Οι κεκοιμημένοι αδελφοί μας περιμένουν τις προσευχές μας.

 

• Είδα και την ψυχή του πατέρα μου, να κάθεται έξω από ένα απλό σπιτάκι, σαν κελλάκι και του λέω: 

Πατέρα μου, εσύ που ήσουνα χτίστης, δεν έχτιζες ένα μεγαλύτερο σπίτι να μένεις άνετα, αλλά κάθεσαι σ' ένα τέτοιο σπιτάκι; 

Τότε μου λέει: 

Παιδί μου, εσύ με τις προσευχές σου και τις ελεημοσύνες σου, μου έχτισες το σπιτάκι αυτό και το έχω και μένω... 

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης

===

• Οι κεκοιμημένοι αδελφοί μας περιμένουν τις προσευχές μας, όπως οι φυλακισμένοι τις επισκέψεις των συγγενών τους..

Ο Θεός συγκινείται περισσότερο όταν προσευχόμαστε για τους κεκοιμημένους, παρά για τους ζωντανούς ανθρώπους.

Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης

===

• Με το μνημόσυνο, είναι σαν να βγάζεις στο φως έναν φυλακισμένο να κάνει μια βόλτα. 

Όμως, αν κάνεις στο όνομά του μια Θεία Λειτουργία, τότε θα πετάξει σαν αετός. 

Οι 7 Θείες Λειτουργίες έχουν μεγαλύτερη 
 δύναμη. 

Αλλά 12 Θείες Λειτουργίες στο όνομά του, μπορούν να βγάλουν την ψυχή από την κόλαση κάθε αμαρτωλού, εκτός και αν όσο ζούσε, εξύβριζε τον Κύριο. 

Γι' αυτούς δεν κάνει ούτε να προσεύχεστε. 

Μόνο ελεημοσύνη να κάνετε.

Άγιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν Σαλός

 

Ἔλεγαν οἱ παλαιοί μεγάλοι ἀσκητές γιά τούς ἀληθινούς χριστιανούς τῶν ἐσχάτων χρόνων: 

Γιατί τότε ἡ σωτηρία θά εἶναι πολύ δύσκολη, ἐξ αἰτίας τῆς μεγάλης αὐξήσεως τῶν πειρασμῶν καί τῆς γενικῆς ροπῆς τῶν ἀνθρώπων πρός τήν ἁμαρτία. 

Γιά νά σωθεῖ, λοιπόν, κανείς σήμερα, ἀπαιτοῦνται ἐντατικός ἀγώνας, ἰδιαίτερη ἐπιμέλεια, προσοχή καί ἐπαγρύπνηση, σύνεση καί ὑπομονή. 

Μᾶς ἐνθαρρύνει, ὡστόσο, ὁ παντοδύναμος Ἀρχηγός καί Διδάσκαλός μας, ἡ Ζωή μας, ἡ Δύναμή μας, ὁ Σωτήρας μας Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, πού προεῖπε: 

«Ὁ κόσμος θά σᾶς κάνει νά ὑποφέρετε· ἀλλά ἐσεῖς νά ἔχετε θάρρος, γιατί ἐγώ τόν ἔχω νικήσει τόν κόσμο». «Κι ἐγώ θά εἶμαι μαζί σας παντοτινά, ὥς τή συντέλεια τοῦ κόσμου. Ἀμήν.

~ Ἅγίος Ἰγνάτιος Μπριαντσανίνωφ 

(Λόγος γιά τή σωτηρία καί τή χριστιανική τελειότητα σελ, 210. Ἀσκητικές ἐμπειρίες Δ΄)

Πώς πρέπει να πηγαίνουμε στην Εκκλησία (Αγ.Μαξίμου του Γραικού)

Κάθε φορά, που θέλεις να πας στην Εκκλησία, αν θέλεις, να είσαι συνεπής σε αυτά που λέει η αμώμητη πίστη μας, φρόντιζε να το θυμάσαι, να μη το ξεχνάς, ότι πηγαίνεις στο ολοκάθαρο παλάτι του Υψίστου. Εκεί, που είναι ο θρόνος Του. Εκεί, που αντηχεί άπαυστα ο αγγελικός ύμνος: άγιος, άγιος, άγιος, Κύριος Σαββαώθ!…

Πρόσεχε, λοιπόν, και πως πηγαίνεις, και πως μπαίνεις!…

 Αν η ψυχή σου είναι καθαρή από ψέμα, από μίσος, από έχθρες και κακίες, από επιθυμίες ρυπαρές, φόρεσε ρούχα απλά και ταπεινά, ρούχα που ταιριάζουν σε χριστιανούς (=όχι έξαλλα, όχι για επίδειξη, όχι ρούχα κοσμικών συνάξεων). Και πήγαινε στην Εκκλησία, με φόβο Θεού, με ταπείνωση, με αγάπη. Αν έτσι πας στην Εκκλησία, να το ξέρεις: Είσαι μακάριος και τρισμακάριος. Και στη ζωή αυτή! Και θα γίνεις ακόμη πιο μακάριος και τρισμακάριος, στην αιώνια ζωή!

 Αν, αντίθετα, θέλεις να πηγαίνεις στην Εκκλησία «κάπως διαφορετικά», δηλαδή με τον δικό σου τρόπο, όπως σου αρέσει εσένα, να το ξέρεις: Όπως θα μπαίνεις, έτσι θα βγαίνεις· και ωφέλεια δεν θα παίρνεις.

Είναι ποτέ δυνατό να θεραπευθή, να γίνει καλά, άρρωστος, που πάει μεν στον γιατρό και ακούει τις συμβουλές του, αλλά δεν ακολουθεί και δεν εφαρμόζει εκείνα που του ορίζει να κάνει;

Ασφαλώς όχι.

Έτσι και όποιος δεν πηγαίνει στην Εκκλησία όπως πρέπει! Όπως μπαίνει, έτσι θα βγαίνει!

Χωρίς να παίρνει ωφέλεια.Χωρίς να βρίσκει θεραπεία.Χωρίς να γίνεται καλά.

~ Αγίου Μαξίμου του Γραικού: Έργα, τ. 3, λόγος 52, σελ. 191

Ο Όσιος Ευφρόσυνος ο μαγειράς

```Ἔρχεσαι στὸ ναὸ νὰ προσευχηθεῖς, καὶ στολίζεσαι μὲ χρυσαφικὰ καὶ χτενίζεσαι ἐπιτηδευμένα```;

 

«*Τί λές, γυναῖκα;*

  ```Ἔρχεσαι στὸ ναὸ νὰ προσευχηθεῖς, καὶ στολίζεσαι μὲ χρυσαφικὰ καὶ χτενίζεσαι ἐπιτηδευμένα```; 

 *Μήπως ἦρθες γιὰ νὰ χορέψεις;*

 ```Μήπως γιὰ νὰ λάβεις μέρος σὲ γαμήλια γιορτή; ```

 *Ἐκεῖ ἔχουν θέση τὰ χρυσαφικὰ καὶ οἱ πολυτέλειες· ἐδῶ δὲν χρειάζεται τίποτα ἀπ᾿ αὐτά.* 

 ```Ἦρθες νὰ παρακαλέσεις τὸ Θεὸ γιὰ τὶς ἁμαρτίες σου```. 

 *Τί στολίζεις, λοιπόν, τὸν ἑαυτό σου;*

 ```Αὐτὴ ἡ ἐμφάνιση δὲν εἶναι γυναίκας ποὺ ἱκετεύει```. 

 *Πῶς μπορεῖς νὰ στενάξεις, πῶς μπορεῖς νὰ δακρύσεις, πῶς μπορεῖς νὰ προσευχηθεῖς μὲ θέρμη, ἔχοντας τέτοια ἀμφίεση*; 

 ```Θέλεις νὰ φαίνεσαι εὐπρεπής;```

 *Φόρεσε τὸ Χριστὸ καὶ ὄχι τὸ χρυσό.*

 ```Ντύσου τὴν ἐλεημοσύνη, τὴ φιλανθρωπία, τὴ σωφροσύνη, τὴν ταπεινοφροσύνη.``` 

 *Αὐτὰ ἀξίζουν περισσότερο ἀπ᾿ ὅλο τὸ χρυσάφι.* 

 ```Αὐτὰ καὶ τὴν ὡραία τὴν κάνουν ὡραιότερη καὶ τὴν ἄσχημη τὴν ὀμορφαίνουν»```

 *Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος*

Μου λένε οι πιστοί...’’ πάτερ μου λυπάμαι μά δεν πάω στην εκκλησία’’.

 

Πάω μόνο σε ξωκλήσια καί ανάβω ένα κεράκι καί αυτό όποτε το έχω ανάγκη.

Δέν μπορώ πού μπαίνω μέσα στον ναό καί να βλέπω αδιάκριτα βλέμματα επάνω μου στραμμένα να με κουτσομπολεύουν.

Καί απαντώ.

Να έρχεστε στην εκκλησία για τον Χριστό καί όχι για τα βλέμματα.

Να γίνετε άγιοι έτσι ώστε αντί να βλέπουνε τί φόρεμα φοράτε να βλέπουν το φωτοστέφανο της αγιότητός σας.

Δεν φταίει η κουτσομπόλα πού σε κοιτάει. Φταίς εσύ πού της δίνεις σημασία.

Γιατί άν σε ενδιέφερε πραγματικά ο Χριστός δεν θα έμπαινες κάν στην διαδικασία να σε ενοχλούν τέτοιες συμπεριφορές.

Μήν περιμένουμε να μπαίνουμε στο ναό καί να μας πετάνε ροδοπέταλα.

Δεν ερχόμαστε στην εκκλησία να δείξουμε κάτι αλλά να αφήσουμε τον Χριστό να μας αγγίξει με τον λόγο του καί μιλήσει στην σιωπή μας.

Όταν πάμε καλεσμένοι σε ένα τραπέζι δέν μας ενδιαφέρει τί λένε οι καλεσμένοι αλλά μας ενδιαφέρει να τιμήσουμε τον οικοδεσπότη.

Για τους καλεσμένους ευθύνη έχει ο οικοδεσπότης καί όχι εμείς.

Εδώ η γνωστή ρήση λοιπόν βρίσκει γόνιμο έδαφος.

‘’Η αγάπη βρίσκει τον τρόπο καί η αδιαφορία βρίσκει πάντα μία δικαιολογία’’.

Είπαμε πώς δέν φταίει ο ήλιος.

Φταίει πού εγώ έχω κλειστό το παράθυρο καί δυστυχώς κατηγορώ τον ήλιο γιατί δεν μπαίνει!

"Παντρεύεσαι; Σκότωσε τον Εγωισμό σου! Αγαπάς; Διορθώσου!"

 

Tι σημαίνει ένα διαζύγιο; Την ανικανότητά μας να αγαπήσουμε. Αυτό βασικά σημαίνει. Όλα τα υπόλοιπα είναι οι δικαιολογίες μας. Την αποτυχία να αγαπηθούμε. Τη λαθεμένη αντίληψη που είχαμε για τον γάμο. Ο γάμος δεν είναι βίος ανθόσπαρτος..

Μελετήστε με προσοχή την ακολουθία του Μυστηρίου (γάμου). Υπάρχει και μεταφρασμένη. Εκεί μέσα λοιπόν υπάρχουν όλα τα στοιχεία και όλες οι προϋποθέσεις που αν τις ζήσεις φθάνεις στην πληρότητα της σχέσης σου. Η Εκκλησία από την αρχή μας δείχνει τον δρόμο: «Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός…». Κι εκείνη τη στιγμή με το Ευαγγέλιο κάνει ο ιερέας το σημείου του Σταυρού. Τι σημαίνει αυτό; Τρία πράγματα βασικά.

Ξέρετε, παιδιά μου, για πού ξεκινάτε; 

Δεν ξεκινάτε για το άγνωστο με βάρκα την ελπίδα. Ξεκινάτε για τη Βασιλεία του Θεού. Αυτή είναι η πορεία του γάμου.

Ποιος θα είναι ο οδηγός σας σ’ αυτήν την πορεία; Το Άγιο Ευαγγέλιο.

Ποια είναι η πορεία σας; Η Σταυρική!

Λέω στα ζευγάρια που παντρεύω: 

«Αν το καταλάβατε, παιδιά μου, σήμερα πρέπει να πεθάνετε, πρέπει να πεθάνει ο εγωισμός σας. Ξεκινήσατε καθένας από το σπίτι του και ήρθατε εδώ και τώρα φεύγετε από εδώ μαζί σε ένα καινούργιο σπίτι. 

Πολύ ωραία. Τι σημαίνουν όλα αυτά; 

Ο κάθε ένας πρέπει να φύγει από τον εαυτό του πια. Από αυτό που ήταν μέχρι τώρα.

 Κι εδώ η Χάρις του Θεού σάς ένωσε.»

Βλέπετε κάποια στιγμή ενώνουμε τα χέρια και τους λέω: «Έχετε δει δύο κλειδιά περασμένα σε κρίκο; Όπου και να ‘ναι, θα είναι μαζί. Στην τσέπη μας ευρίσκονται ή μας πέσαν στον δρόμο ή τα πετάξαμε στη θάλασσα, θα είναι πάντα μαζί γιατί τα ενώνει ένας κρίκος. Αν όμως βγουν από τον κρίκο είναι ζήτημα τύχης, αν θα μείνουν και τα δύο κοντά και μαζί. Ποιος είναι ο κρίκος;

 Η χάρη του Θεού. Βάλτε τα χέρια σας, βάλτε τις καρδιές σας και οι δυο σας στο χέρι του Θεού. Ο Θεός δεν μας παίρνει με το ζόρι, απλώνει το δικό Του χέρι και εάν εσείς με τη θέληση βάλετε τα δικά σας χέρια ο Θεός θα σας ενώσει σε μια ενότητα τέλεια και αγία και έτσι να πορευτείτε.»

Όταν στην Ελλάδα καθιερώθηκε ο πολιτικός γάμος, εγώ πανηγύριζα. Είπα, «επιτέλους, θα αποφύγω την ταλαιπωρία να παντρεύω ανθρώπους που δεν ξέρουν τι κάνουν.»

 Να πας στον Δήμαρχο κι όπου θέλεις. 

Όχι όμως εδώ! Γιατί ο χώρος αυτός εδώ είναι για αυτούς που ξέρουν τι θέλουν και πιστεύουν τι κάνουν. Ένα διαζύγιο μπορεί να έχει πολλές αφορμές, αλλά οι αιτίες του είναι λίγες.

Πώς προετοιμάζονται δύο νέοι άνθρωποι για να παντρευτούν; Από ‘κεί θα καταλάβεις ποια θα είναι η συνέχεια.

Πόσο καλά γνωρίζονται; Ή πόσο βαθιά αγνοούνται;

Έχω ακούσει πολλές φορές την παρατήρηση «δεν ήτανε έτσι στην αρχή». Έτσι ήτανε, παιδί μου, αλλά εσύ δεν τον είδες. Ο αρραβώνας δεν είναι μια χαζοχαρούμενη περίοδος που θα κοιτάξουμε πώς θα περάσουμε καλά.

 Είναι ακριβώς μια περίοδος που οι άνθρωποι μιλάνε σοβαρά για το μέλλον τους, βλέπουν αν συμφωνούν, αν ταιριάζουν, αν έχουν την ίδια πλεύση μέσα στη ζωή τους, ακόμα μερικές φορές σε μερικά πράγματα, που φαίνονται πιο ρηχά, πιο εύκολα.

Κάποτε έλεγα σε δυο παιδιά που συνδεόντουσαν:

- Παιδιά χωρίστε τώρα γιατί θα χωρίσετε αύριο.

- Μα γιατί;

- Γιατί δεν έχετε καμία σχέση μεταξύ σας. 

Τα ενδιαφέροντα του ενός είναι τελείως διαφορετικά κι εξειδικευμένα, του άλλου είναι -τα παιδιά χρησιμοποιούν σήμερα αυτή τη λέξη- «μπάζα». Σε λίγο εσύ θα αρχίσεις να τη ζηλεύεις και εσύ σε λίγο θα αρχίσεις να κουράζεσαι. Λοιπόν, μην κάνετε λάθη!

Ευτυχώς κατάλαβαν έγκαιρα. Γιατί είναι πάρα πολύ σημαντικό να βλέπεις την αλήθεια. 

Το σ’ αγαπώ και μ’ αγαπάς είναι εύκολο να το λες, δύσκολο όμως να το ζεις. Εμείς μάθαμε ότι η αγάπη είναι σαρκωμένη. Κι αν δεν σαρκώνεται, δεν σταυρώνεται, τότε ακριβώς δεν προχωράει.

Το Διαζύγιο τελικά είναι μια αποτυχία.

 Το ερώτημα όμως είναι το εξής: Πώς θα αντιμετωπίσουμε ένα διαζύγιο; Διδασκόμεθα από τα λάθη μας; Καταλάβαμε γιατί φτάσαμε εδώ; Πρώτα-πρώτα έχουμε τη συνείδηση ότι αποτύχαμε; Και δεν αποτύχαμε τυχαία, αποτύχαμε για συγκεκριμένους λόγους, καθαρούς και ορατούς ή πιστεύουμε ότι φταίει μόνο ο άλλος; Στα ζευγάρια που παντρεύω τους εύχομαι: «Παιδιά μου, σας εύχομαι να μάθετε στη ζωή σας να φταίτε πάντα και οι δυο μαζί. Γιατί αν πιστέψετε ότι φταίει μόνο ο άλλος, κάτι δεν πάει καλά μεταξύ σας.»

Παντρεύομαι σημαίνει δέχομαι τον άλλο όπως είναι γιατί τον αγαπάω.

Παντρεύομαι σημαίνει ότι αγωνίζομαι, κάνω τα πάντα για να δίνω χαρά σ’ αυτόν που αγαπάω. Άρα λοιπόν υπάρχει μια κοινή πορεία και των δύο, δηλαδή το ότι ο άλλος με δέχεται, δεν γεννάει ασυλία του εγωισμού μου, αφού με δέχεται όπως είμαι. Σε δέχεται γιατί σε αγαπάει, εσύ αγαπάς; Τότε διορθώσου. Τότε αφού βλέπεις ότι κάτι ενοχλεί τον άλλο, διόρθωσέ το. Όταν ακούω ανθρώπους να λένε: «εγώ αυτός είμαι ή εγώ αυτή είμαι, δεν αλλάζω», τους λέω:

 «Κακώς παντρευτήκατε, γιατί όταν κάποιος αγαπάει, αλλάζει.» 

Δεν αλλάζω σημαίνει δεν αγαπάω. Τα υπόλοιπα είναι περιττά.

 

Μητροπολίτου, Σισανίου και Σιατίστης Παύλος

 

Για μια υγιή και ζωντανή οικογένεια, έκδ. Σχολής Γονέων Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου