Οι Άγιοι δεν ήταν φτιαγμένοι απὸ άλλο υλικό.

 Οι Άγιοι δεν ήταν φτιαγμένοι απὸ άλλο υλικό. Ήταν άνθρωποι σαν κι εμάς.

Σε αυτό διέφεραν: στο ότι πήραν στα σοβαρὰ το ζήτημα της σωτηρίας τους...!

Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ

Ἡ εὐτυχία βρίσκεται μέσα στὸν ἴδιο σας τὸν ἑαυτό

 

Πόσο πλανιοῦνται οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἀναζητοῦν τὴν εὐτυχία μακριὰ ἀπὸ τὸν ἑαυτό τους, στὶς ξένες χῶρες καὶ τὰ ταξίδια, στὸν πλοῦτο καὶ στὴ δόξα, στὶς μεγάλες περιουσίες καὶ στὶς ἀπολαύσεις, στὶς ἡδονὲς καὶ σ’ ὅλες τὶς χλιδὲς καὶ ματαιότητες ποὺ κατάληξή τους ἔχουν τὴν πίκρα!

Ἀδελφοί μου! Ἡ εὐτυχία βρίσκεται μέσα στὸν ἴδιο σας τὸν ἑαυτό, καὶ μακάριος εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ τὸ κατάλαβε αὐτό...

Άγιος Νεκτάριος Έπίσκοπος Πενταπόλεως ό Θαυματουργός

Να δέχεσαι και να προσφέρεις.

 

Στην Παλαιστίνη υπάρχουν δύο λίμνες, η λίμνη της Γαλιλαίας και η Νεκρά θάλασσα.

Το κοινό χαρακτηριστικό τους είναι, ότι δέχονται και οι δύο τα νερά του ποταμού Ιορδάνη.

Αλλά η Γαλιλαία δέχεται τα νερά και τα αφήνει να φύγουν προς το Νότο.

Η Νεκρά Θάλασσα δέχεται τα νερά του Ιορδάνη και τα κρατάει για τον εαυτό της.

Στη Γαλιλαία υπάρχει υπέροχη ζωή μέσα στην λίμνη και γύρω από αυτήν.

Στη Νεκρά δεν υπάρχει ίχνος ζωής.

Η Νεκρά Θάλασσα δείχνει συμβολικά τι συμβαίνει όταν κάποιος κρατάει πράγματα για τον εαυτό του.

Να δέχεσαι και να προσφέρεις.

Αυτό είναι το μυστικό για να έχεις πληρότητα ζωής..

☦️Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος.

Η μέρα που ο ιερέας θεώρησε κακή μέρα

Απόσπασμα από τη σελίδα του Shukri Kassissieh, 2021.

_Μετάφραση από τα αραβικά- CJK_

Ένας νέος ιερέας έφτασε σε ένα χωριό και πήγε στην εκκλησία για να τελέσει την βραδινή Θεία Λειτουργία. Αλλά κανείς δεν ήρθε. Μετά από δεκαπέντε λεπτά, μπήκαν τρία παιδιά και είκοσι λεπτά αργότερα, έφτασαν δύο νεαροί άνδρες. Ο ιερέας αποφάσισε λοιπόν να ξεκινήσει τη Θεία Λειτουργία με αυτούς τους πέντε.

Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας, ένα παντρεμένο ζευγάρι μπήκε και κάθισε ήσυχα στο πίσω μέρος της εκκλησίας.

Καθώς ο ιερέας ξεκίνησε το κήρυγμά του και εξήγησε το Ευαγγέλιο, μπήκε ένας άλλος άνδρας. Ήταν κάπως απεριποίητος και βρώμικος, και κρατούσε ένα σπασμένο κομμάτι σχοινιού στο χέρι του.

Αν και ο ιερέας ήταν απογοητευμένος και δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί τόσο λίγοι πιστοί είχαν έρθει, συνέχισε να τελέσει τη Θεία Λειτουργία με αγάπη και να κηρύττει με μεγάλο ζήλο.

Όταν τελείωσε η Θεία Λειτουργία, ο ιερέας ξεκίνησε για το σπίτι. Στο δρόμο, δέχτηκε επίθεση και ξυλοκοπήθηκε από δύο κλέφτες, οι οποίοι πήραν την τσάντα του που περιείχε τη Βίβλο του και κάποια άλλα υπάρχοντά του.

Τελικά έφτασε στο σπίτι ενός από τους χωρικούς, όπου περιποιήθηκαν τα τραύματά του. Αναλογιζόμενος τι είχε συμβεί εκείνη την ημέρα, είπε:

«Ήταν η πιο θλιβερή μέρα της ζωής μου. Νιώθω ότι η διακονία μου έχει αποτύχει. Αλλά... δεν έχει σημασία. Κάνω τα πάντα εν Χριστώ και για τον Χριστό».

Πέντε χρόνια αργότερα, αφού υπηρέτησε σε αυτό το χωριό, ο ιερέας αποφάσισε να μοιραστεί αυτή την ιστορία με τους ενορίτες του.

Όταν τελείωσε την αφήγηση της ιστορίας, το ίδιο παντρεμένο ζευγάρι που κάποτε καθόταν στο πίσω μέρος της εκκλησίας τον πλησίασε και είπε:

«Πάτερ, ήμασταν αυτό το ζευγάρι που καθόταν στο πίσω μέρος. Είχαμε αποφασίσει να χωρίσουμε. Αλλά πριν ακολουθήσουμε τους χωριστούς δρόμους μας, θέλαμε να έρθουμε στην εκκλησία και να αφήσουμε εκεί τις βέρες μας.

«Αλλά αφού παρακολουθήσαμε τη Θεία Λειτουργία, αλλάξαμε γνώμη. Ακούσαμε το κήρυγμά σας και άγγιξε τις καρδιές μας. Σήμερα, είμαστε ακόμα μαζί και το σπίτι και η οικογένειά μας έχουν αποκατασταθεί».

 Ενώ το ζευγάρι μιλούσε, ένας από τους πιο επιτυχημένους επιχειρηματίες του χωριού, ο οποίος είχε επίσης βοηθήσει στην υποστήριξη της εκκλησίας, εμφανίστηκε και είπε:

«Πάτερ, είμαι ο άνθρωπος που μπήκε στην εκκλησία εκείνο το βράδυ, βρώμικος και κρατώντας ένα κομμάτι σχοινί στο χέρι μου.

«Ήμουν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και είχα χάσει εντελώς τον δρόμο μου. Η γυναίκα μου και τα παιδιά μου είχαν φύγει από το σπίτι μας επειδή τους χτυπούσα και τους φερόμουν σκληρά.

«Εκείνο το βράδυ, είχα προσπαθήσει να αυτοκτονήσω, αλλά το σχοινί έσπασε. Βγήκα να αγοράσω άλλη μια. Στο δρόμο μου, είδα ότι η εκκλησία ήταν ανοιχτή και αποφάσισα να μπω μέσα, παρόλο που ήμουν βρώμικος και είχα ακόμα το σχοινί στο χέρι μου.

«Εκείνο το βράδυ, το κήρυγμά σας τρύπησε την καρδιά μου. Έφυγα από την εκκλησία με το θάρρος να συνεχίσω να ζω. Σήμερα, είμαι καλά. Η οικογένειά μου επέστρεψε σπίτι και έχω γίνει ένας από τους πιο επιτυχημένους επιχειρηματίες στο χωριό.»

 Τότε ο διάκονος της εκκλησίας εμφανίστηκε και είπε:

«Πάτερ, ήμουν ένας από τους κλέφτες που σε λήστεψαν εκείνο το βράδυ. Ο άλλος κλέφτης πέθανε το ίδιο βράδυ ενώ διέπραττε άλλη μια ληστεία.

«Όταν έψαξα την τσάντα που σου είχα κλέψει, βρήκα την Αγία Γραφή σου. Άρχισα να τη διαβάζω κάθε μέρα. Με τον καιρό, γνώρισα τον Θεό και αποφάσισα να αφιερώσω τη ζωή μου στην υπηρεσία Του σε αυτήν ακριβώς την εκκλησία».

Ο ιερέας συγκινήθηκε βαθιά. Άρχισε να κλαίει και είπε στους πιστούς:

«Μετά από όλα αυτά τα χρόνια, τώρα καταλαβαίνω ότι η μέρα που θεωρούσα τη χειρότερη μέρα της ζωής μου ήταν, στην πραγματικότητα, μια μεγάλη και ευλογημένη μέρα».

«Και ξέρουμε ότι όλα τα πράγματα συνεργούν προς το αγαθό σε εκείνους που αγαπούν τον Θεό, σε εκείνους που είναι κλητοί σύμφωνα με τον σκοπό Του» (Ρωμ. 8:28).

Συνεχίστε να χαμογελάτε

 Ο Τσάρλι Τσάπλιν είπε στο κοινό ένα υπέροχο αστείο και όλοι άρχισαν να γελούν. . . Ο Τσάρλι επανέλαβε το ίδιο αστείο και λίγοι γέλασαν... ; ; ;  Επανέλαβε ξανά το ίδιο αστείο, αλλά αυτή τη φορά κανείς δεν γέλασε... ; ; ; Τότε είπε αυτὰ τα σοφά λόγια:

"Αν δεν μπορείς να γελάς με το ίδιο αστείο ... γιατί κλαις για την ίδια ανησυχία ξανά και ξανά;" Απολαύστε λοιπόν κάθε στιγμή της ζωής μας...!!!                                      Η ζωή είναι όμορφη όταν αγαπούμε! Και γίνεται αιώνια ὀταν εμπιστευόμαστε τον Θεό!

Σήμερα είναι τα 135α γενέθλια του Τσάρλι Τσάπλιν - μια καλή μέρα για να θυμηθούμε τις τρεις δηλώσεις του:

(1) Τίποτα δεν είναι μόνιμο σε αυτόν τον κόσμο, ούτε καν τα προβλήματά μας.

(2) Μου αρέσει να περπατώ στη βροχή γιατί κανείς δεν μπορεί να δει τα δάκρυά μου.

(3)  Η πιο χαμένη μέρα στη ζωή είναι η μέρα που δεν γελάσαμε.

Συνεχίστε να χαμογελάτε και μοιραστείτε αυτό το μήνυμα με όλους όσους θέλετε να δείτε να χαμογελούν. . .

Πολλοί άγιοί μας μετέτρεψαν την κατάθλιψη σε χαρά με την αγάπη προς τον Χριστό.

 Πολλοί άγιοί μας μετέτρεψαν την κατάθλιψη σε χαρά με την αγάπη προς τον Χριστό. Παίρνανε δηλαδή την ψυχική δύναμη, που ήθελε να τη συντρίψει ο διάβολος, και τη δίνανε στον Θεό και τη μεταβάλλανε σε χαρά και αγαλλίαση.

 Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Τα σταφύλια (πέρι προσευχής )

 

Μια φτωχιά γυναίκα περνούσε κάποτε δίπλα από ένα αμπέλι γεμάτο σταφύλια. «Πως θα ’θελα να είχα ένα τσαμπί απ’ αυτά!» είπε μέσα της. Εκείνη τη στιγμή, περνούσε ο νοικοκύρης του αμπελιού. Τη χαιρετά και της λέει:

-Κυρούλα, θα ’θελες κανένα σταφύλι; Και στην καταφατική απάντηση της, χώθηκε μέσα στ’ αμπέλι για να κόψει. Η γυναίκα περίμενε. Πέντε, δέκα λεπτά, ένα τέταρτο πέρασαν, χωρίς ο αμπελουργός να φανεί. Βαρέθηκε λοιπόν να τον περιμένει και με την ιδέα πως ο άνθρωπος την είχε ξεχάσει, ξεκίνησε να φύγει. Μα να! Την ίδια στιγμή, κρατώντας ένα πανέρι με διαλεχτά σταφύλια, φαίνεται μπροστά της και της λέει χαμογελώντας:

 -Με συμπαθάς που άργησα. Μα ήθελα να σου διαλέξω μερικά καλά. Πολλές φορές, στην προσευχή μας, ζητάμε από τον Κύριο κάτι. Και μην παίρνοντας άμεση απάντηση, θαρρούμε πως ο Θεός αδιαφορεί για μας. Αλλά, μετά από λίγο καιρό, η απάντησή Του έρχεται, πλούσια και ευλογημένη, όσο δεν μπορούσαμε να τη φανταστούμε. Και μας πιάνει τότε ντροπή για την ολιγοπιστία μας. Ο Θεός είχε αργήσει, γιατί ήθελε να γεμίσει το πανέρι των ευλογιών του, πριν το προσφέρει στη ψυχή, που ζητούσε ένα μόνο τσαμπί...