"Αν θέλεις κάτι περισσότερο πήγαινε στους Ορθοδόξους..."

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΉ ΜΑΡΤΥΡΊΑ!

"Αν θέλεις κάτι περισσότερο πήγαινε στους Ορθοδόξους..."

Του Σεβ. Μητροπολίτου Χονγκ Κονγκ κ. Νεκταρίου

Ότι ουκ έστιν ημίν η πάλη προς αίμα και σάρκα… Ο Ναός του Αγίου Λουκά είχε φορέσει τα γιορτινά του εκείνη την ημέρα. Τρείς νέοι άνδρες, μετά από πολύμηνη κατήχηση, ήταν έτοιμοι για το ιερό Μυστήριο της Βαπτίσεως και την είσοδό τους στην Εκκλησία του Χριστού.

 Ξεκίνησα την ακολουθία της κατηχήσεως. Στην πρώτη ευχή του εξορκισμού o ένας από τους νεαρούς άρχισε να βήχει με ένα τρόπο περίεργο. Αρχίζω να διαβάζω την δεύτερη ευχή του εξορκισμού και ο βήχας του νεαρού γίνεται μούγκρισμα. Γονατίζει. Σκύβει το κεφάλι στο έδαφος.

Ένας από τους πιστούς με πλησιάζει. Mου δείχνει τον νεαρό και προτείνει να σταματήσω την Ακολουθία.

«Κάτι σοβαρό του συμβαίνει», μου λέγει.

Του κάνω νόημα πως δεν θα σταματήσω. Δεν θέλω να του πω ότι γνωρίζω τι συμβαίνει. Δεν θέλω να τους τρομάξω.

Παναγία η Πορταΐτισσα – Ιερά Μονή Ιβήρων (Άγιο Όρος)

Κατά την παράδοση είναι έργο του Ευαγγελιστού Λουκά. Έχει διαστάσεις 137 εκατοστά ύψος και 94 πλάτος, το δε βάρος 96 κιλά, Η αυστηρή έκφραση του ιερού προσώπου Της, τονιζομένη από την επιβλητική, καθηλωτική ματιά Της, προξενεί το δέος. Το κάτω μέρος της σιαγόνος της Θεοτόκου, φέρει μία ουλή από την μάχαιρα ενός πειρατού. Από την ουλή αυτή έρρευσε αίμα, το οποίο πηγμένο διακρίνεται και σήμερα επάνω στην εικόνα. Λέγεται, μάλιστα, ότι εάν χαθεί η εικόνα από την θέση της, τότε θ' αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για την δευτέρα παρουσία του Κυρίου μας.

Τι Μάνα είναι Αυτή!

Γέροντα, γιατί η Παναγία άλλοτε µου δίνει αµέσως αυτό που της ζητώ και άλλοτε όχι;

– Η Παναγία, όποτε έχουµε ανάγκη, απαντά αµέσως στην προσευχή µας• όποτε δεν έχουµε, µας αφήνει, για να αποκτήσουµε λίγη παλληκαριά.

Όταν ήµουν στην Μονή Φιλοθέου, µια φορά, αµέσως µετά την αγρυπνία της Παναγίας µε έστειλε ένας Προιστάµενος να πάω ένα γραµµα στην Μονή Ιβήρων. Ύστερα έπρεπε να πάω κάτω στον αρσανά της µονής και να περιµένω ένα γεροντάκι που θα ερχόταν µε το καραβάκι, για να το συνοδεύσω στο µοναστήρι µας – απόσταση µιαµιση ώρα µε τα πόδια.

Ήµουν από νηστεία και από αγρυπνία. Τότε την νηστεία του Δεκαπενταυγούστου την χώριζα στα δύο• µέχρι της Μεταµορφώσεως δεν έτρωγα τίποτε, την ηµέρα της Μεταµορφώσεως έτρωγα, και µετά µέχρι της Παναγίας πάλι δεν έτρωγα τίποτε.

Έφυγα λοιπόν αµέσως µετά την αγρυπνία και ούτε σκέφθηκα να πάρω µαζί µου λίγο παξιµάδι. Έφθασα στην Μονή Ιβήρων, έδωσα το γραµµα και κατέβηκα στον αρσανά, για να περιµένω το καραβάκι. Θα ερχόταν κατά τις τέσσερις το απόγευµα, αλλά αργούσε να έρθη.

Άρχισα εν τω µεταξύ να ζαλίζωµαι. Πιό πέρα είχε µια στοίβα από κορµούς δένδρων, σαν τηλεγραφόξυλα, και είπα µε τον λογισµό µου: «Ας πάω να καθήσω εκεί που είναι λίγο απόµερα, για να µη µε δη κανείς και αρχίση να µε ρωτάη τι έπαθα». Όταν κάθησα, µου πέρασε ο λογισµος να κάνω κοµποσχοίνι στην Παναγία να µου οικονοµήση κάτι.

Αλλά αµέσως αντέδρασα στον λογισµο και είπα: «Ταλαίπωρε, για τέτοια τιποτένια πραγµατα θα ενοχλής την Παναγία;». Τότε βλέπω µπροστά µου έναν Μοναχό. Κρατούσε ένα στρογγυλό ψωµι, δύο σύκα και ένα µεγάλο τσαµπι σταφύλι. «Πάρε αυτά, µου είπε, εις δόξαν της Κυρίας Θεοτόκου», και χάθηκε. Ε, τότε διαλύθηκα• µε έπιασαν τα κλάµατα, ούτε ήθελα να φάω πιά … Πα, πα! Τι Μάνα είναι Αυτή! Να φροντίζη και για τις µικρότερες λεπτοµέρειες! Ξέρεις τι θα πη αυτό!

~ Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

Ή Παναγία σ' όλα στάθηκε τύπος καί υπογραμμός γιά τίς καλές γυναίκες...

Ένα υπέροχο κείμενο από τον ένα και μοναδικό Φώτη Κόντογλου.

Πόσο συγκινητικό είναι να βλέπει κανένας την Παναγία να ετοιμάζει με τα άχραντα χέρια της το σπίτι της, το κλινάρι της, τις λαμπάδες, το θυμιατήρι με το λιβάνι, και ότι άλλο χρειαζότανε για την κηδεία της.

Από μικρό κοριτσάκι αγαπούσε την εργασία και ολοένα δούλευε, πότε γνέθοντας, όπως στον Ευαγγελισμό πού τη βρήκε ο Αρχάγγελος με τη ρόκα στο χέρι, πότε ράβοντας ή ίδια τα φορέματα της, ως " ιμάτια αυτόρραφα αγαπώσα", και υστερώτερα, σαν γεννήθηκε Ο Χριστός, υφαίνοντας Του τον " άρραφον" εκείνον χιτώνα πού Του τον βγάλανε την ώρα πού Τον σταυρώσανε, και πού ήταν τόσο όμορφος, ώστε και οι στρατιώτες δεν θελήσανε νά τόν σχίσουνε, όπως κάνανε για τα άλλα ρούχα, αλλά είπανε να βάλουνε κλήρο και σε όποιον λάχει, όπως γράφει ο ίδιος ο Ιωάννης, ο Ψυχογιός της.

Και στα γεράματα της δεν ξεκουράστηκε, αλλά ή ίδια έκανε τις δουλειές του σπιτιού, έραβε, μαγείρευε, περιποιούτανε τον καινούργιο υιό της τον Ιωάννη, και ως την τελευταία ώρα τής ζωής της, με τα χέρια εκείνα τα αγιασμένα πού σπαργάνωσε Τον Χριστό, ετοίμασε το κρεββάτι της, και όλα για την ταφή της.

Σε όλα στάθηκε τύπος και υπογραμμός για τις καλές γυναίκες, στη φρονιμάδα, στην ταπείνωση, στην υπομονή, στην αγιότητα, στην αφοσίωση και στη νοικοκυροσύνη.

55 ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ

Αμαρτήματα

1) Αν έχεις ερωτικές σχέσεις χωρίς να είσαι έγγαμος (ή έγγαμη), όταν είσαι δηλαδή εκτός του Μυστηρίου του Χριστιανικού Ορθόδοξου Γάμου, αν έχεις ερωτικές σχέσεις πριν από το Γάμο ή εξωσυζυγικές σχέσεις μέσα στο Γάμο, αν έχεις παρά φύση ερωτικές σχέσεις ή αν έχεις παιδί εκτός Γάμου, αν είσαι χωρισμένος ή αν έχεις κάνει δεύτερο ή τρίτο Γάμο ή αν ενώ είσαι έγγαμος ή έγγαμη εμποδίζεις την τεκνογονία. Ακόμη, αν έχεις κάνει ποτέ έναν εμποδισμένο Γάμο (δηλαδή αν παντρεύτηκες ποτέ κάποιον άνθρωπο αιρετικό ή κάποιο συγγενικό σου πρόσωπο, μέχρι και τον δεύτερο ξάδερφο ή την δεύτερη ξαδέρφη σου), ή αν έκανες ποτέ από συμφέρον Γάμο ή οποιοδήποτε άλλο Μυστήριο (π.χ. Βάπτιση, Ιερωσύνη κ.α.).

2) Αν είσαι ομοφυλόφιλος (ομοφυλόφιλη).

3) Αν λάτρεψες ή πίστεψες ή προσκύνησες ποτέ άλλους θεούς (είδωλα) εκτός της Αγίας Τριάδος, για παράδειγμα το χρήμα, ανθρώπους που θεοποίησες κ.λ.π.

4) Αν χρησιμοποίησες ποτέ το Όνομα του Θεού μάταια, χωρίς δηλαδή ουσιαστικό και σοβαρό λόγο, αλλά και με τρόπο που να αρνείται την πραγματικότητα της Παρουσίας και της Δύναμής Του.

5) Αν εργάζεσαι ηθελημένα την Ημέρα της Κυριακής.

6) Αν δεν αγαπάς και δεν τιμάς τους γονείς σου.

7) Αν σκότωσες ποτέ ή αν το σκέφτηκες, ή αν προσπάθησες ή σκέφτηκες να αυτοκτονήσεις.

Περί ελεημοσύνης Θαυμαστή ιστορία

Κάποιος φιλόχρηστος και ευλαβής άνθρωπος από την Αντιόχεια είχε ταχθεί στη διακονία της ελεημοσύνης να αγοράζει ότι χρειάζονται οι φτωχοί χριστιανοί και να τους τα δίνει.

Αγόραζε λοιπόν πουκάμισα από την Αίγυπτο και έντυνε τους γυμνούς, εφαρμόζοντας το λόγο του Κυρίου «γυμνός ήμουν και περιβάλετέ με» (Ματθ. Κε’36).

Ένας φτωχός όμως χριστιανός ήρθε όχι μία μόνο φορά αλλά και δεύτερη και Τρίτη.

Βλέποντας τον ο ευλαβής αυτός άνθρωπος έκανε υπομονή και δεν είπε τίποτα.

Αλλ’ ο φτωχός αυτός ήρθε πάλι και για τέταρτη φορά να πάρει ρούχο. Τότε αυτός που τα μοίραζε, μεριμνώντας και για τους άλλους φτωχούς που δεν πήραν τίποτα είπε σ’ αυτόν :

Αδελφέ, εσύ σήμερα πήρες τρεις φορές και έρχεσαι να πάρεις και τέταρτη, μη κάνεις έτσι γιατί υπάρχουν φτωχοί που δεν έχουν πάρει ούτε καν ένα ρούχο.

Ο φτωχός αυτός κατέβασε το κεφάλι και έφυγε ντροπιασμένος.

Την επόμενη νύχτα, σαν σε όνειρο, φάνηκε στον διακονητή εκείνο που μοίραζε τα ρούχα, ότι στεκόταν στο μέρος του ναού, το λεγόμενο Χερουβείμ, όπου υπήρχε μια φοβερή εικόνα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Του φάνηκε ότι κατέβηκε η εικόνα του Κυρίου και ήρθε κοντά του, λέγοντας σ’ αυτόν :

Καλό Δεκαπενταύγουστο.