Mοντέρνα φυλάκη

apantaortodoxias.blogspot

Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος

Κατά τη διήγηση των Ευαγγελιστών, ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός πήρε από τους μαθητές τον Πέτρο, τον Ιωάννη και τον Ιάκωβο και ανέβηκε στό όρος Θαβώρ για να προσευχηθεί. Όπως σημειώνει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: «Eπήρε δε τρεις μόνους Aποστόλους, ως προκρίτους και υπερέχοντας. O μεν γαρ Πέτρος επροκρίθη, επειδή ηγάπα πολλά τον Xριστόν. O δε Iωάννης, επειδή ηγαπάτο από τον Xριστόν. O δε Iάκωβος, επειδή εδύνετο να πίη το ποτήριον του θανάτου, το οποίον και ο Kύριος έπιεν».

Οι τρεις μαθητές Του, όπως ήταν κουρασμένοι από τη δύσκολη ανάβαση στο Θαβώρ και ενώ κάθισαν να ξεκουραστούν, έπεσαν σε βαθύ ύπνο. Όταν, ξύπνησαν, αντίκρισαν απροσδόκητο και εξαίσιο θέαμα. Το πρόσωπο του Κυρίου άστραφτε σαν τον ήλιο, και τα φορέματα Του ήταν λευκά σαν το φως. Τον περιστοίχιζαν δε και συνομιλούσαν μαζί Του δυο άνδρες, ο Μωϋσής  και ο Ηλίας. Γράφει χαρακτηριστικά ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: «Έφερε δε εις το μέσον τους τον Mωυσήν και τον Ηλίαν, διά να διορθώση τας σφαλεράς υποψίας, οπού είχον οι πολλοί περί αυτού. Kαθότι, άλλοι μεν έλεγον τον Kύριον, πως είναι ο Ηλίας. Άλλοι δε, πως είναι ο Iερεμίας. Διά τούτο λοιπόν επαράστησεν εις το Θαβώρ τους πρώτους και κορυφαίους Προφήτας, διά να γνωρίσουν οι μαθηταί, και διά των μαθητών όλοι οι άνθρωποι, πόση διαφορά είναι αναμεταξύ του Xριστού, και των Προφητών. O μεν γαρ Xριστός, είναι Δεσπότης. Oι δε Προφήται, είναι δούλοι. Kαι ίνα μάθουν, ότι ο Kύριος έχει την εξουσίαν του θανάτου και της ζωής. Διά τούτο, από μεν τους αποθαμένους, έφερε τον Mωυσήν. Aπό δε τους ζωντανούς, έφερε τον Ηλίαν».

Ένα πράγμα πού μπορεῖ νά βοηθήσει τόν καταθλιπτικό

Ένα πράγμα πού μπορεῖ νά βοηθήσει τόν καταθλιπτικό εἶναι καί ἡ ἐργασία, τό ἐνδιαφέρον γιά τή ζωή. Ὁ κῆπος, τά φυτά, τά λουλούδια, τά δέντρα, ἡ ἐξοχή, ὁ περίπατος στήν ὕπαιθρο, ἡ πορεία, ὅλ’ αὐτά βγάζουν τόν ἄνθρωπο ἀπ’ τήν ἀδράνεια καί τοῦ δημιουργοῦν ἄλλα ἐνδιαφέροντα. Ἐπιδροῦν σάν φάρμακα. Ἡ ἀσχολία μέ τήν τέχνη, τή μουσική κ.λπ. κάνει πολύ καλό. Σ’ ἐκεῖνο, ὅμως, πού δίδω τή μεγαλύτερη σημασία εἶναι τό ἐνδιαφέρον γιά τήν Ἐκκλησία, γιά τή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς, γιά τίς ἀκολουθίες. Μελετώντας τά λόγια τοῦ Θεοῦ, θεραπεύεται κανείς χωρίς νά τό καταλάβει.

Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ο διορατικός και θαυματουργός

Διάλογος με τον Θεό.

Εγώ: Κύριε, μπορώ να σας κάνω μια ερώτηση;

Ο Θεός: Φυσικά.

Εγώ: Υπόσχεσαι ότι  θα θυμηθείτε;

Ο Θεός: Υπόσχομαι.

Εγώ: Γιατί επιτρέψατε σε  μένα τόσα πολλά να μου συμβούν  σήμερα;

Ο Θεός: Τι εννοείς;

Εγώ: Ξύπνησα αργά.

Θεός: Έτσι.

Εγώ: Απλά δεν μπορούσα να πάρω το αυτοκίνητό μου και έπρεπε να τρέξω για να δουλέψω.

Θεός: Εντάξει.

Εγώ: Στο δείπνο μου δόθηκε λάθος σάντουιτς και έπρεπε να περιμένω.

Θεός: Χμμμ.

Εγώ: Στο δρόμο για το σπίτι, μόλις ήθελα να απαντήσω στην κλήση, έμεινα από μπαταρία.

Θεός: Είναι όπως τα  λέτε.

Εγώ: Και για να το τελειώσω   όταν πήγαινα σπίτι, ήθελα απλά να πάρω στα πόδια μου  νέα  μηχανή μασάζ ποδιών και να χαλαρώσω, αλλά το μηχάνημα δεν λειτούργησε! Όλα πήγαν στραβά σήμερα! Γιατί το επιτρέψατε αυτό;

Θεός: Να σκεφτώ. Ο Άγγελος του Θανάτου ήταν στο κρεβάτι σας το πρωί και έπρεπε να στείλω έναν από τους Αγγέλους Μου για να πολεμήσει για τη ζωή σας. Σας άφησα  να κοιμηθείτε αυτή τη στιγμή.

Εγώ:  (ταπεινωμένος):

O Θεός: Δεν σας άφησα να ξεκινήσετε αμέσως το αυτοκίνητο, γιατί στην κατεύθυνσή σας υπήρχε ένας μεθυσμένος οδηγός που θα σας χτυπούσε  αν βρισκόσασταν  στο δρόμο.

Εγώ: (ντροπή)

Θεός: Ο πρώτος άνθρωπος που έφτιαχνε  σήμερα το σάντουιτς ήταν άρρωστος και δεν ήθελα να μολυνθείς, γιατί ξέρω ότι δεν μπορείς να χάσεις τη δουλειά σου.

Εγώ:  (αμηχανία): Εντάξει.

Ο Θεός: Η μπαταρία στο τηλέφωνο έγινε  επειδή ο άνθρωπος που καλέσατε θα έδινε ψευδείς μαρτυρίες για το τι θα λέγατε σε αυτή τη συζήτηση,  και δεν  σας άφησα να μιλήσετε μαζί του. Έτσι προστατευτήκατε  από αυτό.

Εγώ: Καταλαβαίνω, Κύριε.

Όταν βιώνεις τον Χριστό αισθάνεσαι χαρά

Όταν βιώνεις τον Χριστό αισθάνεσαι χαρά και όταν είσαι άρρωστος τα πράγματα αλλάζουν για σένα με την δοξολογία.

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Ξ Ε Ν Ι Τ Ε Μ Ε Ν Ο Σ Σ Π Ε Τ Σ Ι Ω Τ Η Σ Ο πόνος του ξενιτεμένου

Στην ξενιτειά γεννήθηκα και όνειρο είχα ένα

Πότε θα καλωσόριζες νησάκι μου και εμένα;

Έτρεξα να έρθω προς τα εκεί μα η μοίρα μου ήταν άλλη

Το πεπρωμένο με  έφερε  σε Ειρηνικού λιμάνι

Σκεπτόμενος και ελπίζοντας συνέχεια ο καημένος

Έφυγαν τα χρόνια γρήγορα και πάντα λυπημένος

Σπετσιώτης ήμουν πάντοτε αλλά ξενιτεμένος.

Σαν έρθει η στιγμή σε εσένα να πετάξω

Πίστεψε θα είναι όνειρο και Ζήτω θα φωνάξω

Έστω για δευτερόλεπτα τη γη σου να φιλήσω

Την όμορφη ιστορία σου και εγώ να ξαναζήσω.

Συγχώρεσε με αν άργησα δεν ήταν θέληση μου 

Εγώ θα σε ‘'έχω πάντοτε βαθειά μες’ την ψυχή μου

Σε αγαπώ, σε σκέπτομαι, εσύ είσαι η ζωή μου.

Νικόλαος Ανδρούτσος

Wellington New Zealand

Τι πρέπει να κάνουμε, όταν είμαστε πληγωμένοι…

Και κάνοντας έτσι, μη σκεφτείς αν σε συγχώρεσε, διότι αυτό δεν είναι τίποτε άλλο, παρά υπερηφάνεια, ενόχληση του νου, χάσιμο του καιρού και απάτη του διαβόλου, χρωματισμένη με διάφορες καλές προφάσεις. Γι’ αυτό, αφήνοντας τον εαυτό σου ελεύθερο στα ελεήμονα χέρια του Θεού, ακολούθησε την άσκησή σου, σαν να μην είχες πέσει. Και αν συμβεί εξ’ αιτίας της αδυναμίας σου να αμαρτήσεις πολλές φορές την ημέρα, κάνε αυτό που σου είπα όλες τις φορές, όχι με μικρότερη ελπίδα στον Θεό. Και κατηγορώντας περισσότερο τον εαυτό σου και μισώντας την αμαρτία περισσότερο, αγωνίσου να ζεις με μεγαλύτερη προφύλαξη.