Friday, September 18, 2026

Να δέχεσαι και να προσφέρεις.

 


Στην Παλαιστίνη υπάρχουν δύο λίμνες, η λίμνη της Γαλιλαίας και η Νεκρά θάλασσα.

Το κοινό χαρακτηριστικό τους είναι, ότι δέχονται και οι δύο τα νερά του ποταμού Ιορδάνη.

Αλλά η Γαλιλαία δέχεται τα νερά και τα αφήνει να φύγουν προς το Νότο.

Η Νεκρά Θάλασσα δέχεται τα νερά του Ιορδάνη και τα κρατάει για τον εαυτό της.

Στη Γαλιλαία υπάρχει υπέροχη ζωή μέσα στην λίμνη και γύρω από αυτήν.

Στη Νεκρά δεν υπάρχει ίχνος ζωής.

Η Νεκρά Θάλασσα δείχνει συμβολικά τι συμβαίνει όταν κάποιος κρατάει πράγματα για τον εαυτό του.

Να δέχεσαι και να προσφέρεις.

Αυτό είναι το μυστικό για να έχεις πληρότητα ζωής..

️Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος.

Thursday, September 17, 2026

Η μέρα που ο ιερέας θεώρησε κακή μέρα


Απόσπασμα από τη σελίδα του Shukri Kassissieh, 2021.

_Μετάφραση από τα αραβικά- CJK_

Ένας νέος ιερέας έφτασε σε ένα χωριό και πήγε στην εκκλησία για να τελέσει την βραδινή Θεία Λειτουργία. Αλλά κανείς δεν ήρθε. Μετά από δεκαπέντε λεπτά, μπήκαν τρία παιδιά και είκοσι λεπτά αργότερα, έφτασαν δύο νεαροί άνδρες. Ο ιερέας αποφάσισε λοιπόν να ξεκινήσει τη Θεία Λειτουργία με αυτούς τους πέντε.

Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας, ένα παντρεμένο ζευγάρι μπήκε και κάθισε ήσυχα στο πίσω μέρος της εκκλησίας.

Καθώς ο ιερέας ξεκίνησε το κήρυγμά του και εξήγησε το Ευαγγέλιο, μπήκε ένας άλλος άνδρας. Ήταν κάπως απεριποίητος και βρώμικος, και κρατούσε ένα σπασμένο κομμάτι σχοινιού στο χέρι του.

Αν και ο ιερέας ήταν απογοητευμένος και δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί τόσο λίγοι πιστοί είχαν έρθει, συνέχισε να τελέσει τη Θεία Λειτουργία με αγάπη και να κηρύττει με μεγάλο ζήλο.

Όταν τελείωσε η Θεία Λειτουργία, ο ιερέας ξεκίνησε για το σπίτι. Στο δρόμο, δέχτηκε επίθεση και ξυλοκοπήθηκε από δύο κλέφτες, οι οποίοι πήραν την τσάντα του που περιείχε τη Βίβλο του και κάποια άλλα υπάρχοντά του.

Τελικά έφτασε στο σπίτι ενός από τους χωρικούς, όπου περιποιήθηκαν τα τραύματά του. Αναλογιζόμενος τι είχε συμβεί εκείνη την ημέρα, είπε:

«Ήταν η πιο θλιβερή μέρα της ζωής μου. Νιώθω ότι η διακονία μου έχει αποτύχει. Αλλά... δεν έχει σημασία. Κάνω τα πάντα εν Χριστώ και για τον Χριστό».

Πέντε χρόνια αργότερα, αφού υπηρέτησε σε αυτό το χωριό, ο ιερέας αποφάσισε να μοιραστεί αυτή την ιστορία με τους ενορίτες του.

Όταν τελείωσε την αφήγηση της ιστορίας, το ίδιο παντρεμένο ζευγάρι που κάποτε καθόταν στο πίσω μέρος της εκκλησίας τον πλησίασε και είπε:

«Πάτερ, ήμασταν αυτό το ζευγάρι που καθόταν στο πίσω μέρος. Είχαμε αποφασίσει να χωρίσουμε. Αλλά πριν ακολουθήσουμε τους χωριστούς δρόμους μας, θέλαμε να έρθουμε στην εκκλησία και να αφήσουμε εκεί τις βέρες μας.

«Αλλά αφού παρακολουθήσαμε τη Θεία Λειτουργία, αλλάξαμε γνώμη. Ακούσαμε το κήρυγμά σας και άγγιξε τις καρδιές μας. Σήμερα, είμαστε ακόμα μαζί και το σπίτι και η οικογένειά μας έχουν αποκατασταθεί».

 Ενώ το ζευγάρι μιλούσε, ένας από τους πιο επιτυχημένους επιχειρηματίες του χωριού, ο οποίος είχε επίσης βοηθήσει στην υποστήριξη της εκκλησίας, εμφανίστηκε και είπε:

«Πάτερ, είμαι ο άνθρωπος που μπήκε στην εκκλησία εκείνο το βράδυ, βρώμικος και κρατώντας ένα κομμάτι σχοινί στο χέρι μου.

«Ήμουν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και είχα χάσει εντελώς τον δρόμο μου. Η γυναίκα μου και τα παιδιά μου είχαν φύγει από το σπίτι μας επειδή τους χτυπούσα και τους φερόμουν σκληρά.

«Εκείνο το βράδυ, είχα προσπαθήσει να αυτοκτονήσω, αλλά το σχοινί έσπασε. Βγήκα να αγοράσω άλλη μια. Στο δρόμο μου, είδα ότι η εκκλησία ήταν ανοιχτή και αποφάσισα να μπω μέσα, παρόλο που ήμουν βρώμικος και είχα ακόμα το σχοινί στο χέρι μου.

«Εκείνο το βράδυ, το κήρυγμά σας τρύπησε την καρδιά μου. Έφυγα από την εκκλησία με το θάρρος να συνεχίσω να ζω. Σήμερα, είμαι καλά. Η οικογένειά μου επέστρεψε σπίτι και έχω γίνει ένας από τους πιο επιτυχημένους επιχειρηματίες στο χωριό.»

 Τότε ο διάκονος της εκκλησίας εμφανίστηκε και είπε:

«Πάτερ, ήμουν ένας από τους κλέφτες που σε λήστεψαν εκείνο το βράδυ. Ο άλλος κλέφτης πέθανε το ίδιο βράδυ ενώ διέπραττε άλλη μια ληστεία.

«Όταν έψαξα την τσάντα που σου είχα κλέψει, βρήκα την Αγία Γραφή σου. Άρχισα να τη διαβάζω κάθε μέρα. Με τον καιρό, γνώρισα τον Θεό και αποφάσισα να αφιερώσω τη ζωή μου στην υπηρεσία Του σε αυτήν ακριβώς την εκκλησία».

Ο ιερέας συγκινήθηκε βαθιά. Άρχισε να κλαίει και είπε στους πιστούς:

«Μετά από όλα αυτά τα χρόνια, τώρα καταλαβαίνω ότι η μέρα που θεωρούσα τη χειρότερη μέρα της ζωής μου ήταν, στην πραγματικότητα, μια μεγάλη και ευλογημένη μέρα».

«Και ξέρουμε ότι όλα τα πράγματα συνεργούν προς το αγαθό σε εκείνους που αγαπούν τον Θεό, σε εκείνους που είναι κλητοί σύμφωνα με τον σκοπό Του» (Ρωμ. 8:28).

Friday, September 11, 2026

Συνεχίστε να χαμογελάτε


 Ο Τσάρλι Τσάπλιν είπε στο κοινό ένα υπέροχο αστείο και όλοι άρχισαν να γελούν. . . Ο Τσάρλι επανέλαβε το ίδιο αστείο και λίγοι γέλασαν... ; ; ;  Επανέλαβε ξανά το ίδιο αστείο, αλλά αυτή τη φορά κανείς δεν γέλασε... ; ; ; Τότε είπε αυτὰ τα σοφά λόγια:

"Αν δεν μπορείς να γελάς με το ίδιο αστείο ... γιατί κλαις για την ίδια ανησυχία ξανά και ξανά;" Απολαύστε λοιπόν κάθε στιγμή της ζωής μας...!!!                                      Η ζωή είναι όμορφη όταν αγαπούμε! Και γίνεται αιώνια ὀταν εμπιστευόμαστε τον Θεό!

Σήμερα είναι τα 135α γενέθλια του Τσάρλι Τσάπλιν - μια καλή μέρα για να θυμηθούμε τις τρεις δηλώσεις του:

(1) Τίποτα δεν είναι μόνιμο σε αυτόν τον κόσμο, ούτε καν τα προβλήματά μας.

(2) Μου αρέσει να περπατώ στη βροχή γιατί κανείς δεν μπορεί να δει τα δάκρυά μου.

(3)  Η πιο χαμένη μέρα στη ζωή είναι η μέρα που δεν γελάσαμε.

Συνεχίστε να χαμογελάτε και μοιραστείτε αυτό το μήνυμα με όλους όσους θέλετε να δείτε να χαμογελούν. . .

Wednesday, September 9, 2026

Πολλοί άγιοί μας μετέτρεψαν την κατάθλιψη σε χαρά με την αγάπη προς τον Χριστό.


 Πολλοί άγιοί μας μετέτρεψαν την κατάθλιψη σε χαρά με την αγάπη προς τον Χριστό. Παίρνανε δηλαδή την ψυχική δύναμη, που ήθελε να τη συντρίψει ο διάβολος, και τη δίνανε στον Θεό και τη μεταβάλλανε σε χαρά και αγαλλίαση.

 Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Friday, September 4, 2026

Τα σταφύλια (πέρι προσευχής )

 


Μια φτωχιά γυναίκα περνούσε κάποτε δίπλα από ένα αμπέλι γεμάτο σταφύλια. «Πως θα ’θελα να είχα ένα τσαμπί απ’ αυτά!» είπε μέσα της. Εκείνη τη στιγμή, περνούσε ο νοικοκύρης του αμπελιού. Τη χαιρετά και της λέει:

-Κυρούλα, θα ’θελες κανένα σταφύλι; Και στην καταφατική απάντηση της, χώθηκε μέσα στ’ αμπέλι για να κόψει. Η γυναίκα περίμενε. Πέντε, δέκα λεπτά, ένα τέταρτο πέρασαν, χωρίς ο αμπελουργός να φανεί. Βαρέθηκε λοιπόν να τον περιμένει και με την ιδέα πως ο άνθρωπος την είχε ξεχάσει, ξεκίνησε να φύγει. Μα να! Την ίδια στιγμή, κρατώντας ένα πανέρι με διαλεχτά σταφύλια, φαίνεται μπροστά της και της λέει χαμογελώντας:

 -Με συμπαθάς που άργησα. Μα ήθελα να σου διαλέξω μερικά καλά. Πολλές φορές, στην προσευχή μας, ζητάμε από τον Κύριο κάτι. Και μην παίρνοντας άμεση απάντηση, θαρρούμε πως ο Θεός αδιαφορεί για μας. Αλλά, μετά από λίγο καιρό, η απάντησή Του έρχεται, πλούσια και ευλογημένη, όσο δεν μπορούσαμε να τη φανταστούμε. Και μας πιάνει τότε ντροπή για την ολιγοπιστία μας. Ο Θεός είχε αργήσει, γιατί ήθελε να γεμίσει το πανέρι των ευλογιών του, πριν το προσφέρει στη ψυχή, που ζητούσε ένα μόνο τσαμπί...

Wednesday, September 2, 2026

Ο Θεός νικιέται! Καλά ακούσατε, νικιέται.


 "Ο Θεός νικιέται! Καλά ακούσατε, νικιέται. Με την προσευχή ο άνθρωπος νικάει την Αγάπη του Θεού, όχι την Παντοδυναμία Του. Όπως για παράδειγμα παλεύει ο εγγονός με τον παππού και ο παππούς αφήνει το εγγονάκι του, από αγάπη να τον νικήσει, για να χαρεί, κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με την προσευχή. Με την προσευχή, αλλάζει ο άνθρωπος τη βουλή του Θεού."

Δημήτριος Παναγόπουλος, ιεροκήρυκας

Thursday, August 27, 2026

Περί Πνευματικού Αγώνως


 Περί Πνευματικού Αγώνως

Nα αγωνίζεσαι απαλά και χωρίς βία να μεταμορφώσεις τα αμαρτωλά πάθη σε καλά. Οι τρεις 'Ιεράρχες δεν έβλεπαν το κακό και δεν περιγράφουν τον διάβολο. Δεν ασκούσαν βία πάνω τους, ώστε να καταπιέσθει το νευρικό σύστημα. Με απαλό και ερωτικό τρόπο έστρεφαν αβίαστα τον νου τους προς τον Χριστό, και τα άλλα υποχωρούσαν, κι έτσι δεν υπήρχε καμία καταπίεση. Δίνονταν στον Χριστό και όλη ή δυναμικότητά τους πήγαινε εκεί. Δεν έμενε τίποτα για τον αντίθετο. Αν την θλίψη σου την κάνεις προσευχή, αν τον πόνο σου δεν τον αφήνεις μέσα σου, αλλά τον κάνεις ανάταση, τότε μεταβάλλεται σε δύναμη. Έτσι έκαναν οι μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας και ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης. Τότε πού έμεινα τρεις μέρες στην εκκλησία και μελετούσα περιμένοντας την κουρά μου, τότε ήμουν μέσα στον Θεό.

Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ο διορατικός και θαυματουργός

...........................

''Ὁσο ἀργεῖς νά ἐξομολογηθεῖς, τόσο χειροτερεύει ἡ κατάστασή σου, τόσο σφίγγονται τά δεσμά τῆς ἁμαρτίας καί τόσο δυσκολότερος γίνεται ὁ ἀπολογισμός...Πόσο γαληνεύει ἡ καρδιά μας ὕστερ΄ ἀπό μιάν εἰλικρινή Ἐξομολόγηση!...Στήν Ἐξομολόγηση νά μήν ἀποκρύπτεις τίποτα. Νά ἀποκαλύπτεις στόν πνευματικό ὅλες τίς ἁμαρτίες σου, ὅσο κι ἄν αὐτό ὁ διάβολος σοῦ τό παρουσιάζει ὀδυνηρό, προσβλητικό καί ταπεινωτικό. Διαφορετικά, οἱ πληγές τῆς ψυχῆς σου θά παραμείνουν ἀθεράπευτες, θά πονοῦν καί θά ὑπονομεύουν τήν πνευματική σου ὑγεία.''

~ Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης

...........................

Ένας πολυάσχολος άνθρωπος του καιρού μας, αποφάσισε κάποτε να επισκεφθεί έναν άγιο ερημίτη. Ήθελε να ηρεμήσει λίγο από το άγχος που τον βασάνιζε. Και να ζητήσει τις συμβουλές του γέροντα.

Τον συνάντησε σε μια φτωχική καλύβα.

– Ευλογείτε, είπε χαιρετώντας τον ερημίτη. Ξέρετε, έκανα πολύ δρόμο για να έλθω εδώ . . .

– Κάθισε, τον διέκοψε ο γέροντας. Άσε με να σου βάλω λίγο τσάι.

 – Έχω περάσει πολλά χρόνια σπουδάζοντας σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού … , άρχισε να αυτοσυστήνεται ο επισκέπτης.

– Ας πιούμε πρώτα λίγο τσάι, επέμεινε ο γέροντας.

– Τώρα διευθύνω μια μεγάλη επιχείρηση … , συνέχισε να περιαυτολογεί ο ξένος.

– Πιστεύω ότι το τσάι θα σας αρέσει πολύ, είπε ο ερημίτης συνεχίζοντας να γεμίζει την κούπα του επισκέπτη του.

– Μα εσείς την ξεχειλίσατε, πάτερ· το τσάι χύνεται απ` έξω! παρατήρησε ενοχλημένος ο ξένος.

– Κι εσύ μοιάζεις μ` αυτήν την ξεχειλισμένη κούπα! απάντησε τότε ο σοφός γέροντας. Αν δεν αδειάσεις, ευλογημένε, έστω λίγα από αυτά που κουβαλάς, πώς θα αφήσεις να στάξει μέσα σου κάτι από τα λίγα πράγματα πού μπορούσα να σου πω.

Από το Γεροντικό

.............................

Τον κόσμον μόνον ο πόλεμος θα τον διορθώση όπου ήδη θα έλθη ή και έρχεται μετά καλπασμού. Η δυστυχία θα φέρη πολλούς εις συναίσθησιν. οι δε αμετανόητοι, αναπολόγητοι.

Γέροντας Ιωσήφ ο Αγιορείτης († 1959 μ.Χ.)

...........................

Του αββά Ησαΐα:

Όποιος έχει ταπεινοφροσύνη, γλώσσα δεν έχει για να ελέγξει τον έναν που είναι αμελής η τον άλλον που είναι ασεβής· ούτε μάτια έχει, για να παρατηρεί τα ελαττώματα άλλου· ούτε αυτιά έχει, για να ακούει όσα δεν ωφελούν την ψυχή του· και δεν έχει να μιλήσει σε κανέναν για τίποτε άλλο, παρά μόνο για τις αμαρτίες του· αλλά και με όλους τους ανθρώπους έχει ειρηνικές σχέσεις όχι για κάποια φιλία, αλλά για χάρη της εντολής του Θεού (Μάρκ. 9:50). Αν κανείς δεν βαδίζει τον δρόμο τούτο (της ταπεινοφροσύνης), ακόμα κι αν νηστεύει (αυστηρά, τρώγοντας κάθε) έξι μέρες η επιδοθεί σε (οποιουσδήποτε) μεγάλους αγώνες, χαμένοι πηγαίνουν όλοι του οι κόποι.

.........................

''Ἐδώ εἰς τήν παροῦσαν ζωήν ὁποῦ γίνονται ἡ παραβάσεις τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, ἐδώ γίνονται καί ἡ ἀναιρέσεις τῶν φοβερῶν του ἀποφάσεων διά τό ἄπειρόν του ἔλεος μέ μίαν ἀκριβῆ, καί τελείαν μετάνοιαν.''

~ Ἁγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος

Τά εὐρισκόμενα σελ, 181

..........................

Ζήτησα από τον Θεό να αφαιρέσει την υπερηφάνειά μου και ο Θεός μου απάντησε: - Όχι! Η υπερηφάνεια δεν απομακρύνεται, εγκαταλείπεται.

Ζήτησα από τον Θεό να μου δώσει υπομονή και ο Θεός απάντησε:

- Όχι! Η υπομονή δεν δίνεται, αλλά αποκτάται σε δοκιμασίες .

Ζήτησα από τον Θεό να μου δώσει ευτυχία και ο Θεός είπε:

- Όχι! Μια ευλογία δίνεται και εξαρτάται από το εάν θα είστε ευτυχισμένος ή όχι.

Ζήτησα από τον Θεό να με σώσει από τον πόνο και ο Θεός είπε:

- Όχι! Η υπομονή βοηθά να θυμηθείς τον Θεό και να πλησιάσει σε αυτόν.

Ζήτησα τη δύναμη και ο Θεός μου έστειλε δοκιμές για να με συγκινήσουν.

Ζήτησα τη σοφία και ο Θεός μου έστειλε προβλήματα για να μάθω να τα λύνω.

Ζήτησα από τον Θεό να με διδάξει πώς να αγαπώ τους ανθρώπους όπως ακριβώς με αγαπά.

«Τώρα καταλαβαίνετε τι να ζητήσετε», απάντησε ο Θεός και μου έστειλε ανθρώπους που χρειαζόταν τη βοήθειά μου.

Δεν έλαβα τίποτα από αυτό που ήθελα, αλλά πήρα όλα όσα χρειαζόμουν ................................

Ο Θεός είναι η αρχή και το τέλος. Η χάρις Του ενεργεί όλα. Αυτή είναι η κινητήριος δύναμις. Το δε πώς γίνεται, πώς ενεργείται η αγάπη, είναι να φύλαξης τας εντολάς.

Γέροντας Ιωσήφ ο Αγιορείτης († 1959 μ.Χ.)