Αφιέρωμα στο Άγιο Φως

Τα υπερ-αισθητά και υπέρλογα δεν περιγράφονται, βιώνονται εν σιωπή. Στον πληθωρισμών των λόγων ας αφήσουμε μια χαραμάδα στην καρδιά μας.

---

α. Βίντεο (8)-

1. Τελετή αφής Αγίου Φωτός 2007 (διάρκεια: 5:51)

Click here to view the embedded video.

2. Τελετή αφής Αγίου Φωτός 2006 (διάρκεια: 4:40)

Click here to view the embedded video.

3. Τελετή αφής Αγίου Φωτός 1994 (διάρκεια: 0:23)

Click here to view the embedded video.

4. Το Άγιο Φως δεν καίει 1 (διάρκεια: 0:05)

Click here to view the embedded video.

5. Το Άγιο Φως δεν καίει 2 (διάρκεια: 0:02)

Click here to view the embedded video.

6. Τελετή αφής Αγίου Φωτός 2007 (διάρκεια: 4:29)

Click here to view the embedded video.

7. Ντοκιμαντέρ για το Άγιο Φως στα ρουμανικά (διάρκεια: 9:58)

Click here to view the embedded video.

8. Το Άγιο Φως δεν καίει 3 (διάρκεια: 0:06)

Click here to view the embedded video.

9. Άγιο Φως στην Ιερουσαλήμ: Αποδείξεις και Μαρτυρίες (ΟΟΔΕ, διάρκεια: 29:53)

Click here to view the embedded video.

Ντοκιμαντέρ με υπότιτλους σε διάφορες γλώσσες: Holy Light in Jerusalem: Proofs & Testimonies

---

β. Ομιλίες / εκπομπές μαρτυρίες (7)-

Πασχαλινή ἐγκύκλιος τοῦ Σεβασμιωτάτου Νέας Ζηλανδίας

Wellington New Zealand

 3 /4/2014

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

Πρός τούς εὐλαβεστάτους Ἱερεῖς μας καί Μοναχούς καί πρός τους ἀγαπητούς μας Χριστιανούς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Νέας Ζηλανδίας (Φίτζι,Τόγκα , Σαμόα).

Τέκνα ἐν Κυρίω ἀγαπητά,

Μᾶς ἀξιώνει ὁ Ἅγιος Θεός νά ἐορτάσουμε καί φέτος τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ μας. Αὐτό τό μοναδικό γεγονός στήν ἰστορία τῆς ἀνθρωπότητας. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι τό θεμέλιο τῆς χριστιανικῆς πίστεως καί ὑπόθεση τοῦ κηρύγματος τῶν Ἀποστόλων. Ἐάν δέν εἶχε γίνει ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, τότε θά ἦτο μάταιη ἡ πίστης μας, μάταιο καί τό κήρυγμα μας.

 Ὅμως  ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ - ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ. 

Ἄς πανηγυρίσουμε τό κοσμοσωτήριο αὐτό γεγονός μέ καθαρές ψυχές καί καθαρά σώματα, πίστη καί ἀγάπη, μέ μετάνοια καί ἐξομολόγηση, μέ συγχώρηση καί ἐλεημοσύνη, μέ ἐκκλησιασμό καί Θεία Κοινωνία.

Ἔτσι, θά νοιώσουμε τήν ἀληθινή χαρά τῆς μεγάλης αὐτῆς ἐορτής ψάλοντας μέ τόν Ἱερόν Ὑμνωδό τῆς Ἐκκλησίας μας το:

«Ἀναστάσεως ἡμέρα λαμπρυνθῶμεν λαοί, Πάσχα Κυρίου Πάσχα».

Μέ πατρική ἀγάπη

Ὁ Μητροπολίτης

Ὁ Νέας Ζηλανδίας Αμφιλόχιος

Χριστός Ἀνέστη

Φιληθήτε γλυκά χείλη μέ χείλη,

Πέστε: Χριστός  Ἀνέστη, ἐχθροί καί φίλοι.

Ἡ ἡμέρα τῆς Λαμπρῆς 

Διονύσιος Σολωμός

Η Δασκάλα!

Καθώς στεκόταν μπρος στην τάξη της την Ε' δημοτικού, την πρώτη ημέρα του σχολείου η νέα Δασκάλα του σχολείου, η κυρία Τζοβάνα είπε στα παιδιά ένα ψέμα. Όπως οι περισσότερες δασκάλες, κοίταξε τους μαθητές της και είπε ότι τους αγαπούσε όλους το ίδιο. Ότι όλοι τους ήταν καλά παιδιά. Αλλά αυτό δεν ήταν αλήθεια. Ένα παιδί ήταν διαφορετικό και της προξενούσε απέχθεια.

Κάπου στο βάθος, μόνο του, με χαμηλωμένο το κεφάλι ήταν ένα μικρό αγόρι, ο Μανούσος. Ο Μανούσος δεν έπαιζε με τα άλλα παιδιά. Ήταν παραμελημένος με τσαλακωμένα πάντα ρούχα. Ανέδιδε διάφορες οσμές, σημάδι ότι χρειαζόταν μπάνιο. Δεν μιλούσε ποτέ, δεν απαντούσε στις ερωτήσεις. Η πρώτη σκέψη της Δασκάλας ήταν:

«Τι μπελάς μου φορτώθηκε φέτος. Αυτό το χαζό παιδί μου χαλάει την αρμονία της τάξης. Τι μου το φέρανε εδώ; Άντε τώρα, εγώ πρέπει να κανονίζω να πάει σε κανένα ίδρυμα.»

Φερόταν όσο μπορούσε καλύτερα στο Μανούσο επιστρατεύοντας το ψεύτικο χαμόγελο και την υπομονή της. Αλλά αυτός ποτέ δεν μιλούσε. Η Τζοβάνα το αποφάσισε, δεν μπορούσε να γίνει τίποτε άλλο. Ο Μανούσος έπρεπε να φύγει από τη τάξη της. Με αυτό το σκοπό λοιπόν, θα έπρεπε να συντάξει τα απαραίτητα έγγραφα για το μπελά που την βρήκε, για να καλέσει την κοινωνική υπηρεσία να τον πάνε κάπου αλλού. Μία συγκεκριμένη παράγραφος της αναφοράς ζητούσε το ιστορικό του μαθητή.:

«Ω Θεέ μου, πρέπει να κοιτάξω και τον ατομικό φάκελο και όλα τα χαρτιά αυτού του χαζού. Αυτό σημαίνει ότι ένα απόγευμα πρέπει να το χαραμίσω για αυτόν. Τι να κάνω, αφού είναι για το καλό της τάξης και τη δική μου ψυχική ηρεμία θα πρέπει να το κάνω.»

Κοιτάξτε τις καμήλες πρώτα και μετά διαβάστε το μήνυμα που ακολουθεί.

 Αυτή η φωτογραφία τραβήχθηκε ακριβώς από πάνω από αυτές τις καμήλες στην έρημο κατά τη δύση του ηλίου. Θεωρείται μία από τις καλύτερες φωτογραφίες. Όταν την κοιτάς προσεκτικά, μπορείς να διαπιστώσεις ότι οι καμήλες είναι οι μικρές άσπρες γραμμές στην φωτογραφία. Οι μαύρες εικόνες που διακρίνονται είναι απλά οι σκιές από τις καμήλες!

Μερικές φορές, τα "προβλήματά" μας φαίνονται μεγάλα σαν τις σκιές... Όμως, στην πραγματικότητα είναι μικρά... Καλή εβδομάδα!

ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΕΤΕ, ΣΩΣΤΑ;

Η συνταγή της μετάνοιας

Αδελφός τις απελθών εις ιατρόν, ηρώτησεν αυτόν, αν ευρίσκεται τάχα κανένα βότανον, με το οποίον να ημπορούσε τινάς να ιατρεύσει τας αμαρτίας του.
Ο δε ιατρός αποκριθείς προς αυτόν, είπε, ναι αδελφέ, γίνωσκε πως ευρίσκεται ένα πολλά θαυμαστό, και άκουσον. Ύπαγε, λάβε την ρίζαν της πνευματικής πτωχείας και της ταπεινώσεως τα άνθη. Και τα φύλλα της υπομονής και τους κλάδους της προσευχής. Και ένωσον ομού, και τρίψον αυτό εις το ιγδίον της υπακοής. Και θες αυτά εις το κόσκινον των αγαθών λογισμών. Έπειτα βάλε αυτά εις το τζουκάλι της συνειδήσεως και μούσκεψέ τα με το νερόν από τους σταλαγμούς των δακρύων και τότε άναψον υποκάτωθεν τη φλόγα της θεϊκής αγάπης. Και όταν βράσουν μερικόν, κένωσον αυτά εις το πινάκι της διακρίσεως και ανακάτωσον αυτά μετά ευχαριστίας. Είτε ρουφιξε τα με το χουλιάρι της κατανύξεως και αποσπογγίσου μετά του μανδηλίου της εξομολογήσεως και ούτως αποκενώσεις των αμαρτιών σου τα πλήθη.

Ιωάννου του Κομνηνού

Πηγή:Προσκυνητάριον του αγίου Όρους του Άθωνος

Το ραντεβού της Προσευχής

Εὐλόγησε τοὺς ἐχθρούς μου, ὦ Κύριε!

Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Ἐπισκόπου Ἀχρίδος 

Εὐλόγησε τοὺς ἐχθρούς μου, ὦ Κύριε!

Εὐλόγησε τοὺς ἐχθρούς μου, ὦ Κύριε! Ἀκόμη κι ἐγὼ τοὺς εὐλογῶ καὶ δὲν τοὺς καταριέμαι. Οἱ ἐχθροὶ μὲ ἔχουν ὁδηγήσει μέσα στὴν ἀγκάλη Σου περισσότερο ἀπὸ ὅτι οἱ φίλοι μου. Οἱ φίλοι μὲ ἔχουν προσδέσει στὴν γῆ, ἐνῷ οἱ ἐχθροὶ μὲ ἔχουν λύσει ἀπὸ τὴν γῆ καὶ ἔχουν συντρίψει ὅλες τὶς φιλοδοξίες μου στὸν κόσμο. Οἱ ἐχθροὶ μὲ ἀποξένωσαν ἀπὸ τὶς ἐγκόσμιες πραγματικότητες καὶ μὲ ἔκαναν ἕναν ξένο καὶ ἄσχετο κάτοικο τοῦ κόσμου. Ὅπως ἀκριβῶς ἕνα κυνηγημένο ζῷο βρίσκει ἀσφαλέστερο καταφύγιο ἀπὸ ἕνα μὴ κυνηγημένο, ἔτσι καὶ ἐγὼ καταδιωγμένος ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς, ἔχω εὔρει τὸ ἀσφαλέστερο καταφύγιο προφυλασσόμενος ὑπὸ τὸ σκήνωμά Σου, ὁποῦ οὔτε φίλοι, οὔτε ἐχθροὶ μποροῦν ν᾿ ἀπωλέσουν τὴν ψυχή μου.

Εὐλόγησε τοὺς ἐχθρούς μου, ὦ Κύριε! Ἀκόμη κι ἐγὼ τοὺς εὐλογῶ καὶ δὲν τοὺς καταριέμαι. Λυτοὶ μᾶλλον παρὰ ἐγώ, ἔχουν ὁμολογήσει τὶς ἁμαρτίες μου ἐνώπιον τοῦ κόσμου. Αὐτοὶ μὲ ἔχουν μαστιγώσει κάθε φορὰ ποὺ ἐγὼ εἶχα διστάσει νὰ μαστιγωθῶ. Μὲ ἔχουν βασανίσει κάθε φορὰ ποὺ ἐγὼ εἶχα προσπαθήσει ν᾿ ἀποφύγω τὰ βάσανα. Αὐτοὶ μὲ ἔχουν ἐπιπλήξει κάθε φορὰ ποὺ ἐγὼ εἶχα κολακεύσει τὸν ἑαυτό μου. Αὐτοὶ μὲ ἔχουν κτυπήσει κάθε φορὰ ποὺ ἐγὼ εἶχα παραφουσκώσει μὲ ἀλαζονεία.