«Αυτή η φράση είναι θανατηφόρο πλήγμα για τον διάβολο! «Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν!»

 

«Αυτή η φράση είναι θανατηφόρο πλήγμα για τον διάβολο!

«Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν!»

Είναι πολύ μεγάλη γι’ αυτόν που τη λέει σε κάθε κίνδυνο, προϋπόθεση ασφάλειας κι ευχαρίστησης.

Γιατί μόλις την απαγγείλει κανείς, αμέσως διασκορπίζεται το σύννεφο της λύπης.

Μην παύσεις να τη λες και να ασκείς και τους άλλους σ’ αυτό.

Έτσι και η φουρτούνα που μας βρήκε, κι αν ακόμη γίνει μεγαλύτερη, θα μεταβληθεί σε γαλήνη.

Έτσι κι όσοι δοκιμάζονται θα πάρουν μεγαλύτερη αμοιβή παράλληλα προς την απαλλαγή τους απ’ τα δεινά.

Αυτή η φράση ανέδειξε τον Ιώβ νικητή, αυτή η φράση έτρεψε σε φυγή τον διάβολο, κι αφού τον γέμισε από ντροπή τον έκανε να αναχωρήσει, αυτή είναι εξάλειψη κάθε ταραχής…».

(Απ’ την 193 Επιστολή του Άγιου Ιωάννου του Χρυσοστόμου).

Σημειώνεται ότι με την φράση αυτή ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος άφησε την τελευταία του αναπνοή! (δηλ. Δόξα στον Θεό για όλα!)

Όλοι μια αγκαλιά θέλουνε. Όλοι μια αγκαλιά γυρεύουνε... Ε, αυτή είναι του Χριστού η αγκαλιά!

 Όλοι μια αγκαλιά θέλουνε. Όλοι μια αγκαλιά γυρεύουνε... Ε, αυτή είναι του Χριστού η αγκαλιά! Ο Οποίος τη στήνει στα τρίστρατα της ζωής μας. Και στα αδιέξοδα περιμένει!

Και τότε, απελπισμένοι απο όλους και απο όλα, και απο τον εγωιστή εαυτό μας, πέφτουμε στην αγκαλιά του Θεού (τουλάχιστον οι καλοπροαίρετοι) άνευ όρων και ορίων! Και παραδινόμαστε στην αγάπη του Θεού. 

Και αυτό είναι θαύμα. 

Δεν αφήνει τον κόσμο Του ο Θεός! 

Δεν αφήνει ο Χριστός. 

Μας έχει πληρώσει με το αίμα Του και τη ζωή Του!

Μακαριστός π.Ανανίας Κουστένης †

Ὁ ἀνεξομολόγητος ἄνθρωπος εἶναι ὅμοιος μ’ ἕναν ἀβάπτιστο καί δέν μπορεῖ νά σωθεῖ.

 

Ὁ ἀνεξομολόγητος ἄνθρωπος εἶναι ὅμοιος μ’ ἕναν ἀβάπτιστο καί δέν μπορεῖ νά σωθεῖ.

Ἄν κάποιος, πρίν πεθάνει, πρόλαβε νά ἐξομολογηθεῖ, ἔστω κι ἄν δέν κοινώνησε, ἔχει ἐλπίδα σωτηρίας.

Ἄν, ὅμως, δέν ἐξομολογήθηκε, ὅσες φορές κι ἄν κοινώνησε, ὄχι μόνο σέ τίποτα δέν ὠφελεῖται, ἀλλά καί βλάπτεται, ἐπειδή κοινώνησε ἀνάξια· ἀλίμονο σ’ αὐτόν!

Πρῶτα πρέπει νά ἐξομολογεῖται κανείς κι ἔπειτα να κοινωνεῖ.

Πρῶτα πλένουμε καί καθαρίζουμε τό δοχεῖο κι ἔπειτα βάζουμε μέσα τό πολύτιμο πράγμα.

Άγιος Κοσμάς Αιτωλός

Η παρακοή, η υπερηφάνεια, η κατάκρισις, η κατηγορία, ο φθόνος, το μίσος, η ζήλεια, αυτά να μην υπάρχουν, διότι είναι ο αφανισμός της ψυχής.

 

Η παρακοή, η υπερηφάνεια, η κατάκρισις, η κατηγορία, ο φθόνος, το μίσος, η ζήλεια, αυτά να μην υπάρχουν, διότι είναι ο αφανισμός της ψυχής.

Όσιος Άνθιμος ο Βαγιάνος ο εν Χίω

Αν μάθαινες να τρως λίγες φακές, δεν θα ήσουν αναγκασμένος να υπακούς και να κολακεύεις συνεχώς τον άρχοντα.

 

Μία μέρα ο Διογένης έτρωγε ένα πιάτο φακές καθισμένος στο κατώφλι ενός τυχαίου σπιτιού. Δεν υπήρχε σε όλη την Ελλάδα πιο φθηνό φαγητό από μία σούπα με φακές. Μ’ άλλα λόγια, αν έτρωγες φακές σήμαινε ότι βρισκόσουν σε κατάσταση απόλυτης ανέχειας. Πέρασε ένα απεσταλμένος του άρχοντα και του είπε:

«Α! Διογένη, Αν μάθαινες να μην είσαι ανυπότακτος κι αν κολάκευες λιγάκι τον άρχοντα, δε θα ήσουν αναγκασμένος να τρως συνέχεια φακές.»

Ο Διογένης σταμάτησε να τρώει, σήκωσε το βλέμμα και κοιτάζοντας στα μάτια τον πλούσιο συνομιλητή του αποκρίθηκε:

«Α, φουκαρά αδελφέ μου! Αν μάθαινες να τρως λίγες φακές, δεν θα ήσουν αναγκασμένος να υπακούς και να κολακεύεις συνεχώς τον άρχοντα.»

Αὐτὸς ποὺ μπαίνει σὲ ἀρωματοπωλεῖο, κι ἂν ἀκόμα δὲν ἀγοράσει τίποτα, παίρνει πάντως ἐπάνω του κάποια εὐωδία.

 

Εἶπε κάποιος γέροντας:

- Αὐτὸς ποὺ μπαίνει σὲ ἀρωματοπωλεῖο, κι ἂν ἀκόμα δὲν ἀγοράσει τίποτα, παίρνει πάντως ἐπάνω του κάποια εὐωδία. Ἔτσι συμβαίνει καὶ μ᾿ αὐτὸν ποὺ ἐπισκέπτεται τοὺς πατέρες. Ἂν θελήσει νὰ ἐργαστεῖ πνευματικά, τοῦ δείχνουν τὸ δρόμο τῆς ταπεινώσεως, ποὺ τὸν προστατεύει σὰν τεῖχος ἀπὸ τὶς ἐπιδρομὲς τῶν δαιμόνων.

Ἀδελφέ, ἂν συναντήσεις κάποια δυσκολία εἴτε στὰ ἔργα σου εἴτε στὰ λόγια σου

 

Τοῦ ἀββᾶ Ἡσαΐα   (Μικρὸς Εὐεργετινός)

_Ἀδελφέ, ἂν συναντήσεις κάποια δυσκολία εἴτε στὰ ἔργα σου εἴτε στὰ λόγια σου εἴτε (ἀκόμα καί) στὶς σκέψεις σου, νὰ μὴ ζητᾷς καθόλου τὸ θέλημά σου οὔτε τὴν εὐκολία σου, ἀλλὰ  φρόντιζε ν᾿ ἀνακαλύπτεις (ποιὸ εἶναι) ἀκριβῶς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, καὶ αὐτὸ νὰ κάνεις  στὴν ἐντέλεια, ἔστω κι ἂν φαίνεται πὼς θέλει κόπο, πιστεύοντας μὲ ὅλη σου τὴν καρδιά, ὅτι αὐτὸ σὲ συμφέρει περισσότερο ἀπὸ κάθε ἀνθρώπινη σύνεση. Γιατὶ ἡ (κάθε) ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ εἶναι (δοσμένη γιὰ νὰ μᾶς ἐξασφαλίσει τὴν) αἰώνια ζωή, καὶ ὅσοι τὴν ἐπιζητοῦν δὲν θὰ στερηθοῦν κανένα ἀγαθό.