Tuesday, January 22, 2013
Sunday, January 20, 2013
Πόσο μας λείπει ένας Μακρυγιάννης...
…Έτσι από μερικά παλληκάρια κρατήθηκε
το Έθνος!
Όσοι πεθαίνουν
παλληκαρίσια, δεν πεθαίνουν. Αν
δεν υπάρχει ηρωισμός, δεν γίνεται τίποτα. Και να ξέρετε ο πιστός είναι και
γενναίος.
Ο Μακρυγιάννης ο καημένος τι
τράβηξε! Και σε τι
χρόνια!
-”Κάπνισαν τα μάτια
μου”, λέει κάπου Γέροντα.
-Ναι κάπνισαν τα
μάτια του. Από την ένταση
και την αγωνία που είχε, ήταν σαν να έβγαζαν υδρατμούς τα μάτια του.
Βρέθηκε σ’ εκείνη
την κατάσταση και από πόνο και αγάπη θυσιαζόταν συνέχεια. Δεν σκέφθηκε, δεν υπολόγισε ποτέ τον
εαυτό του. Δεν φοβήθηκε μην τον σκοτώσουν, όταν αγωνιζόταν για την Πατρίδα.
Ο
Μακρυγιάννης ζούσε πνευματικές καταστάσεις. Αν γινόταν καλόγερος, πιστεύω ότι από τον Άγιο Αντώνιο δε
θα είχε μεγάλη διαφορά.
Τρεις
χιλιάδες μετάνοιες έκανε και είχε και τραύματα και πληγές. Άνοιγαν οι πληγές του, έβγαιναν τα
έντερά του, όταν έκανε μετάνοιες, και τα έβαζε μέσα. Τρεις δικές μου μετάνοιες κάνουν μία
δική του.
Έβρεχε το
πάτωμα με τα δάκρυά του. Εμείς,
αν ήμασταν στη θέση του, θα πηγαίναμε στο νοσοκομείο να μας υπηρετούν…
Απόσπασμα από το
“Πνευματική Αφύπνιση” του Γέροντος Παϊσίου.
Η αμαρτία της κατάρας-Σοβαρά περιστατικά από την σύγχρονη ζωή.
Σοβαρά
περιστατικά από την σύγχρονη ζωή. Μοναχός Θωμάς Τσονάκας
Saturday, January 19, 2013
Έκανε δώρο στο γιο της ένα iPhone θέτοντας… 18 όρους!
15 Ιανουαρίου,
2013
Η Janell Burley
Hofmann έκανε δώρο ένα iPhone στον δεκατριάχρονο γιο της, Gregory και έχει
γίνει διάσημη λόγω των κανόνων που του επέβαλε.
Όπως αναφέρει
το Associated Press, η μητέρα μαζί με το δώρο έδωσε στον έφηβο και ένα
συμβόλαιο με 18 κανόνες που θα πρέπει να τηρεί κάθε ώρα και στιγμή, ώστε να
παραμείνει η δημοφιλής συσκευή της Apple στα χέρια του.
Οι όροι χρήσης
της συσκευής έγιναν πολύ σύντομα δημοφιλείς στο Internet και βρέθηκαν στο
επίκεντρο των συζητήσεων, με τους γονείς να επισκέπτονται μαζικά τον ιστότοπο
της μητέρας. Η ίδια μαζί με τον γιο της εμφανίστηκαν σε πρωινή τηλεοπτική
εκπομπή. H μητέρα-blogger δικαιολόγησε την πράξη της, λέγοντας ότι ήθελε να
διδάξει τον γιο της να διαχειρίζεται τον ψηφιακό καταιγισμό χωρίς όμως να
γίνεται πολύ πιεστική. Η ίδια συμπλήρωσε ότι πολλοί γονείς κάνουν δώρο στα
παιδιά τους smartphones, αλλά τις περισσότερες φορές η κατάσταση ξεφεύγει με
αποτέλεσμα να χρειάζονται δραστικά μέτρα.
Το συμβόλαιο:
Αγαπημένε μου Gregory,
Χρόνια πολλά! Είσαι τώρα ένας ευτυχής κάτοχος ενός iPhone. Ουάου! Είσαι ένα
πολύ καλό και υπεύθυνο 13χρονο αγόρι και σου αξίζει αυτό το δώρο.
Η αποδοχή,
όμως, αυτού του δώρου συνεπάγεται και κάποιους κανόνες. Σε παρακαλώ να διαβάσεις
το παρακάτω συμφωνητικό. Ελπίζω πως καταλαβαίνεις ότι είναι χρέος μου να σε
αναθρέψω ώστε να γίνεις ένας συγκροτημένος, υγιής νέος άντρας που μπορεί να
λειτουργεί στον κόσμο και να συνυπάρξει με την τεχνολογία, όχι να τον καθορίζει
εκείνη. Η αδυναμία σου να ανταποκριθείς στους κανόνες αυτούς θα έχει ως
αποτέλεσμα να μην είσαι πλέον κάτοχος του iPhone. Σ’ αγαπώ τρελά και περιμένω
να μοιραστώ μαζί σου χιλιάδες sms τις επόμενες μέρες.
1. Αυτό είναι
δικό μου τηλέφωνο. Εγώ το αγόρασα, εγώ το πληρώνω και στο δανείζω για να το
έχεις. Δεν είμαι φοβερή;
2. Θα γνωρίζω
πάντα το password.
ΙΒ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΛΟΥΚΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ 10 ΛΕΠΡΩΝ
Λουκ. 17:12-19
Υπό Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αντινόης κ. κ.
ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ
Η λέπρα υπήρξε µία ανίατη ασθένεια που η θεραπεία
της δεν επιτεύ¬χθηκε παρά µόνο τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα.
Ο θάνατος ερχόταν αργά και µε πολύ πόνους. Οι
λεπροί έβλεπαν τα σώµατά τους να σαπίζουν, τα άκρα τους να κατατρώγονται, τα
πρόσωπα τους να παραμορφώνονται και τα µέλη τους, σαπισμένα, να πέφτουν νεκρά
στο χώµα. Το χειρότερο απ' όλα ήταν η αποµόνωση και η µοναξιά τους. Κανένας δεν
έπρεπε να τους πλησιάζει, για τον κίνδυνο µήπως κολλήσει την ασθένεια. Αλλά και
αν ξεπερνούσε κανείς αυτό τον φόβο, τότε η θέα και µόνο των πληγών της
ασθένειας ήταν αρκετή να αποµακρύνει και το πιό αγαπητό και συγγενικό πρόσωπο. Ήταν
ζωντανοί νεκροί, που περίµεναν το θάνατο σαν τη µόνη λύτρωση.
Δέκα λεπροί άνδρες, ανάµεσα στους τόσους χιλιάδες,
καταδικασµένοι κι αυτοί σε διαρκή αποµόνωση, απελπισµένοι από οποιαδήποτε
ανθρώπινη βοή¬θεια είχαν µόνο µία ελπίδα. Άκουσαν για τον Ιησού τον Ναζωραίο,
τον διδά¬σκαλο του λαού που έκανε πολλά θαύµατα. Το µεγάλο τους πρόβληµα ήταν
πώς να τον συναντήσουν. Δεν µπορούσαν να πλησιάσουν τις πόλεις, γι' αυτό ο
Κύριος που γνωρίζει τις πιό κρυφές σκέψεις και επιθυµίες των ανθρώπων οδηγεί τα
βήµατά Του προς την περιοχή των 10 λεπρών.
Στάθηκαν σε κάποια απόσταση και µε µεγάλη φωνή
φώναξαν: «Ιησού επι¬στάτα ελέησον ηµάς». Ο Κύριος, παρά την κούρασή Του,
στάθηκε µε πολλή ευσπλασχνία, και στην ικεσία τους ήρθε αµέσως η απάντηση του
Κυρίου: «Πηγαίνετε, τους είπε, και δείξετε τον εαυτό σας στους ιερείς, για να
διαπιστώσουν επίσηµα τη θεραπεία σας». Και όπως εκείνοι προχωρούσαν µε πίστη
προς την πόλη, το θαύµα έγινε. Η λέπρα έφυγε. Τα µέλη τους αποκαταστάθηκαν
υγιή, νέο δέρµα κάλυψε το καταπληγωµένο σώµα τους. Το θαύµα ολοκληρώθηκε. Και
θα περίµενε κανείς να δει και τους δέκα να επιστρέφουν χαρούµενοι στον Χριστό,
για να του εκφράσουν ολόθερµα την ευγνωµοσύνη τους. Αλλά δεν επέστρεψαν να
ευχαριστήσουν τον Ευεργέτη τους, εκτός από έναν, και αυτός δεν ήταν Ιουδαίος,
αλλά Σαµαρείτης. Ένας ξένος για το Ιου¬δαϊκό Έθνος επέστρεψε και από
ευγνωµοσύ-νη πέφτει µε το πρόσωπό του στο έδαφος.
Wednesday, January 16, 2013
Οι αδικημένοι είναι τα πιο αγαπημένα παιδιά του Θεού.
Αν σκεφτόμασταν ότι ο πιο αδικημένος
είναι ο Χριστός, θα δεχόμασταν με χαρά την αδικία. Ενώ ήταν Θεός,
κατέβηκε στην γη από πολλή αγάπη και κλείσθηκε εννιά μήνες στην κοιλιά της
Παναγίας.
Ύστερα, τριάντα χρόνια έζησε αθόρυβα.
Από δεκαπέντε μέχρι τριάντα χρόνων δούλευε μαραγκός στους Εβραίους. Και τι
εργαλεία είχαν τότε; Ξύλινα πριόνια χρησιμοποιούσαν, με κάτι καβίλιες ξύλινες.
Τού έδιναν και
κάτι σανίδια…και Τού έλεγαν: "Φτιάξε αυτό, φτιάξε εκείνο…". Και πώς
να τα πλανίση; Πλανίζονταν μ' εκείνα τα γύφτικα σίδερα, που χρησιμοποιούσαν
τότε για πλάνες; Ξέρεις τι
ζόρικα είναι;
Άντε ύστερα, τρία χρόνια ταλαιπωρία!
Ξυπόλητος να πηγαίνη από εδώ - από εκεί, για να κηρύττη! Θεράπευε αρρώστους, με
λάσπη άνοιγε τα μάτια των τυφλών, και αυτοί ζητούσαν πάλι σημεία.
Έβγαζε τα δαιμόνια
από τους δαιμονισμένους, αλλά δυστυχώς οι αχάριστοι άνθρωποι Τού έλεγαν πώς
είχε δαιμόνιο! Και ενώ τόσοι είχαν μιλήσει και προφητεύσει γι΄ Αυτόν, τόσα
θαύματα έκανε, και τελικά ονειδισμούς, σταύρωμα.
Γι΄ αυτό οι
αδικημένοι είναι τα πιο αγαπημένα παιδιά του Θεού. Γιατί ως αδικημένοι έχουν
στην καρδιά τους τον αδικημένο Χριστό και αγάλλονται στην εξορία και στην
φυλακή σαν να βρίσκωνται στον Παράδεισο, διότι, όπου Χριστός εκεί Παράδεισος.
Γέροντος Παϊσίου
Αγιορείτου, Λόγοι Γ΄, Πνευματικός Αγώνας, έκδοση Ιερόν Ησυχαστήριον
Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος", Σουρωτή Θεσσαλονίκης, 2001, σσ. 71-72.
Subscribe to:
Posts (Atom)