὴ Γένεση· εἴτε, τέλος, θέλεις νὰ γνωρίσεις νόμους καὶ ἐντολές, ἔχεις τὸν ένδοξο Νόμο τοῦ Κυρίου. Μεῖνε μὲ δύναμη λοιπὸν μακριὰ ἀπὸ ὅλα τὰ ξένα καὶ διαβολικά.''

~  Διδαχὴ τῶν Δώδεκα Ἀποστόλων Α΄ στιχ 6.

Το αίμα του Τίμιου Προδρόμου είναι πιο αξιοσέβαστο από το αίμα των Πατριαρχών (Αβρααμ, Ισαάκ, κ.τ.λ.).


Το αίμα του Τίμιου Προδρόμου είναι πιο αξιοσέβαστο από το αίμα των Πατριαρχών (Αβρααμ, Ισαάκ, κ.τ.λ.). Είναι πιο πολύτιμο από το αίμα των προφητών και πιο αγιασμένο από το αίμα όλων των δικαίων. Είναι πιο υπέροχο και από αυτό ακόμα το αίμα των Αποστόλων. Είναι πιο ένδοξο και από το αίμα των μαρτύρων. Είναι αίμα, που στολίζει την εκκλησία του Χριστού πιο όμορφα από κάθε στολισμό, που θα της γινόταν με πολύχρωμα και σπάνια λουλούδια. Χύθηκε για την δικαιοσύνη στο τέλος της εποχής, που ίσχυε ο παλαιός νόμος και έγινε λουλούδι, που παραστέκει στην είσοδο της παρουσίας του Χριστού.

Αγίου Θεοδώρου Στουδίτου, Εις την αποτομήν της ιεράς κεφαλής του μεγάλου Βαπτιστού του Χριστού και Προδρόμου

 

Friday, August 28, 2020

Ο Άγιος Φανούριος


Α .Ο Άγιος παρουσιάζεται όρθιος μπροστά στο Ρωμαίο ανακριτή του και φαίνεται ν’ απολογείται με θάρρος και να υπερασπίζει την χριστιανική πίστη του.

Β΄. Οι στρατιώτες εδώ επεμβαίνουν και χτυπούν με πέτρες στο κεφάλι και στο στόμα τον Φανούριο, για ν’ αναγκασθεί να υποκύψει και ν’ αρνηθεί τον Κύριο.

Γ΄. Οι στρατιώτες έχουν εξαγριωθεί πια απ’ την επιμονή του Φανουρίου, γι’ αυτό τον έριξαν κάτω και τον χτυπούν τώρα άγρια με ξύλα και ρόπαλα, για να κάμψουν το ακμαίο ηθικό του.

Δ΄. Ο Φανούριος είναι στη φυλακή κι εκεί βασανίζεται με αποτρόπαιο τρόπο. Φαίνεται εντελώς γυμνός κι οι στρατιώτες ολόγυρα του ξεσχίζουν τις σάρκες του με αιχμηρά σιδερένια εργαλεία. Ο Άγιος υπομένει αγόγγυστα το τρομερό μαρτύριό του.

Ε΄. Ο Φανούριος βρίσκεται και πάλι στη φυλακή και προσεύχεται στον θεό, για να τον ενισχύσει ν’ αντέξει μέχρι τέλους τα βασανιστήρια.

ΣΤ΄. Ο Άγιος παρουσιάζεται και πάλιν μπροστά στον Ρωμαίο ανακριτή για ν’ απολογηθεί για τη στάση του. Απ’ την ατάραχη έκφραση του προσώπου του φαίνεται, πως ούτε τα βασανιστήρια που υπόφερε, ούτε οι μελλοντικές απειλές του τυράννου του εκλόνισαν την πίστη και έτσι απτόητος περιμένει ακόμη χειρότερα μαρτύρια.

Ζ΄. Οι δήμιοι του Φανουρίου με μανία και σκληρότητα καίουν με αναμμένες λαμπάδες το ολόγυμνο σώμα του, που φαίνεται έτσι η ανυπέρβλητη θυσία του για τον Εσταυρωμένο. Ο Άγιος νικά και πάλιν με την αδάμαστη θέληση και καρτερία του στον Κύριο.

Η΄. Εδώ οι άγριοι βασανιστές του χρησιμο­ποιούν και μηχανικά μέσα για να φθάσουν στο κορύφωμα του μαρτυρίου του. Έχουν δέσει τον Άγιο πάνω σ’ ένα μάγκανο κι αυτό σαν περιστρέφεται, του συντρίβει τα κόκκαλα. Υποφέρει εκείνος αγόγγυστα αλλά στο ωραίο πρόσωπό του είναι ζωγραφισμέ­νη ανέκφραστη αγαλλίαση, γιατί υποφέρει για χάρη του Κυρίου.

Θ΄. Ο Φανούριος ρίπτεται σ’ ένα λάκκο, για να γίνει βορά άγριων θηρίων κι οι δήμιοί του από πάνω παρακολουθούν να δούνε το τέλος του. Τα θηρία όμως έχουν κυριολεκτικά εξημερωθεί απ’ τη χάρη του Θεού, γι’ αυ­τό τον περιτριγυρίζουν ήσυχα σαν αρνάκια και απολαμβάνουν θαυμάσια τη συντροφιά του.

Ι΄. Οι δήμιοί του δεν ικανοποιούνται απ’ το προηγούμενο αποτέλεσμα κι έτσι τον βγάζουν απ’ τον λάκκο και τον καταπλακώνουν μ’ ένα μεγάλο λίθο, βέβαιοι πια πως θα τον αποτελειώσουν. Τίποτε όμως δεν πετυχαίνουνε κι αυτή τη φορά.

ΙΑ΄. Η σκηνή παρουσιάζει τον Άγιο μπροστά σε βωμό, όπου οι δήμιοί του τον προτρέπουν να θυσιάσει, βάζοντας στις παλάμες του αναμμένα κάρβουνα. Ο Φανούριος βγαίνει και απ’ αυτή τη δοκιμασία νικητής και αυτό διακρίνεται από ένα διάβολο, που έχει τη μορφή δράκου, που πετά στον αέ­ρα και κλαίει για την αποτυχία του.

ΙΒ΄. Η τελευταία σκηνή είναι το τέλος του μαρτυρίου του, με τον Φανούριο ριγμένο σ’ ένα μεγάλο καμίνι να στέκεται όρθιος πάνω σ’ ένα σκαμνί και να τον περιζώνουν φλόγες και καπνοί. Ο Άγιος φαίνεται να προσεύχεται αδιάκοπα στον Θεό, χωρίς να εκ­φράζει κανένα παράπονο ή γογγυσμό κι έτσι άκαμπτος κι ανυποχώρητος πέταξε στα ουράνια, γεμάτος ικανοποίηση για όσα βάσανα υπόφερε για χάρη του Κυρίου.

Εκδόσεις: Ορθόδοξον Ίδρυμα «Ο Απόστολος Βαρνάβας»

 

Άρπαζε εις την αγκαλιά σου την Εικόνα της Παναγίας ως να είναι ζώσα η Παναγία


« Άρπαζε εις την αγκαλιά σου την Εικόνα της Παναγίας ως να είναι ζώσα η Παναγία, ωσάν την μανούλα σου όταν ήσουν μικρή. Λέγε της όλον τον πόνον σου και βρέχε την με τα δάκρυά σου τα καθαρά και θα εξαντλής παράκλησι συνεχή. Η Παναγία είναι η μεγαλυτέρα ασφάλεια του ανθρώπου… Και είναι αδύνατον ένας άνθρωπος να κάνη ευχή και να μην ανακαλύψει την Παναγία μέσα εις την ζωήν του…»

Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής και Σπηλαιώτης