Αγαπημένοι
μας αδελφοί στη Ελλάδα, σας γράφουμε από το μακρινό Μαλάουι με την
ευχή του επισκόπου μας κ. Φωτίου για ένα θέμα πολύ καυτό, ένα θέμα
που κρύβει πολύ πόνο μέσα του.
Σε
αυτή την τριτοκοσμική χώρα που ζούμε, που η πρόοδος και η βελτίωση των συνθηκών
και της ποιότητας της ζωής δεν είναι αξίες αυτονόητες για όλους, παρατηρείται
ένα λυπηρό, κακό και απάνθρωπο φαινόμενο. Οι άστεγοι στο Μαλάουι αδελφοί μας,
είναι ένα θέμα από πάντοτε ανοιχτό, που χρειάζεται επίλυση, αλλά τον τελευταίο
καιρό έχει δυστυχώς αυξηθεί αντί να μειώνεται.
Οι
άστεγοι εδώ είναι άνθρωποι κάθε ηλικίας. Μπορείς να βρεις ανθρώπους
ηλικιωμένους, γεροντάκια ή γριούλες, που μέσα στα γεράματα και τις αρρώστιες
τους σηκώνουν και τον σταυρό της αστεγίας. Ή μπορείς να βρεις νέους και παιδιά
που κοιμούνται στους δρόμους, μη έχοντας πού αλλού να πάνε. Ή ακόμη και
ολόκληρες οικογένειες που χάσανε τα σπίτια τους, όταν γκρεμίστηκαν στις
τελευταίες πάρα πολύ δυνατές βροχές που έπληξαν κάθε λασποκαλύβα και διέλυσαν
στην κυριολεξία πάρα πολλά σπιτικά. Είναι πολλές περιπτώσεις ανθρώπων που κατάγονται
από χωριά και έχουν ξεμείνει στην πόλη όπου τους συναντούμε για διάφορους
λόγους (άλλοι ήρθαν για το νοσοκομείο από πολύ μακρινά χωριά, άλλοι χάσανε την
δουλειά τους, άλλοι αναλώθηκαν σε πειρασμούς της πόλης) , και απένταροι
πια και άγνωστοι από προσώπου γης, μη μπορώντας να συγκεντρώσουν το απαραίτητο
ποσό για να επιστρέψουν, στα χωριά τους, περιφέρονται άσκοπα και διαβιούν σε
απάνθρωπες συνθήκες.