ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ: Φοβερό κριτήριο την ώρα του θανάτου

Στην Σκήτη της «Αγίας Τριάδος» τα Καυσοκαλύβια, στην Καλύβα «Ζωοδόχος Πηγή» από το 1910 ασκητικά διαβίωνε ένας μεγάλος Καλλιτέχνης Ξυλόγλυπτης εκ Μυτιλήνης καταγόμενος Γερο -Αρσένιος με τους υποτακτικούς του, τον πνευματικό εξομολόγο Παπα - Νικόδημο και τον Μοναχό Γερμανό.

Ο Μοναχός Γερμανός παρέλαβε δυο από τα καλύτερα Ξυλόγλυπτα έργα του Γέροντα του, από τα οποία το μεν ένα παρίστανε την «Σταύρωση του Κυρίου» το δε άλλο την «Δευτέρα Παρουσία και την μέλλουσα Κρίση Αυτού».

Τα μεγάλης αξίας αυτά έργα ο π. Γερμανός μετέφερε προς πώληση στην Αμερική, αλλά επειδή όπως μας πληροφόρησαν, ζητούσε μεγάλα χρηματικά ποσά και για τα δυο, δεν μπόρεσε να τα πουλήσει και τα είχε τοποθετήσει σε μια μεγάλη έκθεση, στην οποία, όσοι επιθυμούσαν να τα δουν, πλήρωναν ιδιαίτερο εισιτήριο.

Από τα ποσά που εισέπραττε, μέρος βαστούσε για την συντήρησή του και τα υπόλοιπα έστελνε στον Γέροντα του, διότι ήταν πολύ ευλαβής και θεοφοβούμενος υποκτακτικός.

Τα μονοπάτια του Άθωνα.

Εἴκοσι πέντε χρόνια πρὶν ὁ κανονικὸς καὶ οὐσιαστικὰ ὁ μοναδικὸς τρόπος γιὰ νὰ μετακινηθεῖς στὴν Ἀθωνικὴ χερσόνησο ἦταν μὲ τὰ πόδια ἢ μὲ τὸ μουλάρι. Φτάνοντας στὴ Δάφνη, ἀνέβαινες μὲ τὰ πόδια στὶς Καρυές· μπορεῖ μάλιστα νὰ εἶχες περπατήσει ὣς ἐκεῖ ἀπὸ τὰ ἴδια τὰ σύνορα.

Ἀπὸ τὶς Καρυὲς θὰ πήγαινες μὲ τὰ πόδια σὲ ὅποιο μοναστήρι εἶχες διαλέξει γιὰ νὰ ἀρχίσεις τὴν περιοδεία σου. Ἀπὸ κεῖ συνέχιζες τὸ ταξίδι σου ἀπὸ μονὴ σὲ μονή, ἢ ἀπὸ σκήτη σὲ σκήτη, μὲ τὰ πόδια. [...]

Ἡ κατάσταση δὲ τῶν μονοπατιῶν ἀντανακλοῦσε αὐτὸ τὸν «περιπατητικὸ » κανόνα, ἕναν κανόνα ποὺ δὲν ἀπευθυνόταν μόνο στοὺς ἐπισκέπτες, ἀλλὰ καὶ στοὺς μοναχούς.

Τὰ περισσότερα ἀπ’ αὐτὰ τὰ μονοπάτια εἶχαν ὄμορφα λιθόστρωτα. Ὅλα ἦταν καθαρὰ καὶ καλοδιατηρημένα. Σὲ πολλὰ Μονοπάτια ὑπῆρχε σαφὴς σηματοδότηση καὶ μερικὲς φορὲς ἀναφερόταν στοὺς ὁδοδεῖκτες ἡ ἀπόσταση σὲ χιλιόμετρα ἢ σὲ ὧρες βαδίσματος, μέχρι τὸν προορισμὸ ποὺ ἔδειχναν.