2.Προσευχή του νου.
3.Προσευχή του νου από την καρδιά .
4.Καρδιακή προσευχή (αυθόρμητη).
5.Ενοραματική προσευχή.
6.Καθαρή προσευχή.
7.Πνευματική προσευχή, δηλαδή ξεπερνά τα σύνορα της
συνείδησης.
8.Το όγδοο είδος προσευχής ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος το
ονομάζει "πνευματική όραση", για την οποία μιλά ο Απόστολος Παύλος, όταν αναφέρεται στην
αρπαγή του στον τρίτο ουρανό.
ΙΕΡΑ ΚΟΙΝΟΒΙΑΚΗ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, ΑΓΙΟΥ ΌΡΟΥΣ,
περιοδικό β' , έτος 1978, αρ.3.
Νὰ τοὺς βλέπουμε ὅλους ἀνώτερους, ὅσες ἀδυναμίες καὶ ἂν
παρουσιάζουν.
Νὰ μὴ φερόμαστε μὲ σκληρότητα, ἀλλὰ πάντοτε νὰ ἔχουμε στὴ
σκέψη μας ὅτι εἶναι καὶ ὁ ἄλλος τοῦ αὐτοῦ προορισμοῦ».
Όσιος Αμφιλόχιος, ο εν Πατμω.
Πώς θα το κρατούσε μυστικό το ότι μεγάλωνε μέσα της ένα νέο παιδί που δεν
ήταν του άνδρα της ο οποίος έλειπε στην ξενιτιά;
Το πρωί αποφάσισε να της πει την τρομερή της απόφαση.
Το κακό δεν θεραπεύεται με κακό αλλά μόνο με καλό, θα το λύσουμε το θέμα.
Η Νίκη γέννησε και η πεθερά σαν μαμή την ξεγέννησε και άρχισε να
περιποιείται το νεογέννητο.
Το μωρό ξύπνησε άρχισε να κλαίει και δύο περαστικοί άκουσαν το κλάμα του
και έκπληκτοι πλησίασαν το καλάθι.
"Το είχα τάμα να μεγαλώσω ένα ορφανό και να που μου το έστειλε ο Θεός.
Ας έρθουν να το αναζητήσουν οι δικοί του".
Και απομακρύνθηκε με το μωράκι στην αγκαλιά.
- Είναι δικό μου και θα το μεγαλώσω απάντησε η Αρετή, γιατί το βρήκα
πεντάρφανο στο δρόμο.
Ήταν ο ‘’γιος’’ της μάνας του! Καλός σαν εκείνη...
Αυτοί είναι οι πραγματικοί Χριστιανοί...έχουν στην καρδιά τους μόνο αγάπη
και συγχώρεση...!
ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ
ΚΥΡΙΑΚΗΣ
(Ματθαίου κεφ. στ´, στίχ. 22-33)
Ἡ ἐμπιστοσύνη στή Θεία Πρόνοια
μᾶς ἐλευθερώνει ἀπ’ ὅλα τά βάσανα
Tρίτη Kυριακή τοῦ Mατθαίου σήμερα, ἀγαπητοί, καί τό Eὐαγγέλιο εἶναι ἕνα μέρος ἀπό τήν Ὁμιλία τοῦ
Xριστοῦ ἐπάνω στό Ὄρος. Καί προσπαθεῖ ὁ
φιλάνθρωπος καί πάνσοφος Ἰησοῦς νά μᾶς ἀπαλλάξει ἀπό τήν ἀγωνία, τή μέριμνα καί
τήν ἀνασφάλεια.
Xάνοντας ὁ ἄνθρωπος τό Θεό του, τά ἔχασε
ὅλα, καί ἔγινε μιά πληγή, καί ἐγέμισε ἄγχος καί ἀνασφάλεια καί στενοχώρια. Ἔχει
ἀνασφάλεια γιά τή ζωή του καί τό μέλλον του. Kαί ὁ Kύριος προσπαθεῖ νά μᾶς πείσει ὅτι ἡ δική Tου Πρόνοια καί ἀγάπη εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία
μᾶς φροντίζει μέχρι λεπτομερείας. Kαί φέρνει παραδείγματα καί ἀπ’ τή ζωή, καί ἀπό τή φύση, καί ἀπό τόν ἴδιο
τόν ἑαυτό μας θέλοντας νά μᾶς πεῖ πώς ὁ νοῦς καί ἡ καρδιά τοῦ ἀνθρώπου εἶναι
φῶς. Φῶς πού φωτίζει καί πού ὁδηγεῖ τόν ἄνθρωπο κοντά στό Θεό καί μέσα στόν
Παράδεισο.
Mᾶς φέρνει παράδειγμα τό μάτι τό ἀνθρώπινο,
πού ὅταν εἶναι ὑγιές, λάμπει ὅλο τό σῶμα. Kι ὅταν χαλάσει τό μάτι, τότε ὅλο τό σῶμα βυθίζεται στό σκοτάδι. Ἔτσι καί ἡ
ψυχή καί ἡ συνείδηση καί ὁ νοῦς, ἄν σκοτισθοῦν, τότε ὁ ἄνθρωπος βρίσκεται σέ
μεγάλο ἠθικό καί πνευματικό σκοτάδι, μέσα στήν ἴδια τήν κόλαση. Kι ἄν μερικοί φαντάζονται, πώς μποροῦν νά
ὑπηρετοῦν καί τόν πλοῦτο καί τό Θεό, ὁ Xριστός λέει πώς κάνουνε λάθος. Ἡ καρδιά τοῦ ἀνθρώπου εἶναι φτιαγμένη νά
ἀγαπᾶ τό Θεό καί νά ζητᾶ τόν Παράδεισο. Ὅλα τά ἄλλα εἶναι μέσα.
Kαί στή συνέχεια ὁ Kύριος μᾶς φέρνει στή φύση καί μᾶς λέει νά
κοιτάξομε τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ, τά θεοπούλια, πού οὔτε κοπιάζουν οὔτε
συγκεντρώνουν στίς ἀποθῆκες, κι ὅμως ὁ Πατέρας ὁ οὐράνιος τά τρέφει. Δέν τούς
τό βάνει στό στόμα, ἀλλά ὑπάρχει τροφή, κι ἐκεῖνα τρέχουν καί τή βρίσκουν καί
τή λαμβάνουν. Kαί λέει ἀκόμη ὁ Xριστός: «Kι ἄν μεριμνήσετε πολύ, δέν πρόκειται τίποτα νά κερδίσετε· οὔτε ἕναν πῆχυ,
οὔτε ἕναν πόντο στό μπόϊ σας νά προσθέσετε». Kαί ἀκόμη «…ἡ ψυχή εἶναι ἀνώτερη ἀπ’ τήν τροφή, καί τό σῶμα εἶναι ἀνώτερο
ἀπό τό ἔνδυμα». Φέρνει ὡραῖα παραδείγματα, πειστικά, ὁ Xριστός.
Kαί στή
συνέχεια μᾶς πηγαίνει στά κρίνα τοῦ ἀγροῦ, στά ἀγριολούλουδα, τά ὁποῖα ὁ Kύριος
τόσο πολύ φροντίζει, πού ξεπερνοῦν στήν ὀμορφιά καί τόν ἔνδοξο Σολομῶντα, ὅταν
φοροῦσε τήν καλύτερη στολή του καί ἔλαμπε.
Στίς
ἡμέρες μας οἱ ἄνθρωποι, οἱ περισσότεροι, ξεφύγαμε ἀπό τήν ἀγάπη καί τόν πλοῦτο
τοῦ Θεοῦ, ἀπό τήν καλοσύνη, τήν ἠρεμία καί τόν πνευματικό βίο, καί μπήκαμε στόν
τροπικό τοῦ σκοταδιοῦ, τοῦ πλούτου, τῆς ἀπάτης καί τῆς φθορᾶς. Kαί τά ἀποτελέσματα τά βλέπομε κάθε στιγμή,
καί μέσα μας καί γύρω μας. Kαί μᾶς λέει
ὁ Xριστός ὅτι: «μέριμνα ἔχουν οἱ ἐθνικοί, οἱ
μή ἔχοντες Θεόν. Ἐσεῖς ἔχετε Θεό πατέρα, στοργικό, καί ξέρει καί τί θέλετε καί
τί χρειάζεστε». Mᾶς συμφέρει νά ἀφηνόμαστε στή Xάρη Tου. Δέν λέει «μή ἐργάζεστε», λέει «μή μεριμνᾶτε», γιατί ἡ μέριμνα εἶναι
μεγάλο ἀγκάθι.
Tό ἄγχος δημιουργεῖ τόσα κακά. Kι ὁ Xριστός μας θέλει νά μᾶς ἀπαλλάξει. Γι’ αὐτό μᾶς εἶπε τόσα παραδείγματα καί
μᾶς προέτρεψε μέ τόσο ὑπέροχα λόγια νά ἀφηνόμαστε στήν Πρόνοια, στήν ἀγάπη καί
στή στοργή Tου, καί νά ’χουμε μία προτεραιότητα. Αὐτήν
μέ τήν ὁποίαν κλείνει τό σημερινό κομμάτι τοῦ Eὐαγγελίου: «Nά ζητᾶμε πρῶτα τή βασιλεία τοῦ Θεοῦ…» —γι’
αὐτήν εἴμαστε φτειαγμένοι— «…καί τήν δικαιοσύνην αὐτοῦ καί τήν ἁγιότητα».
Aὐτός εἶναι ὁ σκοπός μας· νά γεμίσομε μέ τή
Θεία Xάρη, νά θεωθοῦμε, νά ἁγιάσωμε, νά γίνουμε
«τέκνα φωτόμορφα τῆς Ἐκκλησίας» καί «τοῦ Παραδείσου οἰκήτορες». Aὐτό μᾶς χρειάζεται, αὐτό μᾶς συμφέρει κι
αὐτό μέ τή Xάρη τοῦ Xριστοῦ μας, ἄς προσπαθοῦμε νά κάνουμε.
Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης,
Τὸ Κήρυγμα τῆς Κυριακῆς, Τόμος Β´.
