Διδαχαί Πατέρων

 1.O ταπεινός πoτέ δεν πέφτει· γιατί από πoύ να πέσει, αφού στέκεται πιo χαμηλά από όλους;

Άγιoς Μακάριoς ο Αιγύπτιoς

 

2 Οι αθώοι και οι καλοί άνθρωποι πληγώνονται στη ζωή επειδή εμπιστεύονται τη λάθος παρέα...

Να πρωσέχεις με ποιόν περνάς χρόνο.

 

3Ο εγωιστής στενοχωριέται πολύ με το καθετί.

Ο ταπεινός είναι ελεύθερος και ανεξάρτητος απ΄όλους και από όλα.

Αγ. Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

 

4Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα

Κάποιος γέροντας έλεγε συνεχώς την ευχή, Παναγία μου, σώσε με! Παναγία μου, σώσε με!

Μια μέρα κάποιος διάβολος, έριξε στον γέροντα ένα πραγματικό βέλος, να τον τραυματίσει.

Και καθώς ερχόταν το βέλος καταπάνω του, προσέκρουσε σε ένα πύρινο πράγμα και αυτοδιαλύθηκε.

Ήταν η Χάρη της Παναγίας, που τον προστάτευσε.

Τα παιδιά της, η Παναγία πάντα τα προσέχει και κανείς δεν μπορεί να τα βλάψει.

 

5Εμφανίστηκε η Παναγία πριν κάποια χρόνια στην Γερόντισσα Μακρίνα (Βασσοπούλου), που ήταν ηγουμένη στην Ιερά Μονή Πορταριάς του Βόλου και της είπε:

– Θέλω να πεις στον κόσμο, να με επικαλείται. Είναι το διακόνημά μου σαν Μητέρα του Χριστού κατά φύση και η δική σας Μητέρα κατά χάρη, να σας βοηθώ. Εάν όμως οι άνθρωποι δεν με επικαλούνται, πώς εγώ θα τους βοηθήσω;

Να έχετε όλοι την ευλογία της Παναγίας!

6 Καλή η ακακία, δεσποτική η μίμηση, θεϊκή η ομοίωση, αφού και ο Κύριος είναι άκακος και άγιος.

Η ακακία είναι φυλακτήριο της ψυχής, καθαρισμός του νου, οδηγός της φιλίας, μητέρα της αγάπης.

Δεν γνωρίζει την έννοια της έχθρας και στέκεται σαν βασίλισσα περιτριγυρισμένη απ’ όλες τις αρετές.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

 

7 Υπομονή

Μην εκνευρίζεσαι και κυρίως μην θυμώνεις. Δεν μπορείς να διώξεις ούτε να καταστρέψεις το κακό με το κακό.

Το κακό φοβάται μόνο την καλοσύνη και την Αγάπη.

Άγ. Αθανάσιος ο Μέγας.

8. Ντροπή δεν ένιωσε ο Θεός να γίνει όμοιος με εσένα κι εσύ ντρέπεσαι να γίνεις όμοιος με Εκείνον;

Άγ. Συμεών ο Νέος Θεολόγος

9. Ο μόνος χρόνος που δεν πηγαίνει χαμένος, είναι ο χρόνος που έχεις επαφή με τον Χριστό.

 Ό,τι άλλο αν κάνεις , θα μείνει εδώ και δεν αντέχει πέραν του τάφου.

ΠΟΤΕ : ΜΕ θυμό, νεύρα και εναντίον της αλήθειας.

1. Δεν θα πω αυτή τη λέξη, γιατί πληγώνει.

2. Δεν θα υπενθυμίζω εκείνο το γεγονός, γιατι στεναχωρεί.

3. Δεν θα μιλήσω απότομα, γιατί θα μεταμεληθώ.

4. Δεν θα πω κακό για τον άλλο, γιατί είναι κουτσομπολιό.

5. Δεν θα διακόψω τον άλλο, όταν μιλάει, γιατί είναι αγενές.

6. Δεν θα πω αυτό το αστείο, γιατί είναι χυδαίο.

7. Δεν θα πετιέμαι σαν τον κόκκορα, γιατί αυτό λέγεται προπέτεια.

8. Δεν θα φλυαρώ, γιατί αυτό δείχνει ελαφρότητα.

9. Δεν θα μεταφέρω μια ανεξέλεγκτη πληροφορία, γιατί υπάρχει φόβος να μην είναι αληθή και οι άλλοι να την πιστέψουν.

10. Δεν θα χρησιμοποιώ υπονοούμενα, γιατί αυτό δεν είναι ευθές.

11. Δεν θα μιλάω όταν είμαι θυμωμένος, γιατί θα μετανιώσω για όσα πω.

12. Θα φροντίζω να μιλάω όταν πρέπει και όσο πρέπει.

13. Θα είμαι εύκολος να πω κάτι καλό για τον άλλο.

14. Θα δικαιολογώ κάπως τους διπλανούς μου στο φταίξιμο τους.

15. Θα βρίσκω πάντα έναν ενισχυτικό λόγο για τους μειονεκτικούς, τους αδύνατους, τους πονεμένους.

16. Θα προσπαθήσω να μιλάω ευγενικά σε όλους.

17. Θα κάνω ότι μπορώ, να δημιουργώ ευχάριστη ατμόσφαιρα.

18. Θα μιλάω με ειλικρίνεια, καθαρά, σταράτα, αθόρυβα.

19. Θα αγωνισθώ να ακούω περισσότερο και λιγότερο να μιλάω.

20. Θα προσπαθώ να μιλάω και με τη σιωπή μου.

ΠΑΝΤΟΤΕ : ΜΕ γλυκύτητα, μετριοφροσύνη, σύνεση, αγάπη.

ΠΟΤΕ : ΜΕ θυμό, νεύρα και εναντίον της αλήθειας.

Η καλαμιά και η ελιά

Μια φορά δίπλα σε μια ελιά είχε φυτρώσει ένα καλάμι.

Η ελιά ήταν ένα μεγάλο και δυνατό δέντρο με πολλά κλαδιά που
κρατούσαν τα φύλλα τους όλη τη χρονιά και κάθε δυο χρόνια, έγερναν από το βάρος του καρπού.

Το καλάμι πάλι ήτανε ψηλόλιγνο με καταπράσινα στενόμακρα φύλλα, με ωραιότατα παράξενα λουλούδια που έμοιαζαν με τσαμπιά κι είχανε το σχήμα του αδραχτιού.

Η ελιά καυχιόταν ολοένα:

-Τι είσαι συ μπροστά μου; έλεγε στο καλάμι

Εγώ είμαι ένα δέντρο μεγάλο, δυνατό, ευλογημένο. Οι άνθρωποι με λατρεύουν
γιατί τους δίνω τις ελιές και το λάδι μου, τους δίνω ξερόκλαδα για να ζεσταίνονται,
τους δίνω ξύλα για να φτιάχνουν ακριβά έπιπλα. Είμαι μεγάλη, ψηλή, γερή
και συ είσαι ένα αδύναμο πραγματάκι που λυγίζεις μπροστά σ’ όλους τους ανέμους και τους προσκυνάς. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς έχεις την τόλμη να φυτρώνεις πλάι μου.

Άραγε...τι μπορεί να σημαίνει Κυριακή..;;

Για κάποιους Κυριακή σημαίνει δικαίωμα ανάπαυσης...

Για άλλους, ευκαιρία εκδρομής...

Όμως Κυριακή σημαίνει... λαχτάρα!

Ναι..!

Λαχτάρα να σταθώ στην κοινή προσευχή και να βρεθώ κοντά Του!!!

Ν' αφήσω το πνεύμα μου να στραφεί μόνο προς Αυτόν!!!

Και έχω κατάλληλο "ένδυμα" να Τον δεχθώ μέσα μου...

Να πλημμυρίσει τα σωθικά μου η Θεότητα...

Έτσι θα πάρουν νόημα και όλες οι υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδος και θα είναι λαμπρές, αφού θα έχουν πάρει από την λαμπρότητα της ημέρας του Κυρίου.

Καλή σας Κυριακή!

Η συμφιλίωση με τον εαυτό μας.

Κάποτε υπήρχε ένα πανέμορφο ελεφαντάκι το οποίο είχε εγκαταλείψει η μητέρα του για άγνωστους λόγους. Άγνωστους σε εμάς που καλούμαστε να ερμηνεύσουμε ένα γεγονός που δε ζήσαμε και δεν γνωρίζουμε το βάθος της υπόθεσης. Πάντως όπως και να έχει το ελεφαντάκι βρέθηκε μόνο του να περιπλανιέται μέσα στην ζούγκλα.

Κάποιοι ακτιβιστές επιστήμονες που μελετούσαν την περιοχή της ζούγκλας όπου είχε εγκαταλειφτεί το μικρό ζώο, το είδαν και πήραν την απόφαση να το πάρουν μαζί τους, έτσι ώστε να το περιθάλψουν στην πρόχειρη επιστημονική βάση που είχαν κατασκευάσει προσωρινά ως εφαλτήριο των ερευνών τους. Έτσι και έγινε.

Για λόγους ασφαλείας αλλά και για πρακτικούς καθαρά λόγους αφού ο χώρος τους ήταν πάρα πολύ μικρός, έδεσαν στο ελεφαντάκι με ένα μικρό μαλακό σχοινάκι από το ποδαράκι του έτσι ώστε να μην μπορεί να φύγει και να χαθεί αλλά και για να έχουν το γενικότερο έλεγχο του.

Το μικρό ελεφαντάκι έκανε αρκετές προσπάθειες να τραβήξει τον πάσαλο, προσπάθησε πολλές φορές να σπάσει το σχοινί με το οποίο το είχαν δεμένο αλλά είδε ότι δεν ήταν δυνατόν να τα καταφέρει. Καθότι μικρό ακόμη και αδύναμο δεν είχε αυτή την δυνατότητα.

Μήν ξεχνάτε τον Θεό

Μήν ξεχνάτε τον Θεό, γιατί μαζί Του είναι εύκολο να περνάς τις δυσκολίες· καί μοναξιά δεν υπάρχει καί η αδυναμία σας θα ενισχυθεί από τη δύναμη του Θεού. Η ταραχή του βίου μάς κυρίευσε, για να καταλάβουν οι άνθρωποι ότι δεν γίνεται να ζήσουν χωρίς Θεό.

Να, τώρα πολλοί πέρασαν το κατώφλι της εκκλησίας, αλλά μόνο εξωτερικά, ενώ εσωτερικά ακόμη είναι γεμάτοι ελπίδα στον εαυτό τους, στους ανθρώπους, Όμως ο Κύριος περιμένει πότε με την καρδιά μας και σαν παιδιά θα προσκολληθούμε πάνω Του. Τότε μόνο θα αλλάξουν όλα στη ζωή..

~ π. Ιωάννης (Κρεστιάνκιν)

Η Χαρά , η Γνώση, η Λύπη, η Ευτυχία, ο Θυμός, η Αγάπη

Στα πολύ παλιά χρόνια, σε ένα μικρό νησάκι στη μέση του ωκεανού, ζούσαν τα συναισθήματα.

Η Χαρά , η Γνώση, η Λύπη, η Ευτυχία, ο Θυμός, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα είχαν την κατοικία τους σ’εκείνο το νησί.

Μια μέρα, ακούστηκε πως το μικρό νησί θα βούλιαζε. Όλα τα συναισθήματα έφτιαξαν βάρκες και άρχισαν να φεύγουν. Όλα, εκτός από την αγάπη, που θέλησε να αντέξει μέχρι την ύστατη στιγμή.

Όταν το νησί άρχισε σιγά σιγά να βυθίζεται, η αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.

Καθώς είδε τον Πλούτο να περνάει με το πολυτελές σκάφος του φώναξε : « Πλούτε, μπορείς σε παρακαλώ να με πάρεις κι εμένα στο σκάφος σου;»

« Όχι, δεν μπορώ» απάντησε ο Πλούτος. « Μέσα στο σκάφος μου έχω πολύ χρυσό και πανάκριβα πράγματα και δυστυχώς, δεν υπάρχει χώρος για σένα».