Το θυμίαμα έχει ευλογία, έχει χάρη, έχει δύναμη εναντίον των δαιμόνων, θυμίαμα λοιπόν και θυμιατό, θυμιατήρι πως το λέτε… εκεί στο εικονοστάσι, πλάι στο καντήλι.
Κατά
την ώρα της Προσευχής, πρωί και βράδυ και μεσημέρι όταν υπάρχει ένταση στο
σπίτι. Και το σπίτι αλλάζει ατμόσφαιρα, αλλάζει χρώμα, γίνεται ευωδιαστό,
σοβαρό, γαλήνιο, αγαπητό, οι ψυχές ξανά αδελφωμένες.
Ενθυμούμαι
κάποιο παιδί, παιδάκι 14 χρονών ήταν, 15 ήταν, αυτή ήταν ακριβώς η ηλικία του,
όταν έβλεπε τους γονείς του να τσακώνονται πήγαινε αμέσως και άναβε θυμίαμα και
τους θυμιάτιζε. Θυμιάτιζε το μπαμπά και τη μαμά!
-Ειρηνεύετε,
τους έλεγε. Εγώ είμαι παιδί, τι παραδείγματα θα πάρω από σας.
Ειρηνεύετε
σεις οι γονείς. Η παρουσία λοιπόν του Αγίου Θεού, η Σκέπη της Παναγίας μας και
το απαλό φτερούγισμα των αγγέλων με το θυμίαμα μέσα στο σπίτι, είναι φανερό
φυγαδεύονται οι παρεξηγήσεις και οι ταραχές.
Δεν
έχουν τόπο σ αυτό το σπίτι οι πειρασμοί και οι δαίμονες. Λοιπόν, μην
παραλείπετε να θυμιατίζετε το σπίτι σας και το μαγαζί σας και τη δουλειά σας αν
είναι δυνατόν, και θα κλείσω με το ” Θυμιάζετε, θυμιάζετε, θυμιάζετε”.
Θυμιατίζοντας
να ψέλνουμε τροπάρια, όσα θυμόμαστε, ή να λέμε την Ευχή και όταν μας
θυμιατίζουν να σκύβουμε το κεφάλι και να κάνουμε το σημείο του Σταυρού.
Το
θυμίαμα, το σπίτι το μεταβάλλει σε κάτ’ οίκον εκκλησία.
Και
επαναλαμβάνω ότι διώχνει τα δαιμόνια και τους πειρασμούς.
Γεμίζουν
οι ψυχές όλων των οικείων από Θεία Ευλογία.
Δ.Παπαδάκη
