Εμείς τους Αγίους τους έχουμε απλώς να τους λιβανίζουμε ή να τους ανάβουμε κεριά ή τους έχουμε καντήλα, αλλά δεν τους πιστεύουμε, ότι είναι έτοιμοι και πρόθυμοι να μας βοηθήσουν.
Άλλοι έχουν 200 Αγίους μέσα στο σπίτι
και άμα συμβεί κάτι, τα χάνουν, ταράσσονται, αμέσως να καλέσουν το πρώτο
βοηθειών και δεν γυρίζουν στις εικόνες να πούνε στους Αγίους:
Ε, εδώ που είστε εσείς, βοηθάτε με.
Τους Αγίους στο σπίτι τους έχουμε για
την ώρα αυτή, τη δύσκολη.
Όταν ο άνθρωπος είναι με τον Θεό, «ει ο
Θεός μεθ’ ημών, ουδείς καθ’ ημών». Ο Θεός έχει τη δύναμη να φυλάξει τους δικούς
του. Όπως φύλαξε τον Ιερεμία, όπως φύλαξε τον Αβιμέλεχ.
Ο Ιερεμίας είπε στον Αβιμέλεχ να πάει να
φέρει σύκα έξω από τα Ιεροσόλυμα για να μην πάει αιχμάλωτος στην Βαβυλώνα,
διότι σε λίγο θα περικύκλωναν οι Χαλδαίοι τα Ιεροσόλυμα και έπαιρναν τους
Ισραηλίτες αιχμάλωτους.
Και πήρε ο Αβιμέλεχ το καλάθι, να πάει
να φέρει σύκα. Και εκεί που πήγε πρωΐ με τη δροσιά, του ήρθε λιγάκι να
κοιμηθεί.
Και κοιμήθηκε 70 χρόνια κάτω από τη
συκιά του Αγρίππα! Και όταν ξύπνησε, ένοιωσε το κεφάλι του βαρύ, λες και
κοιμήθηκε λίγο.
Και είχε κοιμηθεί 70 χρόνια! Και όταν
ξύπνησε και θέλησε να πάει στην Ιερουσαλήμ, του φάνηκε παράξενο και είπε:
Τρελάθηκα! Πού πάω; Δεν είναι αυτή η
Ιερουσαλήμ!
Και άρχισε κάθισε σε ένα λιθάρι και
άρχισε να κλαίει. Και νάσου ένας γέρων, που τον είδε ότι κλαίει και τον ρώτησε:
Γιατί παιδί μου κλαις;
Να δεν στέκομαι καλά γέροντα;
Γιατί, τί έπαθες;
Τί... Ποιά είναι αυτή η πόλη;
Η Ιερουσαλήμ! του απάντησε εκείνος.
Μα πως είναι η Ιερουσαλήμ; Τρελάθηκα
εγώ; Δεν μπορεί να είναι η Ιερουσαλήμ!
Γιατί; του λέει ο άλλος.
Να πήγα να φέρω μερικά σύκα εκεί έξω
στου Αγρίππα το περιβόλι και γυρίζω πίσω στην Ιερουσαλήμ και αλλιώς την βρίσκω
την πόλη.
Σύκα πήγες να πάρεις; Δεν βλέπεις, ότι
είναι Χειμώνας; Πού τα βρήκες εσύ τα σύκα;
Και τα σύκα που κρατούσε ο Βαρούχ, είχαν
γάλα ακόμα πάνω! Τότε κατάλαβε, ότι κάτι γίνεται.
Ποιός είσαι εσύ; Πού μένεις; τον ρώτησε
ο άλλος.
Να ο Ιερεμίας με έστειλε εκεί.
Ο Ιερεμίας; Ο Ιερεμίας είναι εδώ και 70
χρόνια στην Βαβυλώνα με τον λαό!
Αυτός είναι ο Θεός...δεν άλλαξε. Είναι ο
ίδιος!
Σε σκεπάζει και δεν σε βλέπει κανένας!
Σε καλύπτει και δεν σε πειράζει κανένας!
Αν θέλουμε λοιπόν να έχουμε τη σκέπη του
Θεού, αν θέλουμε να έχουμε την έγνοια του Θεού, θα πρέπει να αλλάξουμε ζωή. Η
μετάνοια μας σώζει, μας συμφιλιώνει με τον Θεό και η αμετανοησία μας διατηρεί
εχθρούς με τον Θεό.
Και ο άνθρωπος ο οποίος μένει αμετανόητος
και την αιωνιότητα θα χάσει και την προσωρινότητα θα στερηθεί. Γιατί πολλοί
άνθρωποι λένε:
Να ζήσω εδώ.
Ούτε εδώ θα ζήσεις.
Έχει λοιπόν τη δύναμη ο Θεός να μας
φυλάξει από όλα τα κακά, αρκεί να βρισκόμαστε εν μετανοία.
Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυκας.
(1916 – 1982)