Ορθοδοξία, η μόνη αληθινή πίστη.

Αν σε ρωτήσει κάποιος: Πως αποδεικνύεται, ότι η Ορθοδοξία είναι η μόνη αληθινή πίστη; 

Τί θα τον απαντήσεις; Θα του πεις ότι:

1) Το Άγιο Φως δίδεται θαυματουργικώς μόνο στους Ορθοδόξους και σε κανέναν ετερόδοξο ή αλλόδοξο! Και μάλιστα για μερικά λεπτά δεν καίει!!!

2) Μόνο ο Ορθόδοξος παπάς εκβάλλει δαιμόνια από έναν δαιμονισμένο! 

Στους ετερόδοξους και αλλόδοξους κληρικούς, ο δαίμονας αδιαφορεί...

3) Όλοι οι αρχηγοί των άλλων θρησκευμάτων είναι καθηλωμένοι στον τάφο τους. Μόνο ο Ιησού Χριστός, ο Ναζωραίος, ο Εσταυρωμένος, έχει κενό τάφο. 

Ο κενός τάφος του Χριστού, είναι μια απόδειξη της Αναστάσεως του Χριστού και ότι έχουμε την ορθή θρησκεία. Ο κενός τάφος του Χριστού είναι εγγύηση, ότι ο Χριστός είναι ο Αληθινός Θεός. Είναι Εκείνος, που νίκησε τον θάνατο.

4) Μόνο στην Ορθοδοξία συναντάς Άγια λείψανα. Όλοι οι ιατροί του κόσμου, που εξέτασαν Άγια λείψανα (άλλα ήταν άφθορα και άλλα ευωδίαζαν), σήκωσαν όλοι τους ψηλά τα χέρια, μη μπορώντας να εξηγήσουν επιστημονικά τα ευρήματά τους.

5) Μόνο στην Ορθοδοξία θα συναντήσεις θαυματουργικές εικόνες με πάμπολλα θαύματα π.χ. η εικόνα της Παναγίας της Μαλεβής, που εκκρίνει μύρο, θεράπευσε πολλούς ανθρώπους.

6) Μόνο ο Ορθόδοξος παπάς διαβάζοντας ειδική ευχή, αγιάζει το νερό και το κάνει Αγιασμό. Μάλιστα ο αγιασμός δεν χαλάει το νερό ποτέ, όσοι αιώνες και να περάσουν!!!

   Δημήτριος Παναγόπουλος, Ιεροκήρυξ

Γινόταν κάποτε η λιτανεία των Τιμίων Λειψάνων κάποιου Αγίου.

Στο δρόμο, από τον οποίο θα περνούσαν τα Άγια Λείψανα, υπήρχαν 2 χωλοί, οι οποίοι επαιτούσαν.

Και ακούστηκε να λέει ο ένας στον άλλον:

- Σήκω να φύγουμε από εδώ! Σε λίγο θα περάσουν από εδώ, τα λείψανα του τάδε Αγίου και αν γίνουμε καλά, πάμε χαμένοι!

Καταλάβατε; Δεν ήθελαν να γίνουν καλά, διότι τότε έπρεπε να εργαστούν, ενώ τώρα με την ζητιανιά, οικονομούσαν με ευκολία, τα προς το ζην.

Έτσι είναι σήμερα πολλοί άνθρωποι... Δεν Τον θέλουν το Χριστό όπως προσφέρεται, γιατί τους ελέγχει τον παράνομο βίο. Θέλουν το Χριστό, να ευλογεί τις αδυναμίες, τις αμαρτίες και τα πάθη τους...

+ Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας

Ο Απόστολος Θωμάς δεν ήταν άπιστος, αλλά δύσπιστος.

Πώς αποδεικνύεται αυτό;

Ο Χριστός μετά την Ανάστασή Του, εμφανίστηκε στον Θωμά και δεν του είπε:

- Θωμά, γιατί είσαι άπιστος; Έλα, ψηλάφισε τα χέρια Μου για να πιστέψεις.

Αλλά του είπε:

- Θωμά, ψηλάφισε τα χέρια μου, για να μην γίνεις άπιστος!

Πάντως η Γραφή δεν αναφέρει αν ο Θωμάς τόλμησε να βάλει το χέρι του στα χέρια του Χριστού.

Ο Χριστός δεν μακάρισε τον Θωμά, που είδε με τα μάτια του τις τρύπες στα χέρια του Κυρίου, αλλά μακάρισε αυτούς που θα πιστέψουν χωρίς να δουν.

Γιατί όταν δεις, δεν είναι πια πίστη, αλλά γνώση και η γνώση δεν αμείβεται, επειδή εκβιάζει τρόπον τινά να παραδεχθείς την πραγματικότητα.

Όταν ένας άνθρωπος είναι δύσπιστος, αλλά καλοπροαίρετος, ο Θεός συγκαταβαίνει και τον βοηθάει, για να μην πάρει λάθος δρόμο. Κάτι τέτοιο έγινε και με τον Απόστολο Θωμά.

Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας †

Όταν η Παναγιά συνάντησε τη Μάνα του Ιούδα

Οι δύο Μητέρες
Με αργό το βήμα η Παναγιά, με αμέτρητο τον πόνο
την νύχτα από τον Γολγοθά κατέβαινε με μόνο
τον Ιωάννη πλάι της μες στο σκοτάδι εκείνο
και οι πέτρες ανατρίχιαζαν στον μυστικό της θρήνο.
Γύρω, τριγύρω σιγαλιά, βουβός είναι ο δρόμος
θαρρείς τον κόσμο νέκρωσε κάποιος μεγάλος τρόμος.
Και όσο βαδίζουν σαν σκιές στα άχαρα εκείνα μέρη
και μοιρολόγια η Παναγιά τα πιο όμορφα που ξέρει τα λέει
και ο αντίλαλος από όπου και αν διαβαίνει

Τότε θά ἔρθει καί τό τέλος τῆς Ἐκκλησίας..

'Όταν η Εκκλησία, θα απαγορεύσει στην απλή γιαγιά να ελέγχει τον Επίσκοπό της, τότε θα έρθει και το τέλος της Εκκλησίας...''

~ Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

Θαύμα: Με σάπισε στο ξύλο… ένας νεαρός καβαλάρης!

Λένε ότι ένας αγάς στο Μαργαρίτι θέλησε να κάμει την Εκκλησία του αγίου Γεωργίου τζαμί. Το Μαργαρίτι τότε ήταν τουρκοχώρι.

Κάλεσε λοιπόν τον παπά, του εξήγησε τον «ιερό σκοπό» του και του είπε αυστηρά:

- Πριν κλείσει μήνας, να μου έχεις παραδώσει την Εκκλησιά!

Τον έπιασε παράπονο τον παπά. Να παραδώσει την Εκκλησία του Χριστού, να γίνει τόπος λατρείας του αντίχριστου; Μα και τί μπορούσε να κάμει; Τελειώνοντας ο μήνας, ο αγάς θα την έπαιρνε με το «έτσι θέλω»!

Ένα μήνα ο παπάς λειτουργούσε καθημερινά. Την τελευταία ημέρα, αφού λειτούργησε και είπε το «Δι’ ευχών..,», πήγε και γονάτισε μπροστά στην εικόνα του Αγίου Γεωργίου και κλαίοντας με λυγμούς του είπε:

- Άγιέ μου Γεώργιε, δεν μπορείς εσύ να την φυλάξεις την Εκκλησία σου και καρτερείς από μένα; Εγώ δεν το αντέχω να δω την Εκκλησία σου τζαμί! Και άμα γίνει, θα πάω να πνιγώ!

Το ίδιο βράδυ το σπίτι του αγά είναι κυριολεκτικά ανάστατο. Το αναστάτωσαν οι φωνές του αγά, που φωνάζει ότι τον δέρνουν με ρόπαλα!

Μαζεύτηκε κόσμος πολύς. Και όλοι ρωτούν να μάθουν τι έπαθε ο αγάς. Και ο αγάς απαντάει ότι τον σάπισε στο ξύλο ένας νεαρός καβαλάρης! Ποιός να ήταν άραγε; Οι Τούρκοι δεν μπορούσαν να το υποψιαστούν. Μα οι χριστιανοί το «άρπαξαν» αμέσως:

- Ο αφέντης ο Αϊ -Γιώργης μας! Που ήθελε να του πάρει την Εκκλησία και να την κάμει τζαμί! Τώρα να δούμε!…

Φωτισμένος από το Θεό τρέχει ο παπάς στην Εκκλησία. Παίρνει την εικόνα του Αγίου Γεωργίου και την πηγαίνει στον αγά. Όταν ο αγάς είδε την εικόνα, αναστέναξε:

- Αυτός ήταν! Αυτός με έδειρε.

Και γυρίζοντας στους δικούς του και στους άλλους Τούρκους, που ήταν γύρω του, είπε:

- Να μη τολμήσει κανείς να πειράξει την Εκκλησία του Αγίου.

Και πράγματι. Οι Τούρκοι μετά από αυτό, όχι μόνο δεν πείραξαν την Εκκλησία, αλλά της αφιέρωσαν και χωράφια από τα δικά τους, για το καντήλι του Αγίου.

Πόσο ζωντανή είναι η πίστις μας! Πόσο δυναμική είναι η παρουσία των Αγίων στην ζωή της Εκκλησίας μας! Πόσο οδηγητική είναι η παρουσία των αγίων ιερέων! Εκείνων πού υπηρετούν τον Χριστό με όλο τους το είναι!

Να χαίρετε και να ευφραίνεστε, που αξιωθήκατε να είσθε Ορθόδοξοι χριστιανοί. Γιατί η πίστις μας είναι ζωντανή.